CBb, 17-03-2005, nr. AWB 03/726

2.1

2.1.2

a)

een overeenstemmingscontrole van iedere partij (…)

b)

een materiële controle van iedere partij (…)

Artikel 17

(…)

2.

Wanneer de veterinaire autoriteit aan de hand van de in deze richtlijn bedoelde controles vaststelt, dat het product niet aan de invoervoorwaarden voldoet of dat een onregelmatigheid is begaan, besluit de bevoegde autoriteit in overleg met de belanghebbende bij de lading of zijn vertegenwoordiger:

a)

ofwel het product vanuit dezelfde grensinspectiepost binnen een termijn van ten hoogste 60 dagen met hetzelfde vervoermiddel terug te zenden naar een met de belanghebbende bij de lading overeengekomen plaats buiten de in bijlage I vermelde grondgebieden, voorzover hiertegen geen bezwaren bestaan in verband met de resultaten van de veterinaire keuring en de gezondheidsvoorschriften of de veterinairrechtelijke voorschriften.

b)

ofwel het product te vernietigen in de daarvoor bestemde inrichting zoals bedoeld in Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) die het dichtst bij de grensinspectiepost gelegen is, indien terugzending onmogelijk is of de onder a) bedoelde termijn van 60 dagen verstreken is, of indien de belanghebbende bij de lading daar onmiddellijk mee instemt.

In afwachting van de terugzending van de in dit punt bedoelde producten of van de bevestiging van de motieven voor de afwijzing, worden de betrokken producten onder toezicht van de bevoegde autoriteit op kosten van de belanghebbende bij de lading opgeslagen door de bevoegde autoriteiten.

(…)

Artikel 22

1.

Indien op het grondgebied van een derde land een in Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21 december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap vermelde ziekte, een zoönose dan wel een andere ziekte of fenomeen uitbreekt of zich verspreidt, waardoor de gezondheid van mens of dier ernstig in gevaar kan worden gebracht, of indien zulks op andere ernstige veterinairrechtelijke gronden of in verband met de volksgezondheid gerechtvaardigd is, met name op grond van de vaststellingen van haar veterinaire deskundigen, of blijkens de in een grensinspectiepost verrichte controles, treft de Commissie eigener beweging of op verzoek van een lidstaat onverwijld naar gelang van de ernst van de situatie een van de onderstaande maatregelen:

-

schorsing van de invoer uit het gehele grondgebied van het betrokken derde land of een gedeelte daarvan en, in voorkomend geval, van het derde land van doorvoer,

-

vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de producten afkomstig uit het gehele grondgebied van het betrokken derde land of een gedeelte daarvan,

-

opstelling, op basis van feitelijke constateringen, van voorschriften voor aangepaste controles, die een specifiek onderzoek naar het gevaar voor de gezondheid van mens of dier kunnen omvatten en, naar gelang van het resultaat van die controles, de verhoging van de frequentie van de materiële controles.

2.

Wanneer bij een van de bij deze richtlijn vastgestelde controles blijkt dat een partij producten een gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier neemt de bevoegde veterinaire autoriteit onmiddellijk de volgende maatregelen:

-

beslag op en vernietiging van de betrokken partij,

-

onmiddellijke kennisgeving aan de andere grensinspectieposten en aan de Commissie van de gedane vaststellingen en van de oorsprong van de producten, overeenkomstig Beschikking 92/438/EEG.

(…)"

Artikel 1, tweede lid van Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding, Pb 1995, L 265, blz. 17 (hierna: richtlijn 95/53/EG)), luidt als volgt:

"Deze richtlijn geldt onverminderd meer specifieke communautaire voorschriften, met xinbegrip van met name de communautaire douanevoorschriften en veterinaire bepalingen."

Beschikking 2002/69/EG van de Commissie van 30 januari 2002 betreffende beschermende maatregelen ten aanzien van uit China ingevoerde producten van dierlijke oorsprong (Pb. 2002, L 30, blz. 50, hierna: beschikking 2002/69/EG), luidt, voorzover hier van belang, als volgt:

"(…)

Gelet op Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, en met name op artikel 22, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt,

(1)

Krachtens Richtlijn 97/78/EG moeten de nodige maatregelen worden vastgesteld ten aanzien van de invoer van bepaalde producten uit derde landen wanneer een potentieel ernstig risico voor de gezondheid van mens of dier opduikt of zich verspreidt.

(…)

(5)

Bovendien zijn bij een door deskundigen van de Commissie uitgevoerd inspectiebezoek in China ernstige tekortkomingen aan het licht gekomen met betrekking tot de regeling inzake diergeneesmiddelen en de controle op residuen bij levende dieren en dierlijke producten, waardoor schadelijke residuen, waaronder chlooramfenicol, kunnen voorkomen in voor menselijke of dierlijke consumptie bestemde producten, wat bijgevolg een risico inhoudt voor de gezondheid.

(6)

Bij het inspectiebezoek is ook gebleken dat de bevoegde autoriteiten van China de talrijke verbintenissen die zij hebben aangegaan en garanties die zij hebben gegeven aan de Commissie niet nakomen voorzover het gaat om de controle op residuen en stoffen die een gevaar kunnen betekenen voor de volksgezondheid en de diergezondheid.

(7)

Bijgevolg moet de invoer van voor menselijke of dierlijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong uit China worden geschorst. Evenwel dient te worden voorzien in een afwijking voor darmen en voor visserijproducten met uitzondering van schaal- en schelpdieren, die worden gevangen en op zee worden ingevroren en van een definitieve verpakking voorzien, en die vervolgens rechtstreeks op het grondgebied van de Gemeenschap worden aangevoerd, aangezien voor deze producten het hierboven beschreven risico niet van toepassing is.

(8)

Om de negatieve gevolgen voor het handelsverkeer zoveel mogelijk te beperken zonder het risicobeheer in gevaar te brengen, wordt bij deze beschikking gedurende een periode van zes weken de invoer in de Gemeenschap toegestaan van zendingen die China hebben verlaten vóór de inwerkingtreding van deze beschikking, op voorwaarde dat die zendingen intensief worden bewaakt en getest om de veiligheid te garanderen.

(…)

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Deze beschikking is van toepassing op alle voor menselijke consumptie of voor diervoeding bestemde producten van dierlijke oorsprong die uit China worden ingevoerd.

Artikel 2

1.

De lidstaten verbieden de invoer van de in artikel 1 bedoelde producten.

(…)

Artikel 3

1.

In afwijking van het bepaalde in artikel 2, lid 1, geven de lidstaten toestemming om tot en met 14 maart 2002 zendingen van dergelijke producten die China hebben verlaten vóór 31 januari 2002, toch in te voeren op voorwaarde dat uit de in lid 2 bedoelde bewaking blijkt dat de zendingen geen risico's inhouden voor de volksgezondheid.

2.

In dit verband voeren de lidstaten de bij Beschikking 2001/699/EG vastgestelde tests uit bij alle producten van dierlijke oorsprong als bedoeld in lid 1 en voor andere residuen van diergeneesmiddelen, bestrijdingsmiddelen, contaminanten en verboden stoffen.

(…)"

2.1.4.

In de bijlage bij beschikking van de Commissie 2003/181/EG van 13 maart 2003 tot wijziging van de beschikking 2002/657, wat betreft de vaststelling van minimaal vereiste prestatielimieten (MRPL's) voor bepaalde residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (Pb 2003, L 71, blz 17, hierna: beschikking 2003/181/EG) is de minimale prestatielimiet voor furazolidon voor alle lidstaten vastgesteld op 1 µg/kg (=1ppb).

2.1.5.

De Landbouwwet bepaalt - onder meer - het volgende

"Artikel 13

1.

Onze Minister kan bij in de Staatscourant bekend te maken regeling de verplichting opleggen tot het betalen van een geldsom terzake van een of meer der in het tweede lid van dit artikel genoemde gedragingen. Een zodanige regeling wordt slechts vastgesteld:

a.(…)

b.

ter uitvoering van verordeningen, richtlijnen, beschikkingen en aanbevelingen van de Europese Economische Gemeenschap, voorzover deze betrekking hebben op het gemeenschappelijk landbouwbeleid, voorzien in de tweede titel van het tweede deel van het verdrag tot oprichting van die Gemeenschap.

Artikel 19

1.

Ter verwezenlijking van de in het eerste lid van artikel 13 vermelde doeleinden kan Onze Minister bij in de Staatscourant bekend te maken regeling regelen vaststellen ten aanzien van de in het tweede lid, onder b, van dat artikel genoemde gedragingen.

(…)

2.

De in het eerste lid bedoelde gedragingen zijn:

a.

(….)

b.

het (…) voorhanden en in voorraad hebben, bewaren, opslaan, be- en verwerken, ge- en verbruiken, vervoederen, slachten, vervoeren, aanvoeren, veilen, ontvangen, afleveren, te koop aanbieden, kopen en vervreemden van produkten.

(…)

Artikel 46

Tegen een op grond van de artikelen 13, (…) 19 (…) genomen besluit kan een belanghebbende beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

De Regeling keuring en handel dierlijke producten strekt tot implementatie van de richtlijn 97/78/EEG.

Tevens strekt de Regeling tot uitvoering van - onder meer - de hiervoor weergegeven artikelen van de Landbouwwet.

De Regeling keuring en handel dierlijke producten, zoals onder meer gewijzigd op 20 juli 1999, luidt, voorzover hier van belang, als volgt:

"Artikel 1.1

1.

In deze regeling wordt verstaan onder:

(…)

partij: hoeveelheid producten van dezelfde aard waarvoor eenzelfde handelsdocument of certificaat zoals voorgeschreven in deze regeling geldt, die met hetzelfde vervoermiddel wordt vervoerd en die afkomstig is uit hetzelfde derde land of gedeelte van een derde land, dan wel, indien zij afkomstig is uit een lid-staat, uit dezelfde inrichting;

Hoofdstuk 2. Controlebepalingen

Afdeling 1. Verbodsbepalingen (artikel 2.1)

Artikel 2.1

(…)

2.

Het brengen in Nederland van producten of ziekteverwekkers is verboden, voor zover dit niet reeds is verboden op grond van artikel 8 van de Uitvoeringsregeling E.G.-verordening gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten.

(…)

Afdeling 4. Het brengen in Nederland, alsmede het inslaan, opslaan of uitslaan van producten uit derde landen (artikelen 2.16 tot en met 2.24a)

§ 2. Nadere voorschriften voor het brengen in Nederland van producten uit derde landen: aankomst en onderzoek op de inspectiepost en vervoer na onderzoek op de erkende inspectiepost (artikelen 2.17 tot en met 2.22)

Artikel 2.17

1.

Elke partij, rechtstreeks afkomstig uit een derde land, wordt aangevoerd via een inspectiepost.

(…)

5. De partij wordt bij aankomst op de inspectiepost ter onderzoek aangeboden aan de keuringsdierenarts.

6. De keuringsdierenarts onderwerpt de voor Nederland of een lidstaat bestemde partij in de inspectiepost aan een documentencontrole, een overeenstemmingscontrole en een materiële controle overeenkomstig artikel 4, derde en vierde lid, van richtlijn 97/78/EG. (…)

(…)

Artikel 2.21

(…)

2.

Ten aanzien van de partij is, in voorkomend geval, voldaan aan de op grond van artikel 22, eerste lid, tweede en derde gedachtestreepje, van richtlijn 97/98/EG dan wel op grond van andere regelgeving van de EG vastgestelde bijzondere voorschriften.

§ 3. Maatregelen in geval van niet-naleving van de voorschriften voor het brengen in Nederland van producten uit derde landen (artikel 2.24)

Artikel 2.24

1.

(…)

2.

Indien aan de hand van de op grond van deze regeling uitgevoerde controles wordt vastgesteld dat een voor Nederland of een lidstaat bestemd product niet voldoet aan de op grond van deze regeling voor dat product gestelde voorschriften of dat een onregelmatigheid is begaan, besluit de minister in overleg met de belanghebbende bij de lading:

a.

dat het product in ieder geval binnen 60 dagen nadat is geconstateerd dat niet aan de onderhavige regeling wordt voldaan vanuit de inspectiepost met hetzelfde vervoermiddel wordt teruggezonden naar een derde land indien veterinairrechtelijke of gezondheidsredenen zich daar niet tegen verzetten;

b.

indien terugzending als bedoeld in onderdeel a onmogelijk is of de in dat onderdeel bedoelde termijn is verstreken, dat de partij wordt vernietigd overeenkomstig het bepaalde in artikel 17, tweede lid, onderdeel b, van richtlijn 97/78/EG;(…)"

2.2

Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het College komen vast te staan.

-

Begin februari 2002 heeft verzoekster twee partijen bevroren eendenborst, afkomstig uit China en aldaar begin december 2001 verscheept, met GPC-nummers 27620652 en 39720361 en voorzien van door de bevoegde Chinese autoriteit afgegeven gezondheidscertificaten, bij de inspectiepost van de haven van Rotterdam aangeboden voor invoer in de Europese Gemeenschap.

-

Op basis van in richtlijn 97/78 voorgeschreven onderzoeken zijn monsterextracten van de onderhavige partijen eendenborst geanalyseerd op de aanwezigheid van residuen van diergeneesmiddelen. In de eerstgenoemde partij is de aanwezigheid van residuen van furazolidon vastgesteld (16 ppb) en in de tweede partij de aanwezigheid residuen van zowel chlooramfenicol (1,4 ppb) als furazolidon (49 ppb).

-

Onder verwijzing naar de laboratoriumresultaten heeft de keuringsdierenarts van de RVV de genoemde partijen bij twee onderscheiden besluiten van 1 maart 2002 de vorenvermelde partijen bevroren eendenborst geweigerd voor invoer in de EU en tot destructie bestemd.

-

Bij brief van 18 maart 2002 heeft appellante tegen voormelde besluiten bezwaar gemaakt.

-

De voorzieningenrechter van het College heeft op 29 april 2002 een verzoek van appellante om ter zake een voorlopige voorziening te treffen, afgewezen.

-

De partij met CPG-nummer 39720361 is vernietigd op 29 oktober 2002 en de partij met CPG0- nummer 2760652 is vernietigd op 30 oktober 2002.

-

Op 15 april 2003 is appellante naar aanleiding van haar bezwaarschrift door verweerder gehoord.

-

Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.

3.

Het bestreden besluit

Bij het bestreden besluit heeft verweerder, samengevat weergegeven, het volgende overwogen.

De betreffende partijen waren blijkens de bijbehorende grenspassagecertificaten, bestemd voor invoer in de EU om in het vrije verkeer te worden gebracht. Dat brengt mee dat zij onder de jurisdictie van de EU vallen. Daaraan doet niet af dat zij niet zijn ingeklaard. Integendeel, de weigering van de douane de partijen vrij te geven vond zijn oorzaak in de toepasselijkheid van de Europese regelgeving.

De bestemming tot destructie van de litigieuze partijen eendenborst is gebaseerd op de Regeling keuring en handel dierlijke producten. Er bestaat geen ruimte in het kader van artikel 2.16 van de Regeling keuring en handel dierlijke producten een uitzondering te maken op het in artikel 2.1. neergelegde invoerverbod, aangezien op grond van artikel 2.21 van de Regeling ten aanzien van iedere partij moet zijn voldaan aan de op grond van artikel 22, eerste lid, tweede en derde gedachtestreepje van de richtlijn 97/78/EG vastgestelde voorschriften. Beschikking 2002/69/EG is op grond van deze bepaling vastgesteld en deze beschikking gebiedt de invoer van alle voor menselijke consumptie of voor diervoeding bestemde producten met herkomst China te weigeren, tenzij het betreft partijen, die China hebben verlaten vóór 31 januari 2002 en vóór 15 maart 2002 ter keuring zijn aangeboden, indien blijkt uit voorgeschreven tests dat deze partijen geen risico inhouden voor de volksgezondheid.

Iedere hoeveelheid van de in de bijlage IV bij verordening (EEG) 2377/90 opgenomen stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong levert blijkens artikel 5 van deze verordening een gevaar op voor de consument ervan. Omdat chlooramfenicol en furazolidon in deze bijlage zijn vermeld, is terugzending van de betreffende partij niet mogelijk, indien de aanwezigheid daarvan in welke hoeveelheid dan ook wordt vastgesteld. Voor deze stoffen geldt een zogenaamde nul-limiet.

Nadat beschikking 2002/69/EG was vastgesteld, heeft Nederland vele partijen vlees met herkomst China voor invoer geweigerd. China heeft daarop een invoerverbod voor dierlijke producten uit Nederland afgekondigd. Toen tevens bleek dat ten tijde van de invoer van de onderhavige partijen niet alle lidstaten analysemethoden hanteerden waarin de aanwezigheid van minder dan 5 ppb nitrofuranen in dierlijke producten kan worden aangetoond, heeft Nederland, na overleg te hebben gevoerd met de Chinese autoriteiten en met de Europese Commissie, na ampel beraad besloten uit China afkomstige partijen die vóór 15 maart 2002 ter keuring waren aangeboden voor terugzending in aanmerking te brengen wanneer ze minder dan 5 ppb nitrofuranen bevatten en niet tevens in de Bijlage IV vermelde andere stoffen bevatten. Deze beslissing is uitdrukkelijk beperkt tot partijen met een hoeveelheid nitrofuranen van minder dan 5 ppb, omdat alleen ten aanzien van deze stoffen in de lidstaten verschillen bestonden in de prestaties van analysemethoden.

De omstandigheid dat bepaalde partijen vlees onder het uitzonderingsregime van beschikking 2002/69/EG naar China zijn teruggezonden, leidt er echter niet toe dat de nul-limiet ten aanzien van furazolidon niet meer geldt. Artikel 22, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG blijft onverkort van toepassing. Dit artikel is toepasselijk zodra de volksgezondheid in het geding is. Bij een vastgestelde overschrijding van de nul-limiet is dat steeds het geval. Dat de prestatielimiet voor furazolidon blijkens de bijlage bij beschikking 2002/657/EG, tot uitvoering van richtlijn 96/23/EG (Pb. 2002 L 221, blz 8) moet worden vastgesteld op 1 ppb, doet daaraan niet af. Dit begrip ziet niet op een maximum toelaatbaar gehalte, maar op "het minimale gehalte van een analyt in een monster dat aangetoond en bevestigd moet worden" en houdt aldus verband met de prestatie die met de analysemethode minimaal gerealiseerd moet worden. Wat hier overigens van zij, de onderhavige partijen bevatten meer dan 1 ppb furazolidon, zodat reeds om die reden artikel 22, tweede lid, van richtlijn 97/98/EG niet buiten beschouwing kan blijven.

Richtlijn 97/78/EG strekt ertoe te voorkomen dat dierlijke producten waarvan na controle door een lidstaat is gebleken dat zij besmet of bedorven zijn, op de markt beschikbaar blijven. Niet valt in te zien dat, gelet op de aard van de in geding zijnde belangen, een beperking tot de aanwezigheid op de EU-markt daarbij aangewezen zou zijn. Verweerder vindt steun voor deze opvatting in de uitspraak van het CBb van 11 mei 2000 (AWB 99/538).

Omdat uit veterinaire controles is gebleken dat de litigieuze partijen vlees residuen van chlooramfenicol en/of furazolidon bevatten, dienden zij, gelet op het bepaalde in artikel 2.24, tweede lid, aanhef en onder a, van de Regeling keuring en handel dierlijke producten, in samenhang met artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG, te worden geweigerd voor invoer en bestemd ter destructie. Dat volgt ook uit artikel 22, van richtlijn 97/78/EG, waarin dwingend wordt voorgeschreven dat een partij producten moet worden vernietigd indien deze een gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier.

De in artikel 17, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG voorziene mogelijkheid van terugzending van de partijen naar het land van herkomst is in verband met de resultaten van veterinaire keuring en de gezondheidsvoorschriften, niet aan de orde, omdat hiertegen bezwaren bestaan in verband met de resultaten van de keuring en de gezondheidsvoorschriften. Het juridisch kader biedt geen andere mogelijkheid dan vernietiging van de partijen.

Voor de veterinaire autoriteit bestond dan ook geen verplichting tot het voeren van overleg als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG, of raadpleging als voorzien in artikel 4 van beschikking 93/13/EG. Indien aan de totstandkoming van de primaire beslissingen op dit punt een gebrek zou kleven, is dit overigens nog geen reden om thans terugzending van de betreffende partijen toe te staan.

Ten slotte heeft verweerder overwogen dat de betreffende partijen zijn aan te merken als hoog-risicomateriaal in de zin van de Destructiewet en dat in verband daarmee op de eigenaar/houder van dergelijk materiaal de wettelijke plicht rust deze af te staan aan tot destructie. Deze vaststelling vloeit rechtstreeks voort uit de wet en berust niet op enig voor bezwaar en beroep vatbaar besluit.

4.

-

de regelgeving van het land van herkomst geen nultolerantie aanhoudt en de gevonden residuen binnen de marges blijven die in het land van herkomst aanvaardbaar worden geacht en

-

terugzending naar het land van herkomst in het licht van de Regeling keuring en handel dierlijke producten niet stuit op bezwaren van veterinairrechtelijke of gezondheidsredenen met betrekking tot in Nederland woonachtige mensen of dieren, hetgeen in de onderhavige casus ook niet het geval is.

Appellante is van mening dat de communautaire regelgeving duidelijk is omtrent haar toepassingsbereik. Mocht over het toepassingsbereik van richtlijn 97/78/EG twijfel bestaan dan dient terzake een prejuciciële vraag aan het Hof van Justitie van de EG te worden voorgelegd.

5.1

5.2

5.2.1

5.2.2

5.2.3

5.2.4

5.2.5

5.2.6

5.2.6

-

heropent het onderzoek;

-

verzoekt het Hof van Justitie een prejudiciële beslissing te geven omtrent de volgende vragen:

1.

Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG, aldus worden geïnterpreteerd dat het bezwaar tegen terugzending van een partij die niet aan de invoervoorwaarden voldoet, is gelegen in het niet voldoen aan de communautaire voorwaarden voor invoer dan wel in de voorwaarden die gelden op de met de belanghebbende bij de lading overeengekomen plaats gelegen buiten de in bijlage I van de richtlijn 97/98 EG vermelde grondgebieden?

2.

Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG, gelezen in samenhang met artikel 22, tweede lid, van richtlijn 97/78EG en met artikel 5, van verordening (EEG) 2377/90 aldus worden geïnterpreteerd dat deze bepaling in alle gevallen waarin na één van de bij richtlijn 97/78/EG voorziene controles blijkt dat een partij producten een gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier, imperatief de vernietiging van de betreffende partijen dierlijke producten voorschrijft?

3.

Moet artikel 22 van richtlijn 97/78/EG in samenhang met artikel 5, verordening (EEG) 2377/90 aldus worden geïnterpreteerd dat de enkele omstandigheid dat in een partij een residu van een stof vermeld in bijlage V van verordening (EEG) 2377/90 is aangetroffen, meebrengt dat de betreffende partij een zodanig gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier dat terugzending is uitgesloten?

4.

Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, moet 17, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG, aldus worden uitgelegd dat het tevens strekt tot bescherming van de belangen van het derde land waar de partij na terugzending zal worden ingevoerd, ook als dit belang niet tevens de bescherming impliceert van een belang dat lidstaten van de EU kan worden gelokaliseerd?

-

houdt iedere verdere beslissing aan.

Aldus gewezen door mr. H.C. Cusell, mr. M.A. Fierstra en mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, in tegenwoordigheid van mr. A. Bruining als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 17 maart 2005

w.g. H.C. Cusell w.g. A. Bruining