6.1 Inleiding

In het vorige hoofdstuk is een beeld geschetst van de vereisten die het Belgische, Duitse, Nederlandse en Engelse recht stellen aan het in zekerheid geven van girale activa. Geconcludeerd werd dat het voornaamste effect van implementatie van art. 3 Collateral Richtlijn is dat het Engelse recht het registratievereiste niet van toepassing verklaart op financiëlezekerheidsarrangementen tot vestiging van een beperkt zekerheidsrecht. Daarnaast bleek uit het vorige hoofdstuk dat sommige jurisdicties voor zekerheid op girale activa vereisen dat mededeling wordt gedaan van die zekerheidsstelling aan de account provider of vereisen dat overboeking van de effecten naar de rekening van de zekerheidsnemer dan wel blokkering van de effectenrekening van de zekerheidsgever plaatsvindt. De vraag of dergelijke handelingen zijn toegelaten omdat zij kunnen worden beschouwd als een wijze om de effecten ‘in het bezit of onder de controle’ van de zekerheidsnemer te brengen (hierna: ‘het controlevereiste’), is in het vorige hoofdstuk echter opengelaten. Deze vraag en andere vragen met betrekking tot het controlevereiste komen in dit hoofdstuk aan bod.

Het hoofdstuk is als volgt ingedeeld. In § 6.2 wordt aandacht besteed aan het controlevereiste zelf. Vervolgens komt de implementatie van het controlevereiste in het Belgische, Duitse, Nederlandse en Engelse recht aan de orde (§ 6.3). Daaruit blijkt dat het controlevereiste – evenals vergelijkbare nationale concepten zoals ‘bezit’, ‘macht’ en ‘control’ – grofweg op twee wijzen wordt (worden) geïnterpreteerd. In § 6.4 wordt nader ingegaan op de vraag wat richtlijnconforme interpretatie van het controlevereiste inhoudt. In die paragraaf wordt een vergelijking gemaakt met het vereiste van ‘control’ in de Amerikaanse Uniform Commercial Code. Het hoofdstuk wordt afgesloten met een conclusie (§ 6.5).