106 Civielrechtelijke schadevergoedingsvordering in een strafprocedure

Een slachtoffer in strafzaken heeft veelal ook recht op schadevergoeding. Hij kan zijn schade proberen te verhalen in een civiele procedure, maar kan zich ook als benadeelde partij in het strafproces voegen met zijn vordering tot schadevergoeding (art. 51a e.v. Sv). Hij moet zijn vordering indienen door middel van een voegingformulier voorafgaande aan de zitting of schriftelijk of mondeling op de zitting vóór het requisitoir van de officier van justitie (art. 51g lid 1 en 3 Sv).

Door de voeging van een slachtoffer als benadeelde partij worden in één procedure zowel de strafrechtelijke als de civielrechtelijke gevolgen van een strafbaar feit bepaald. Het karakter van de vordering tot schadevergoeding van het slachtoffer is civielrechtelijk en moet worden beoordeeld naar het materiële civiele recht. De procedure waarin deze civielrechtelijke schadevergoedingsvordering wordt behandeld, is echter een procedure voor de strafrechter. De procedure wordt dan ook geregeld in het Wetboek van Strafvordering.1 Bovendien is de vordering van de benadeelde ondergeschikt (accessoir) aan de strafzaak en de behandeling van deze vordering mag derhalve niet ten koste gaan van de strafzaak (art. 51 a lid 1 Sv). Om deze reden is in art. 361 lid 3 Sv opgenomen dat de strafrechter zich nietontvankelijk moet verklaren als en voor zover de behandeling van de schadevergoedingsvordering het strafgeding onevenredig belast.2