RvS, 13-06-2008, nr. 200803407/1

Bij besluit van 11 april 2008 is [appellant] (hierna: de vreemdeling) in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht.

Bij uitspraak van 2 mei 2008, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank ’s-Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam (hierna: de rechtbank), het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 9 mei 2008, hoger beroep ingesteld. Tevens heeft hij daarbij de Afdeling verzocht hem schadevergoeding toe te kennen. Deze brief is aangehecht.

De staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) heeft een verweerschrift ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 mei 2008, waar de staatssecretaris, vertegenwoordigd door mr. M.P. Bouma, ambtenaar in dienst van het Ministerie van Justitie, en de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. R.J. Hamerslag, advocaat te Amsterdam, zijn verschenen.

Hetgeen als eerste grief is aangevoerd en voldoet aan het bepaalde in artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan.

In de tweede grief klaagt de vreemdeling dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het in de huidige procedure te vroeg is om aan het gegeven dat de Chinese autoriteiten, in tegenstelling tot hetgeen de staatssecretaris tot voor kort steevast heeft gemeld, in het jaar 2007 aan ongedocumenteerde Chinese vreemdelingen geen laissez-passer hebben verstrekt, consequenties te verbinden, in die zin dat uitzetting binnen een redelijke termijn niet tot de mogelijkheden behoort. Daartoe betoogt hij, samengevat weergegeven, dat de rechtbank, door aldus te overwegen, niet heeft onderkend dat bewaring niet mogelijk is, indien de uitzetting niet binnen een redelijke termijn kan worden gerealiseerd. Uit niets blijkt dat de Chinese autoriteiten nu wel binnen een redelijke termijn zullen overgaan tot afgifte van reisdocumenten, aldus de vreemdeling.

Op de vreemdeling rust de rechtsplicht Nederland te verlaten. Dit brengt mee dat van hem kan worden verwacht dat hij actieve en volledige medewerking verleent aan het verkrijgen van concrete en verifieerbare gegevens, waaronder documenten, die nodig zijn om de beoogde uitzetting te kunnen bewerkstelligen en dat hij ook zelf de nodige, controleerbare inspanningen verricht om dergelijke gegevens te verkrijgen. Door de vreemdeling is niet aannemelijk gemaakt dat in zijn geval sprake is van zodanige bijzondere omstandigheden dat hij niet in staat kan worden geacht gegevens als vorenbedoeld te verschaffen.

De vreemdeling heeft op 6 april 2008 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Bij besluit van 11 april 2008 heeft de staatssecretaris die aanvraag afgewezen.

Blijkens de rapporten van het in de asielprocedure gehouden eerste en nader gehoor van onderscheidenlijk 7 april 2008 en 9 april 2008 heeft de vreemdeling verklaard dat hij ongedocumenteerd is, maar heeft hij wel persoonsgegevens, waaronder zijn naam, geboortedatum en laatst bekende adres, verstrekt. Uit een vervolgens ingesteld leeftijdsonderzoek is gebleken dat de door de vreemdeling opgegeven geboortedatum onjuist is. Dat doet twijfel rijzen aan het realiteitsgehalte van de door de vreemdeling verstrekte persoonsgegevens en zijn bereidheid tot het verlenen van daadwerkelijke medewerking. Onder deze omstandigheden moet de staatssecretaris de gelegenheid worden geboden de door de vreemdeling verstrekte gegevens nader te onderzoeken.

In de gegeven situatie bestaat, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, geen grond voor het oordeel dat uitzetting van de vreemdeling binnen redelijke termijn niet tot de mogelijkheden behoort. De Afdeling voegt daar nog aan toe dat het op de weg van de staatssecretaris ligt voortvarendheid te betrachten bij het verwezenlijken van zijn streven tot intensivering van de samenwerking met de Chinese autoriteiten, zoals aangekondigd in zijn brief aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 22 april 2008, nu vaststaat dat de Chinese autoriteiten in het jaar 2007 en in de eerste vier maanden van 2008 geen reisdocumenten aan ongedocumenteerde Chinese vreemdelingen hebben verstrekt.

De grief faalt.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

Het verzoek om schadevergoeding dient reeds hierom te worden afgewezen.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin: