2.1 De status van persoonsgegevens in faillissement

De curator wordt in vrijwel ieder faillissement geconfronteerd met persoonsgegevens die door de failliet verwerkt werden. Dit geldt niet alleen voor bedrijven die veel aan (online) marketing doen, maar eigenlijk voor elk bedrijf dat personeel in dienst heeft, klanten heeft of op andere wijze contact onderhoudt met natuurlijke personen. Die aanwezige persoonsgegevens kunnen voor de curator de nodige verplichtingen meebrengen. Deze verplichtingen komen boven op de taken die de curator al heeft.

Algemeen wordt aangenomen dat de curator in faillissement ‘iets’ mag en kan met de persoonsgegevens die hij aantreft. Dit betekent niet direct dat hij persoonsgegevens te gelde mag maken, maar een curator mag de administratie inzien, contact opnemen met het personeel via hun telefoonnummer of e-mailadres en een lijst met klanten opstellen. In het verlengde daarvan ligt de aanname dat de curator tot op zekere hoogte verantwoordelijk wordt voor de persoonsgegevens, aangezien hij de enige is die over de gegevens die in de boedel zitten kan en mag beschikken.

Het is de vraag of deze in de praktijk ervaren feitelijke beschikkingsmacht van de curator met betrekking tot persoonsgegevens ook overeenkomt met de juridische werkelijkheid. De juridische status van persoonsgegevens kan worden bezien vanuit het burgerlijk recht, waaronder in ieder geval de Faillissementswet en het Burgerlijk Wetboek vallen. De juridische status van persoonsgegevens in faillissement kan ook worden bezien vanuit het gegevensbeschermingsrecht. Ik ga in op beide perspectieven.