6.3.4 Conclusie

349. De vordering tot vergoeding van vertragingsschade (waaronder wettelijke rente) die betrekking heeft op de tekortkoming van de schuldenaar in de periode vóór het moment van overgang van de hoofdvordering ontstaat in het vermogen van de stille cedent en gaat niet als nevenrecht met de hoofdvordering over.

De vordering tot vergoeding van wettelijke rente of andere vertragingsschade die betrekking heeft op de periode na het moment van overgang van de hoofdvordering ontstaat in het vermogen van de stille cessionaris. Uit de rechtsverhouding uit lastgeving tussen de stille cedent en stille cessionaris moet blijken of de stille cedent ook ten aanzien van deze vordering inningsbevoegd is. Tenzij anders is overeengekomen, mag worden aangenomen dat de lastgeving ook op deze vordering betrekking heeft.

Is de schuldenaar doorlopend in verzuim als de stille cessie plaatsvindt, dan vordert de stille cedent vergoeding van de vertragingsschade in twee hoedanigheden: als schuldeiser, van de schadevergoedingsvordering die voor het moment van de stille cessie in zijn vermogen is ontstaan; en als lasthebber, van de schadevergoedingsvordering die na het moment van de stille cessie in zijn vermogen is ontstaan. Gaat het om wettelijke rente, dan behoeft de stille cedent de vertragingsschade niet nader toe te lichten. Vordert hij andere vertragingsschade dan wettelijke rente, dan kan de stille cedent op grond van de tweede zin van art. 3:94 lid 3 BW niet meer schadevergoeding vorderen dat hij zelf zou hebben geleden.