Rb. Rotterdam, 14-09-2022, nr. 10/101389-22

Partiële vrijspraak zonder nadere motivering feit 1

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het onder 1 tenlastegelegde gedachtestreepje waarbij de dwang ziet op het dulden alsmede de onder 1 opgenomen uitlating ‘U bent een miezerig mannetje’ of woorden van gelijke strekking niet wettig en overtuigend is bewezen, zodat de verdachte daarvan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken.

Bewijswaardering feiten 1, 2 en 3

Standpunt officier van justitie

De verdachte heeft geprobeerd de burgemeester en medewerkers van de gemeente Zwijndrecht te dwingen aan hem een briefadres toe te kennen en hem niet in te schrijven in de basisregistratie personen (hierna: BRP). Hij heeft in dit verband aan hen (be)dreigende, beledigende en intimiderende berichten gestuurd met als doel zijn briefadres te laten behouden.. De verdachte heeft zich bovendien in een gesprek met de burgemeester [naam slachtoffer 1] beledigend en denigrerend uitgelaten en berichten naar (de werkgever van) de echtgenote van [naam slachtoffer 1] verstuurd. De uitlatingen van de verdachte gaan de grenzen van wat maatschappelijk betamelijk is ver te buiten. De aangevers [naam slachtoffer 1] , [naam slachtoffer 2] en [naam slachtoffer 6] hebben niet toegegeven aan de druk die de verdachte uitoefende. Er is daarom sprake van een poging tot dwang.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft bepleit dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van de ten laste gelegde pogingen tot dwang. Hiertoe is onder meer aangevoerd dat de vereiste causaliteit tussen de gedragingen van de verdachte en de uitschrijving uit de BRP kan niet worden vastgesteld. Ook zijn de tenlastegelegde gedragingen van de verdachte naar hun aard niet geschikt om het tenlastegelegde gevolg teweeg te brengen. Van gemeentemedewerkers, de burgemeester in het bijzonder, geldt een ambtelijke Garantenstellung. Zij dienen bestand te zijn tegen druk die op hen kan worden uitgeoefend. Het is onaannemelijk dat het handelen van de verdachte een dusdanige psychische druk zou leggen op de aangevers, dat zij op basis hiervan aan hem een briefadres zouden toekennen.

Ook dient de verdachte te worden vrijgesproken van de onder 1 en 3 subsidiair tenlastegelegde beledigingen. De uitlatingen van de verdachte zoals tenlastegelegd zijn niet beledigend. De uitlatingen van de verdachte moeten worden opgevat als kritiek op de beslissing van de burgemeester en beperken zich tot het functioneren van een publiek persoon. Dergelijke uitingen vallen niet onder de uitzonderingen die artikel 10, tweede lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geeft op grond waarvan de vrijheid van meningsuiting zou mogen worden ingeperkt. Dit geldt eveneens voor de uitlatingen die gedaan zijn jegens aangeefster [naam slachtoffer 6] .

Voorts dient vrijspraak te volgen van de onder 1 subsidiair ten laste gelegde belediging van een ambtenaar in functie. De burgemeester is geen ambtenaar, maar een ambtsdrager.

Beoordeling

4.2.3.1. Poging tot dwang – feiten 1 primair, 2 en 3 primair

Naar aanleiding van een belagingszaak uit 2017 waarin de verdachte het slachtoffer was, werd aan hem, ten behoeve van zijn veiligheid, door de gemeente Zwijndrecht een briefadres toegekend opdat zijn feitelijke woonadres niet voor derden kenbaar zou zijn. Het toekennen van een briefadres is een uitzondering op de wettelijke plicht om in de BRP (voorheen Gemeentelijke Basis Administratie persoonsgegevens) op het feitelijke woonadres ingeschreven te staan. Deze uitzondering kan op bepaalde gronden worden verleend, waarvan de bescherming van de veiligheid van de ingeschrevene er één is.In april 2020 nam de gemeente het besluit dat de verdachte niet meer voldeed aan de voorwaarden voor inschrijving op een briefadres en nam de gemeente het besluit om het gebruik van een briefadres in de BRP niet langer toe te staan en zijn woonadres in de BRP op te nemen. Met dit besluit heeft de verdachte zich niet kunnen verenigen, hetgeen heeft geleid tot een slepend conflict met de gemeente over een langere periode, in welke periode de verdachte uitlatingen heeft gedaan waarover de rechtbank in deze zaak een oordeel dient te geven.

Beoordeling

De rechtbank stelt voorop dat niet ter discussie staat dat het de verdachte was die de in de tenlastelegging opgesomde (e-mail- en/of telefoon-)berichten heeft gestuurd en woorden heeft gebruikt. Ook staat niet ter discussie dat met de door verdachte gedane uitlatingen geen sprake is van geweld of dreiging met geweld, maar dat het verwijt ziet op een poging tot wederrechtelijke dwang tegen [naam slachtoffer 2] , [naam slachtoffer 6] en [naam slachtoffer 1] door middel van een feitelijkheid of de bedreiging daarmee. Die poging tot dwang is volgens de tenlastelegging gericht geweest op – kort gezegd – het alsnog toekennen van een briefadres en/of het voorkomen dat de verdachte zou worden ingeschreven in de BRP.

De rechtbank zal eerst onderzoeken of de in de tenlastelegging opgesomde gedragingen, de (e-mail- en/of telefoon-)berichten en uitlatingen van de verdachte, de functie van dwangmiddel hebben vervuld althans daarvoor toereikend zijn. De rechtbank zal in dit verband moeten beoordelen of de verdachte iets heeft gedaan of ergens mee heeft gedreigd, met als doel het beïnvloeden van de ander, die als gevolg van die beïnvloeding anders zou hebben gehandeld dan hij of zij zonder het handelen of dreigen van de verdachte zou hebben gedaan. Daarbij zal het steeds moeten gaan om de in de tenlastelegging opgenoemde gevolgen, namelijk het toekennen van een briefadres en/of het niet in laten schrijven in de BRP.

De rechtbank zal hieronder ingaan op de verschillende in de tenlastelegging opgenomen gedragingen.

E-mail d.d. 19 april 2022 aan Publiekscontacten gemeente Zwijndrecht

In dit emailbericht stelt de verdachte, naar aanleiding van de aangifte die door [naam slachtoffer 1] tegen hem is gedaan, dat hij vanwege corruptie door [naam slachtoffer 1] in het kader van een valse aangifte en dergelijke, hij over de privésituatie van [naam slachtoffer 1] wil publiceren en nodigt hij de gemeente uit om in het kader van wederhoor met hem in gesprek te gaan. De verdachte legt hiermee een verband tussen de in zijn ogen valse aangifte en een op handen zijnde publicatie. Daarmee is de verstuurde email, daargelaten of deze als dwangmiddel kan worden gekwalificeerd, niet erop gericht geweest om [naam slachtoffer 1] anders te doen denken over de kwestie rondom het briefadres/de inschrijving in de BRP, zodat vrijspraak dient te volgen.

Telefoonbericht d.d. 7 maart 2022 aan [naam slachtoffer 5] , e-mailbericht d.d. 19 april 2022 aan de ING bank, emailberichten aan [naam slachtoffer 6] d.d. 15 en 16 december 2021, gesprek met [naam slachtoffer 1] d.d. 14 oktober 2020.

Tegen de achtergrond van hetgeen hiervoor is overwogen over de oorsprong van het geschil tussen de verdachte en de gemeente, is het voor alle betrokkenen zonneklaar dat de verdachte het niet eens was met de beslissing van de gemeente om hem zijn briefadres te ontnemen en zijn woonadres in de BRP op te nemen en dat deze beslissing hem boos heeft gemaakt en hem heeft gefrustreerd. Deze boosheid en frustratie hebben ertoe geleid dat de verdachte zich, blijkens de in deze onderdelen van de tenlastelegging opgesomde uitlatingen, neerbuigend en respectloos heeft uitgelaten tegen en over de hiervoor genoemde personen. De rechtbank kan zich voorstellen dat zij zich hierdoor zeer onprettig hebben gevoeld en dat de uitlatingen van de verdachte hun veel tijd en energie hebben gekost. Ook kan de rechtbank zich voorstellen dat de betrokkenen het antwoord op de vraag waarom de verdachte zich zo uitliet, hebben gezocht in de wens van de verdachte een briefadres te behouden en niet ingeschreven te worden in de BRP. Echter de rechtbank kan dit verband voor wat betreft de hier bedoelde uitlatingen op grond van de inhoud van de berichten niet vaststellen. Het tijdsverloop tussen het besluit van de gemeente en de betreffende uitlatingen speelt daarbij ook een rol. Weliswaar vindt het gesprek tussen de verdachte en [naam slachtoffer 1] in een vroeger stadium plaats en zag dit gesprek ook daadwerkelijk op het al dan niet toekennen van een briefadres, maar ook de uitlatingen die de verdachte in dit gesprek gedaan heeft, hoe onaangenaam soms ook, ziet de rechtbank in het licht van uiting geven aan de emoties van de verdachte en niet meer dan dat.

De uitlatingen leveren naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen poging op om de in de tenlastelegging genoemde personen te dwingen een ander standpunt in te nemen in de kwestie rondom het briefadres en de BRP.

E-mailberichten aan [naam slachtoffer 2] d.d. 29 april 2020

Anders is dit voor het e-mailbericht dat de verdachte op 29 april 2020, derhalve kort na het besluit van de gemeente om verdachtes woonadres in de BRP op te nemen, stuurde aan [naam slachtoffer 2] , destijds teamleider publiekscontacten van de gemeente Zwijndrecht. In dit bericht maakt de verdachte direct melding van zijn bezwaar tegen het besluit en stelt hij dat hij verhuiskosten persoonlijk op [naam slachtoffer 2] zal verhalen als zijn adres in de media komt en hij aangifte zal doen tegen [naam slachtoffer 2] omdat ze dan meewerkt aan stalking. Ook dreigt de verdachte de persoonsgegevens van [naam slachtoffer 2] online te publiceren. Hij besluit met de opdracht aan [naam slachtoffer 2] om een afspraak met hem te maken ‘zodat dit allemaal niet nodig is’. Gezien het moment van versturen, het gegeven dat het bericht (ook) is gestuurd aan het privéadres van [naam slachtoffer 2] , de inhoud van een indringend telefoongesprek dat de verdachte eveneens op 29 april 2021 met [naam slachtoffer 2] voerde en gezien de tekst van het gehele bericht, volgt de rechtbank het verweer van de verdediging dat het bericht van de verdachte louter een aankondiging van juridische maatregelen was niet en kwalificeert de rechtbank de in de tenlastelegging genoemde uitlatingen van de verdachte aan het adres van [naam slachtoffer 2] als een poging tot dwang zoals bedoeld in artikel 284 Sr. Dat de verdachte daarbij ook heeft gedreigd de privégegevens van [naam slachtoffer 2] openbaar te maken, zoals ook ten laste is gelegd, daarvan is zoals de raadsman ook heeft bepleit blijkens de door de verdachte gestuurde e-mail geen sprake, zodat de verdachte van dat onderdeel van de tenlastelegging wordt vrijgesproken.

4.2.3.2. Belediging – feiten 1 subsidiair en 3 subsidiair

Vervolgens dient de rechtbank te beoordelen of de uitlatingen van de verdachte jegens de aangevers [naam slachtoffer 1] en [naam slachtoffer 6] beledigend zijn. De rechtbank stelt daarbij voorop dat een uitlating die in iemands tegenwoordigheid wordt gedaan, als beledigend moet worden beschouwd wanneer zij de strekking heeft die ander aan te randen in zijn eer of goede naam. Het oordeel dat daarvan sprake is, zal bij woorden waarvan het gebruik op zichzelf in het algemeen niet beledigend is, afhangen van de context waarin de uitlating is gedaan.

De uitlatingen jegens en over [naam slachtoffer 1]

Op 14 oktober 2020 is er een gesprek geweest tussen [naam slachtoffer 1] en de verdachte. Een medewerkster van de gemeente, [naam slachtoffer 6] , was hier tevens bij aanwezig. In dit gesprek heeft de verdachte opmerkingen gemaakt over het Curriculum Vitae (CV) van de [naam slachtoffer 1] . In de tenlastelegging is opgenomen dat de verdachte ook heeft gezegd dat de burgemeester niets voorstelt. Uit de aangifte blijkt echter dat de verdachte heeft gezegd dat het CV van de burgemeester niets voorstelt. De rechtbank ziet in deze uitlating geen belediging. De verdachte heeft – zij het op een onnodig laatdunkende manier – zijn mening gegeven over de loopbaan van de burgemeester. Het leveren van dergelijke kritiek op een publiek figuur valt – tot op zekere hoogte – onder de vrijheid van meningsuiting als beschermd in artikel 10 EVRM.

Dit geldt ook voor de uitlatingen van de verdachte in het e-mailbericht van 10 november 2021. In dit bericht noemt de verdachte de aangever “[bijnaam 1 slachtoffer 1]”. Ook noemt hij de aangever “corpulent” en schrijft hij dat het college van B&W een zorgvuldigheidsplicht heeft, waarbij hij opmerkt: “domme bureaucraten opvoeden en bestuursrechtles geven wil ik alleen doen voor een huidig uurtarief van 250,- euro”. Deze uitingen zijn denigrerend en onfatsoenlijk, maar leveren geen belediging van [naam slachtoffer 1] op.

Ten aanzien van het telefoonbericht dat de verdachte op 7 maart 2022 aan de echtgenote van [naam slachtoffer 1] heeft verstuurd, overweegt de rechtbank het volgende. In dit bericht noemt de verdachte [naam slachtoffer 1] een “braller”. In het dagelijks spraakgebruik betekent een braller: opschepper, schreeuwlelijk, blaaskaak. Dit is diskwalificerend en beledigend en geschreven met het doel [naam slachtoffer 1] in zijn eer en goede naam aan te tasten. Deze uiting acht de rechtbank derhalve beledigend.

De overige uitingen in het bericht van 7 maart 2022, namelijk schrijven dat [naam slachtoffer 1] een valse aangifte zou hebben gedaan en de vraag opwerpen of de kinderen van [naam slachtoffer 1] zijn, acht de rechtbank niet beledigend.

Met zijn uitlating over [naam slachtoffer 1] op 7 maart 2022 heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan belediging van een ambtenaar. Het verweer dat een burgemeester niet als ambtenaar in de zin van artikel 267, eerste lid sub 2, Wetboek van Strafrecht kan worden aangemerkt, wordt verworpen, omdat een burgemeester een persoon is die onder toezicht en verantwoording van de overheid is aangesteld in een functie waaraan een openbaar karakter niet kan worden ontzegd. (zie: HR 7 april 2009, NJ 2009/187).

De uitlatingen jegens [naam slachtoffer 6]

Op 16 december 2021 heeft de verdachte een e-mailbericht gestuurd aan [naam slachtoffer 6] en [naam slachtoffer 1] . In dit bericht schrijft de verdachte “Meisje [naam 1] lukt het zelf niet om postzegels te plakken om post naar mijn postadres toe te zenden. In ambtenarenland bestaat kennelijk geen bodem en je kunt altijd dieper zinken, zo blijkt maar weer.” Dit bericht acht de rechtbank zeer neerbuigend en onmiskenbaar bedoeld om [naam slachtoffer 6] , ambtenaar bij de gemeente Zwijndrecht, in haar eer en goede naam aan te tasten en is dus beledigend.

In de overige tenlastegelegde uitingen ziet de rechtbank geen beledigingen.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte heeft gepoogd [naam slachtoffer 2] , door bedreiging met feitelijkheden, te dwingen hem een briefadres toe te kennen. Voorts acht de rechtbank bewezen dat de verdachte zich meermaals heeft schuldig gemaakt aan het beledigen van een ambtenaar.

Vrijspraak zonder nadere motivering feit 4

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het onder 4 ten laste gelegde niet wettig en overtuigend is bewezen, zodat de verdachte daarvan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken.

Vrijspraak feit 5

Standpunt officier van justitie

Op 21 maart 2022 is aan de verdachte een gedragsaanwijzing uitgereikt. Hierin stond dat de verdachte geen contact mocht opnemen met burgemeester [naam slachtoffer 1] . Op 19 april 2022 heeft de verdachte een e-mailbericht gestuurd aan het e-mailadres publiekscontacten@zwijndrecht.nl. Uit het bericht dat is gestuurd blijkt onmiskenbaar dat de verdachte contact heeft willen zoeken met [naam slachtoffer 1] , nu zijn naam wordt genoemd in de onderwerpregel en de verdachte “hem” 48 uur de tijd geeft om met hem in gesprek te gaan. De verdachte heeft hierdoor indirect contact gezocht met de aangever.

De verdachte dient partieel te worden vrijgesproken van het overtreden van de gedragsaanwijzing door het sturen van het bericht op 7 maart 2022 aan de echtgenote van de burgemeester, aangezien dit bericht is gestuurd voor de inwerkingtreding van de gedragsaanwijzing.

Beoordeling

Uit het dossier blijkt dat op 21 maart 2022 aan de verdachte een gedragsaanwijzing is opgelegd, geldend tot 18 juni 2022. De gedragsaanwijzing is op diezelfde dag aan de verdachte betekend. De gedragsaanwijzing behelst een locatieverbod voor het gemeentehuis te Zwijndrecht en voor het Raadhuisplein te Zwijndrecht en een contactverbod met [naam slachtoffer 6] , [naam slachtoffer 3] , [naam slachtoffer 2] en [naam slachtoffer 1] en zijn gezinsleden. In de gedragsaanwijzing is opgenomen dat de verdachte wel contact kan opnemen met de gemeente Zwijndrecht via het e-mailadres publiekscontacten@zwijndrecht.nl.

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het overtreden van de gedragsaanwijzing door het bericht van 7 maart 2020 te sturen, omdat dit bericht is gestuurd voor de inwerkingtreding van de gedragsaanwijzing.

Op 19 april 2022 heeft de verdachte een bericht gestuurd aan bovengenoemd e-mailadres. In zijn bericht schrijft de verdachte dat hij wil publiceren over de burgemeester. Hij schrijft daarbij “Ik geef u [d.w.z. u als gemeente] hierbij 48u om met mij in gesprek te gaan in het kader van wederhoor.”

Anders dan de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat de verdachte hiermee de gedragsaanwijzing niet heeft overtreden. De verdachte heeft een bericht gestuurd aan een algemeen e-mailadres van de gemeente, dat expliciet is genoemd als uitzondering in de gedragsaanwijzing. De verdachte heeft in zijn e-mailbericht niet geschreven met de burgemeester in gesprek te willen en evenmin verzocht om het bericht door te sturen aan de burgemeester. De verdachte heeft naar het oordeel van de rechtbank daarmee dus geen – direct dan wel indirect – contact opgenomen met de burgemeester.

Conclusie

Het onder 5 ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

Vrijspraak feiten 6 en 7

Standpunt officier van justitie

Op 6 mei 2022 heeft de verdachte twee app berichten gestuurd naar het privé-nummer van de aangever, mr. [naam slachtoffer 7] . De verdachte vraagt hierin of aangever een betere foto heeft voor publicatie. Daarbij stuurt hij hem een foto, waarop aangever staat met een door de verdachte aangebrachte bloksnor. Deze snor stelt een zogenaamde Hitler-snor voor. De verdachte verwijst in zijn verhoor ook naar Van Kooten en de Bie, daarmee onmiskenbaar doelend op het uitbeelden van Hitler. Het is bestendige jurisprudentie dat het tekenen van een Hitlersnor op iemands foto een belediging oplevert. Feit 7 kan daarmee worden bewezen.

De aangever heeft bovendien verklaard het gevoel te hebben dat de verdachte hem met het sturen van de berichten heeft willen dwingen om zijn werkzaamheden als advocaat voor de gemeente te staken. Het handelen van de verdachte is daarmee ook te kwalificeren als een poging tot dwang zoals onder 6 tenlastegelegd.

Beoordeling feit 6

Uit de aangifte en de verklaring van de verdachte blijkt dat de verdachte de app berichten, waaronder de foto, heeft gestuurd aan de aangever. Uit de inhoud van de berichten kan de rechtbank niet afleiden welk doel de berichten van de verdachte hebben gehad. Ook ziet de rechtbank niet dat de berichten van zodanige aard zijn dat zij bij de aangever een psychische druk opleverden dat de aangever daartegen geen weerstand kon bieden. Dat de aangever heeft verklaard dat het voor hem voelde alsof de verdachte wilde bereiken dat hij zijn werkzaamheden zou staken, is hiervoor onvoldoende.

Beoordeling feit 7

De rechtbank stelt voorop dat het tekenen van een Hitlersnor op iemands foto volgens vaste jurisprudentie een belediging oplevert. De vraag is echter of de verdachte met zijn bewerking van de foto van de aangever een Hitlersnor heeft getekend. Op de foto is door de verdachte onder de neus van de aangever een lange zwarte streep getekend. De essentie van een zogenaamde Hitler-snor en daarmee het onderscheidende kenmerk is de breedte van de snor, die niet buiten de neusvleugels treedt. De snor/streep die door de verdachte is aangebracht op de foto van de aangever loopt aan weerszijden van de neusvleugels door, waarmee deze niet voldoet aan juist het onderscheidende kenmerk van een Hitler-snor. De-achteraf afgelegde- verklaring van de verdachte, waarin hij zegt dan dat Van Kooten en de Bie in 1982 al een bloksnor gebruikten, maakt dit niet anders. De rechtbank zal de verdachte derhalve vrijspreken van de tenlastegelegde belediging, nu niet is vast komen te staan dat de verdachte een Hitlersnor of een op een Hitlersnor gelijkende snor heeft getekend.

Conclusie

Het onder 6 en 7 ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair tenlastegelegde, 2 tenlastegelegde en 3 subsidiair ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

1.

hij in de periode van 10 november 2021 tot en met 7 maart 2022 te Zwijndrecht meermalen (telkens) opzettelijk een ambtenaar gedurende of ter zake de rechtmatige uitoefening van zijn bediening, te weten [naam slachtoffer 1] , (de) burgemeester van de gemeente Zwijndrecht

en- (7 maart 2022) per gestuurd telefoonbericht, aan zijn [naam slachtoffer 1] ’s partner, te weten [naam slachtoffer 5] , heeft beledigd door die [naam slachtoffer 1] uit te maken voor “Braller” ;

2

hij in de periode van 26 april 2020 tot en met 29 april 2020 te Zwijndrecht, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een ander, te weten [naam slachtoffer 2] , verder te noemen [naam slachtoffer 2] , door bedreiging met enige

andere feitelijkheid gericht tegen die [naam slachtoffer 2] ,

- wederrechtelijk te dwingen te doen, te weten aan hem, verdachte een briefadres

toe te kennen

immers heeft hij, verdachte aan die [naam slachtoffer 2] een mail gezonden via het adres

[naam e-mailadres] en gemeente@zwijndrecht.nl, met daarin de tekst “Verhuiskosten zal ik op jou persoonlijk en/of de gemeente verhalen te verhalen, als mijn adres in de media terecht komt. Ook zal ik aangifte doen tegen je, omdat je dan meewerkt aan stalking. terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3

hij op 16 december 2021 te Zwijndrecht opzettelijk

een ambtenaar gedurende of ter zake de rechtmatige uitoefening van zijn bediening , te weten [naam slachtoffer 6] (gemeente ambtenaar van Zwijndrecht) per emailbericht heeft beledigd, bestaande die belediging uit het aanspreken/noemen van die [naam slachtoffer 6] als "Meise [naam 1] " en “ het in die mail de tekst toevoegen "Meisje [naam 1] lukt het zelf niet om postzegels te plakken om post naar mijn postadres toe te zenden" en In ambtenarenland bestaat kennelijk geen bodem en je kunt altijd dieper zinken, zo blijkt maar weer” ;

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feiten waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het beledigen van twee overheidsfunctionarissen, te weten de burgemeester en een medewerkster van de gemeente Zwijndrecht. Voorts heeft hij zich schuldig gemaakt aan een poging tot dwang van een andere medewerkster van de gemeente Zwijndrecht. Het handelen van de verdachte werd ingegeven door een langer lopend conflict tussen de verdachte en de gemeente, waarbij de verdachte niet kon verkroppen dat de gemeente een hem onwelgevallig besluit nam. De verdachte heeft in reactie hierop de grenzen van fatsoen overschreden, maar ook die van wat strafrechtelijk acceptabel is, waarbij hij verschillende betrokken personen heeft gekrenkt en onder druk heeft gezet. De rechtbank vindt dit zeer kwalijk.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Strafblad

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 27 juli 2022, waaruit blijkt dat de verdachte in oktober 2016 en februari 2017, is veroordeeld voor belediging van een ambtenaar respectievelijk belaging.

Rapportages

Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 25 april 2022. De reclassering heeft zich van het geven van advies onthouden vanwege het ontbreken van informatie over de persoonlijke omstandigheden van de verdachte.

Strafmaatverweren

De raadsman heeft verzocht om strafvermindering.

In dat verband heeft de raadsman aangevoerd dat er sprake is van een nietige raadkamerbeslissing omdat de verdachte niet in persoon was opgeroepen voor de raadkamer van 2 juni 2022 alwaar de raadkamer een beslissing heeft genomen over de voorlopige hechtenis. De rechtbank stelt vast dat de verdachte via zijn raadsman voor de betreffende raadkamer was opgeroepen en is van oordeel dat daarmee is voldaan aan hetgeen is voorgeschreven in artikel 23 van het Wetboek van Strafvordering. De wet schrijft immers niet voor op welke wijze de oproeping moet plaatsvinden. Van een vormverzuim is dus geen sprake.

De raadsman heeft in dit verband voorts gewezen op onrechtmatigheden ten aanzien van de door de officier van justitie aan de verdachte opgelegde gedragsaanwijzing, hetgeen verdisconteerd moet worden in de op te leggen straf. Nu de verdachte wordt vrijgesproken van overtreding van de gedragsaanwijzing, brengt dat met zich dat de uiteindelijk op te leggen straf lager uitvalt. De gedragsaanwijzing wordt immers niet meer bij de strafmaat betrokken. Voor een verdere verdiscontering in verband met eventuele onrechtmatigheden bestaat geen aanleiding.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Vanwege de ernst van de feiten, in het bijzonder de poging tot dwang, en de langere periode waarin de verdachte zich heeft vastgebeten in zijn strijd tegen de gemeente Zwijndrecht en daarbij meerdere keren de normen van het maatschappelijke betamelijke uit het oog is verloren, acht de rechtbank het opleggen van een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf passend en geboden. Daarbij wijkt de rechtbank af van de eis van de officier van justitie, maar hiertoe is redengevend dat de rechtbank uitgaat van minder bewezenverklaarde feiten. Ook houdt de rechtbank bij de bepaling van de hoogte van de straf rekening met de omstandigheid dat inmiddels ruim twee jaar is verstreken tussen de bewezen verklaarde poging dwang en het wijzen van dit vonnis, dat de verdachte onder de indruk lijkt te zijn van het aan hem in deze zaak opgelegde voorarrest en zich een gewaarschuwd man acht. Ook heeft hij met behulp van zijn raadsman alsnog getracht mediation op te starten en zegt hij, met behulp van zijn raadsman, de problemen met de gemeente op een nette manier te willen oplossen. De rechtbank ziet in dit verband het opleggen van een voorwaardelijke gevangenisstraf als stok achter de deur voor de verdachte om zich in de toekomst daadwerkelijk anders op te stellen en hem ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen.

De officier van justitie heeft gevorderd oplegging van de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid van de verdachte. De rechtbank ziet hiervoor op grond van de bewezen verklaarde feiten geen aanleiding, gelet op het tijdsverloop en de inmiddels gewijzigde omstandigheden.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straffen passend en geboden.

Vorderingen [naam slachtoffer 3] , [naam slachtoffer 4] en gemeente Dordrecht

De benadeelde partijen zullen in hun vordering niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat de verdachte van de tenlastegelegde feiten 4, 6 en 7 zal worden vrijgesproken.

Vordering gemeente Zwijndrecht

Standpunt officier van justitie/verdediging

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De verdediging heeft bepleit dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, aangezien de vordering onvoldoende is onderbouwd.

Beoordeling rechtbank

De benadeelde partij vordert een vergoeding voor het gemis aan arbeidsuren van de aangevers [naam slachtoffer 1] , [naam slachtoffer 2] en [naam slachtoffer 6] als gevolg van het handelen van de verdachte. De vordering is door de gemeente niet onderbouwd. De rechtbank kan niet vaststellen welke schade door de gemeente is geleden als gevolg van welk feit. Een nadere behandeling van de vordering van de benadeelde partij op dit punt levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Vorderingen [naam slachtoffer 1] en [naam slachtoffer 6]

Standpunt officier van justitie/verdediging

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De verdediging heeft primair bepleit dat de benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard, gelet op de bepleite vrijspraken. Subsidiair is aangevoerd dat de vorderingen van [naam slachtoffer 1] en [naam slachtoffer 6] dienen te worden gematigd tot een bedrag van € 50,-.

Beoordeling rechtbank

De benadeelde partijen vorderen elk een vergoeding voor immateriële schade als gevolg van het handelen van de verdachte. Vast is komen te staan dat de benadeelde partijen door de bewezenverklaarde feiten 1 ( [naam slachtoffer 1] ) en 3 ( [naam slachtoffer 6] ) rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Die schade zal naar maatstaven van billijkheid worden vastgesteld op € 100,- voor ieder van hen. De rechtbank ziet geen aanleiding de verzochte bedragen te matigen. De vorderingen van de benadeelde partijen zullen worden toegewezen.

De benadeelde partijen hebben gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 7 maart 2022 ( [naam slachtoffer 1] ) dan wel 16 december 2021 ( [naam slachtoffer 6] ).

Nu de vorderingen van de benadeelde partijen zullen worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

Vordering [naam slachtoffer 2]

Standpunt officier van justitie/verdediging

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De verdediging heeft primair bepleit dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, gelet op de bepleite vrijspraak. Subsidiair is aangevoerd dat de vordering van [naam slachtoffer 2] niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, aangezien zij schade vordert die voortvloeit uit een aantasting van haar persoon, hetgeen niet ten laste is gelegd.

Beoordeling rechtbank

De benadeelde partij vordert een vergoeding voor immateriële schade als gevolg van het handelen van de verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank is aannemelijk dat de benadeelde partij zich angstig en onveilig heeft gevoeld door het handelen van de verdachte. Aldus is sprake van aantasting in de persoon op andere wijze in de zin van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. Deze schade zal naar maatstaven van billijkheid worden vastgesteld op € 100,-. De vordering van de benadeelde partij zal dus worden toegewezen.

De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 26 april 2020.

Nu de vordering van de benadeelde partij zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

Conclusie

De verdachte moet de benadeelde partijen [naam slachtoffer 1] , [naam slachtoffer 2] en [naam slachtoffer 6] ieder een schadevergoeding betalen van € 100,-, vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.

In deze procedure wordt over de gevorderde schadevergoeding van de gemeente Dordrecht, de gemeente Zwijndrecht, de heer [naam slachtoffer 4] en de heer [naam slachtoffer 6] geen inhoudelijke beslissing genomen.