6.7.2 Praktijk lidstaten

De meeste lidstaten hebben gebruikgemaakt van de mogelijkheid om de levering van een niet-bouwterrein in de btw-heffing te betrekken.2 De invulling van deze optieregeling varieert – net als bij de optieregeling voor de levering van oude gebouwen (zie paragraaf 5.9.4) – sterk. In onderstaande tabel is op hoofdlijnen weergegeven of en, zo ja, welke beperkingen c.q. voorwaarden door de lidstaten aan de optie voor de belaste levering van een niet-bouwterrein worden gesteld. Hierbij is een onderscheid gemaakt tussen de materiële voorwaarden met betrekking tot de verkoper, de koper en het geleverde onbebouwde niet-bouwterrein enerzijds en de formele voorwaarden anderzijds.

Dit overzicht laat zien dat er slechts twee lidstaten zijn, Bulgarije en Oostenrijk, die aan het opteren voor een belaste levering van een onbebouwd niet-bouwterrein in het geheel geen voorwaarden stellen. De andere 18 lidstaten stellen wel één of meerdere materiële en/of formele voorwaarden aan de keuze voor een belaste levering, maar de inhoud van deze voorwaarden varieert sterk. Vanuit het oogpunt van de interneutraliteit is dit onwenselijk te noemen. Uit het bovenstaande overzicht blijkt dat Nederland in vergelijking met andere lidstaten een tamelijk uitgeklede optieregeling kent. Indien in ogenschouw wordt genomen dat dit in tal van lidstaten anders is, is de vraag op zijn plaats of de gestelde voorwaarden gerechtvaardigd zijn. Voor het antwoord op die vraag geldt mutatis mutandis hetgeen is geconcludeerd in paragraaf 5.9.7. Hierbij past echter wel de kanttekening dat het probleem van de niet-aftrekbare btw zich in de praktijk met name voordoet bij de levering van oude gebouwen die zich nog in de herzieningsperiode bevinden of waarvoor aanzienlijke kosten zijn gemaakt om het gebouw op te knappen zonder dat er sprake is van vernieuwbouw. In de praktijk wordt, voor zover mij bekend, zelden geopteerd voor de belaste levering van een onbebouwd niet-bouwterrein.