4.5.4.2 Garanties

Het Nederlandse recht kent binnen de faillissementspauliana geen regeling die de curator een rechtstreekse vordering geeft voor het geval de schuldenaar een vordering betaalt waarvoor een aandeelhouder zich garant heeft gesteld. Hoewel de betaling van de schuldenaar aan de schuldeiser de aansprakelijkheid van de aandeelhouder jegens de schuldeiser teniet doet gaan en de aandeelhouder daarmee een rechtstreeks voordeel heeft bij de betaling, bestaat er geen wettelijke bepaling die de curator de mogelijkheid biedt deze bevoordeling ongedaan te maken.

De Nederlandse faillissementspauliana houdt vast aan de tweepartijenverhouding van schuldenaar tot wederpartij. Mogelijk zou men kunnen oordelen dat de complicatie van de bewuste bevoordeling van een derde (de borg), in de relatie van de schuldenaar tot schuldeiser verdisconteerd dient te worden. Zo heeft Rechtbank Utrecht gronden gezien om een betaling aan de derde paulianeus te achten door samenspanning aan te nemen, mede omdat de bestuurder zich jegens deze schuldeiser borg had gesteld.1 Hier komt de curator echter nog steeds niet rechtstreeks bij de aandeelhouder uit. De vraag daarbij is of het wenselijk is om de garantstelling door een derde (bestuurder of aandeelhouder) op deze wijze te laten doorwerken in de relatie schuldenaar-schuldeiser.