Rb. Den Haag, 14-03-2023, nr. NL23.5073

Bij besluit van 15 februari 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling genomen op de grond dat Oostenrijk verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep, tezamen met de zaak NL23.5074, op 14 maart 2023 op zitting behandeld. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

Gronden van beroep

2. Eiser heeft aangevoerd dat niet is onderbouwd dat Oostenrijk het verantwoordelijke land is voor de behandeling van de asielaanvraag op grond van artikel 18 van de Dublinverordening. Eiser heeft namelijk alleen vingerafdrukken afgegeven en geen

asielaanvraag ingediend in Oostenrijk. Eiser is alleen op doorreis naar Nederland in Oostenrijk geweest. Daarnaast is er alleen een fictief akkoord. Er is daarom onvoldoende grond om Oostenrijk verantwoordelijk te achten.

3. Ten tweede voert eiser aan dat verweerder de aanvraag van eiser op grond van artikel 17 van de Dublinverordening moet behandelen. Het was namelijk altijd de bedoeling van eiser om in Nederland asiel aan te vragen.

Oordeel van de rechtbank

4. Uit het resultaat van het onderzoek in het Eurodac-systeem blijkt dat eiser per 29 september 2022 geregistreerd staat in Eurodac met een Oostenrijks Eurodac-nummer dat begint met AT1. Dit betekent dat eiser in Oostenrijk een asielaanvraag heeft ingediend.. De rechtbank verwijst hierbij naar artikel 2, derde lid, van Verordening (EG) 407/20022, waarin is opgenomen dat gegevens van asielzoekers worden aangeduid met een ''1'', zoals ook in

het resultaat van het onderzoek naar eisers vingerafdrukken staat vermeld. Uit lijst A van bijlage II bij de uitvoeringsverordening (EU) nr. 118/2014 volgt dat een treffer in Eurodac geldt als bewijs van de indiening van een asielverzoek. Op grond van artikel 22, derde lid, van de Dublinverordening is het leveren van tegenbewijs mogelijk. Eiser is daar echter niet in geslaagd. De enkele stelling dat eiser geen asielaanvraag heeft ingediend is daarvoor onvoldoende.

5. Verder is het enkele feit dat eiser de bedoeling had om in Nederland asiel aan te vragen geen bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 17 van de Dublinverordening.

6. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Deze uitspraak uitgesproken in het openbaar op 14 maart 2023 door mr. J.H. Lange, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Wilpstra - Foppen, griffier.

Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op

17 maart 2023

Mr. J.H. Lange

Rechter

Rechtbank Midden-Nederland

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.