Rb. Noord-Nederland, 30-05-2013, nr. 18/830074-12

hij op of omstreeks 4 februari 2012 te Groningen, tezamen en in vereniging

met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten

rade, [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft verdachte, tezamen

en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met dat opzet en na

kalm beraad en rustig overleg, met een (automatisch) vuurwapen, meerdere

kogels geschoten in het lichaam van die [slachtoffer], tengevolge waarvan voornoemde

[slachtoffer] is overleden;

art 289 Wetboek van Strafrecht

althans, indien terzake van het vorenstaande geen veroordeling mocht volgen, dat

hij op of omstreeks 4 februari 2012 te Groningen, tezamen en in vereniging met

een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer] van het leven

heeft beroofd, immers heeft verdachte, tezamen en in vereniging met een ander

of anderen, althans alleen, met dat opzet met een (automatisch) vuurwapen,

meerdere kogels geschoten in het lichaam van die [slachtoffer], tengevolge waarvan

voornoemde [slachtoffer] is overleden;

art 287 Wetboek van Strafrecht

hij op of omstreeks 6 februari 2012 te Groningen wapens van categorie I, onder

3, te weten twee boksbeugels en/of een wapen van categorie I, onder 7, te

weten een luchtdrukpistool en/of munitie van categorie III te weten twee

scherpe kogelpatronen, voorhanden heeft gehad;

De in deze telastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover

daaraan in de Wet wapens en munitie betekenis is gegeven, geacht in dezelfde

betekenis te zijn gebezigd;

art 13 lid 1 Wet wapens en munitie

hij op of omstreeks 6 februari 2012 te Groningen opzettelijk aanwezig heeft

gehad (ongeveer) 226 pillen, in elk geval een hoeveelheid pillen, bevattende

MDMA, zijnde MDMA een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst

I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

art 2 ahf/ond C Opiumwet

art 10 lid 3 Opiumwet

In de tenlastelegging voorkomende schrijffouten of kennelijke misslagen worden verbeterd gelezen. De verdachte is hierdoor niet in zijn belangen geschaad.

Ontvankelijkheid van de officier van justitie

Namens verdachte is betoogd dat de officier van justitie ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde niet ontvankelijk dient te worden verklaard, omdat er met betrekking tot het onderzoek naar de historische verkeersgegevens overleg is geweest tussen de deskundige van het Nederlands Forensisch Instituut (hierna ook: NFI) en de officier van justitie over het tijdstip van de schietpartij en de hypothese van het openbaar ministerie. Dit levert strijd met een behoorlijke procesorde op.

De rechtbank overweegt dat mededelingen van het openbaar ministerie omtrent het tijdstip van de schietpartij en een gehanteerde hypothese mededelingen van feitelijke aard zijn en niet duiden op een ongeoorloofd overleg. Van een ernstige inbreuk op de beginselen van een behoorlijke procesorde, waardoor doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van verdachte tekort is gedaan aan zijn recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak, is daarom geen sprake. De gang van zaken met betrekking tot het tot stand komen van de rapportage van NFI-deskundige Van der Knijff leidt dan ook niet tot niet ontvankelijkheid van de officier van justitie.

Bewijsvraag

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder 1 primair, 2 en 3 ten laste gelegde op basis van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen wettig en overtuigend kan worden bewezen.

Standpunt van de verdediging

Namens verdachte is betoogd dat verdachte van het onder 1 ten laste gelegde moet worden vrijgesproken, omdat niet kan worden bewezen dat het verdachte is geweest die [slachtoffer], die zich op 4 februari 2012 in het [café] aan de Rodeweg te Groningen bevond, heeft doodgeschoten. Bovendien kan niet worden bewezen dat verdachte zich op het moment dat er werd geschoten in of in de directe nabijheid van het [café] aan de Rodeweg bevond. De raadsman heeft daartoe aangevoerd dat het openbaar ministerie uitgaat van het feit dat verdachte vanuit de deuropening van het [café] heeft geschoten. Uit de rapportage van het NFI is echter komen vast te staan dat geschoten is vanaf een minimumafstand van 25 cm en een maximumafstand van 150 cm, wat zou betekenen dat de schutter midden in het café moet hebben gestaan, terwijl getuigen hebben verklaard dat zij slechts een donkergekleurde hand in de deuropening hebben gezien. Als de schutter midden in het café heeft gestaan, moeten de getuigen hebben gezien wie er heeft geschoten.

Verder heeft het onderzoek van het NFI met betrekking tot de historische verkeersgegevens niet het bewijs opgeleverd dat verdachte zich op moment van de schietpartij in de deuropening van het [café] heeft bevonden.

De raadsman heeft voorts gesteld dat de verklaringen van de getuige [getuige 1] op geen enkele wijze kunnen bijdragen aan het bewijs. Ten eerste dient aan zijn verklaringen te worden getwijfeld omdat het erop lijkt dat [getuige 1] de data 4 en 5 februari door elkaar haalt. Daarbij komt dat hij zijn informatie uit het roddelcircuit dan wel uit de media kan hebben verkregen en dat hij een uiterst verwarde man is. In ieder geval dient de verklaring van [getuige 1] die hij heeft afgelegd na een gesprek dat hij heeft gehad met verbalisant [verbalisant] op 5 april 2012, voor het bewijs worden uitgesloten. Het onaanvaardbare optreden van verbalisant [verbalisant], zo heeft de raadsman gesteld, heeft geleid tot een onrechtmatig verkregen verklaring van [getuige 1], welke verklaring daarom buiten beschouwing moet blijven.

Tot slot heeft de raadsman aangevoerd dat het feitelijke onderzoek naar wat er is gebeurd in het [café] heel weinig heeft opgeleverd. Alle daarnaast verkregen informatie uit het horen van getuigen of uit OVC-gesprekken, dan wel telefoontaps heeft niets concreets opgeleverd en is bovendien het product van horen zeggen, informatie uit de media, sensatiezucht en achterklap.

De raadsman heeft ten aanzien van het onder 2 en 3 ten laste gelegde geen standpunt ingenomen.

Beoordeling

De rechtbank heeft bij de beoordeling acht geslagen op de volgende bewijsmiddelen, telkens zakelijk weergegeven.

(ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde)

Een proces-verbaal d.d. 22 maart 2012, opgenomen op pagina 1228 t/m 1236 (map 3) van dossier nr. 2012012111 d.d. 1 oktober 2012 (hierna ook: het dossier), inhoudende de relatering van verbalisanten [verbalisanten]:

In het onderzoek TGO Rodeweg hebben wij beelden van 4 februari 2012 uitgekeken van camera toezicht Groningen, beelden van horecagelegenheid Shadrak en Diskartez.

De voor het onderzoek van belang zijnde tijdstippen van de videobeelden zullen worden aangehaald in dit proces-verbaal.

04.28.58 : [verdachte] en [slachtoffer] staan tegenover elkaar.

04.29.07 : [slachtoffer] maakt vuistslagen naar [verdachte].

05.00.36 : [verdachte] doet iets met zijn telefoon.

05.15.40 : [verdachte] belt.

05.16 : [verdachte] gaat op het trapje staan en belt.

05.17 : [verdachte] is aan het bellen.

05.21 : [verdachte] belt.

05.22 : NN man praat met [verdachte] en raakt hem met zijn hand aan bij [verdachte] zijn linkeroog.

05.25 : [verdachte] heeft zijn telefoon in zijn hand. [verdachte] maakt veel handgebaren.

Een proces-verbaal d.d. 16 februari 2012, opgenomen op pagina 722 t/m 727 (map 2) van het dossier, inhoudende de verklaring van [getuige 2]:

Ik ben werkzaam in de Shadrak te Groningen. Ik heb van 3 op 4 februari 2012 gewerkt. Ik trof [collega] samen met [collega] die twee jongens uit elkaar probeerden te halen. Er kwam nog een derde jongen bij die probeerde [verdachte] rustig te maken. Ik sprong er ook tussen en heb deze [verdachte] gekalmeerd. Ik zag dat een van de ogen van [verdachte] opgezwollen was. De andere persoon was vrij stevig, had behoorlijk veel spieren, een sportschooltype. Hij was van Turkse komaf.

[verdachte] was zeer boos en zei telkens "laat me naar buiten, laat me naar buiten" en "kijk wat hij heeft gedaan". [verdachte] wilde de jongen terug pakken die hem had geslagen.

Een proces-verbaal d.d. 26 april 2012, opgenomen op pagina 597 t/m 609 (map 2) van het dossier, inhoudende de verklaring van [getuige 3]:

Ik ken de verdachte als [verdachte]. [verdachte] heeft [slachtoffer] gebeld. Het was alleen maar schreeuwen, het was alleen maar hoerenzoon, hoerenzoon, hoerenzoon. Schelderij, ze wilden weten waar [slachtoffer] was in de kroegen.

Op de camerabeelden van de binnenstad van Groningen, waaronder de Peperstraat en de Poelestraat, herken ik alle 3 personen die ik nu zie, [getuige 11], [verdachte] en ik.

Ik weet dat de donkere jongen met [slachtoffer] belde. Hij stak de straat over om te bellen. Ik weet nog dat hij daar liep te schreeuwen. Als ik nu dingen zeg komt die donkere jongen mij later halen omdat ik gepraat heb. Dat ga ik niet doen, dat vertik ik.

Ik heb het nummer van [slachtoffer] gegeven en gezegd dat ze het uit moesten praten.

Een proces-verbaal bevindingen verwerking verkeersgegevens d.d. 26 maart 2012, opgenomen op pagina 1499 t/m 1503 (map 4) van het dossier, inhoudende de relatering van verbalisant [verbalisant]:

Ik heb onderzoek gedaan naar de vraag welke telefoonnummers rond de periode van de schietpartij in gebruik zijn bij [verdachte]. Gebleken is dat [verdachte] in de genoemde periode de beschikking had over onder andere de volgende telefoonnummers:

1. [telefoonnummer 1]

2. [telefoonnummer 2]

[telefoonnummer 3]

Op 4 februari 2012 werden in het onderzoek TGO Rodeweg twee telefoontoestellen in beslag genomen onder het slachtoffer [slachtoffer]. De telefoonnummers van beide toestellen zijn achterhaald (AH-006). Hieruit blijkt dat [telefoonnummer 4] het telefoonnummer van GSM 1 is. Het nummer van GSM 2 is [telefoonnummer 4]. Uit analyse van de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer [telefoonnummer 4] blijkt dat op 04-02-2012 tussen de tijdstippen 05:10:36 en 06:31:05 uur inkomende telefooncontacten zijn geweest met het telefoonnummer [telefoonnummer 1].

Uit onderzoek blijkt dat in één van de twee telefoontoestellen die in beslag zijn genomen onder het slachtoffer [slachtoffer], een sms-bericht staat met de volgende tekst: je hoere kind waar ben je dan miet je moeder is een hoer je vader is een hoer je zusje is een hoer je zus en je broer en je hele fam zijn hoeren en hoeren kinde' De sms heeft de status gelezen. De datum en tijd die bij deze sms geregistreerd staan, zijn als volgt: 04/02/12 om 06:33:01 uur (GMT+1). Bij deze sms staat het volgende telefoonnummer geregistreerd: [telefoonnummer 2]. Op verzoek van het onderzoeksteam werden de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer [telefoonnummer 2] door mij onderzocht. Tijdens dit onderzoek zag ik dat het telefoonnummer [telefoonnummer 2] is gebruikt in de periode van 05-01-2012 tot en met 04-02- 2012.

Een proces-verbaal d.d. 14 september 2012, opgenomen op pagina 2102 t/m 2105 (map 5) van voormeld dossier, inhoudende de relatering van [verbalisant]:

Naar aanleiding van het incident op 4 februari 2012 is een uitgebreid onderzoek opgestart waarbij onder andere historische gegevens zijn opgevraagd van telefoonnummers die in gebruik waren bij [verdachte], [slachtoffer] en [getuige 1]. Deze telefoonnummers zijn in meer of mindere mate gebruikt in de uren voorafgaande aan het schietincident door de diverse betrokkenen. Het gaat om de volgende telefoonnummers:

Telefoonnummer Gebruiker Afkorting Provider Brondocument

[telefoonnr. 1] [verdachte] T[verdachte]1 TMobile AH-144-01

[telefoonnr. 2] [verdachte] T[verdachte]2 KPN AH-144-01

[telefoonnr. 6] [verdachte] T[verdachte]3 Vodafone G-019-01

[telefoonnr. 3] [verdachte] T[verdachte]4 Vodafone AH-144-01

[telefoonnr. 4] [slachtoffer] T[slachtoffer]1 Vodafone AH-004-03

[telefoonnr. 7] [getuige 1] T[getuige 1]1 KPN AH-145-01

boksbeugel (beslagnummer 3-A-019)

patroon (beslagnummer: 3-A-023)

1 boksbeugel (beslagnummer 3-D-003)

zwart pistool (beslagnummer 3-E-001)

1 patroon (beslagnummer 3-F-002)

3 plasticzakjes met tabletten (beslagnummer 3-G-001)

Een proces-verbaal d.d. 6 maart 2012, opgenomen op pagina 1456 en 1457 (map 4) van het dossier, inhoudende de relatering van verbalisant [verbalisant]:

Op woensdag 22 februari 2012 kreeg ik de opdracht om de overdracht aan en het onderzoek door de afdeling vuurwapens, te verzorgen van goederen welke zijn aangetroffen in de [adres] te Groningen. In de woning, gelegen aan de [adres] te Groningen, in beslag genomen onder de bewoner, [verdachte]:

hij op 4 februari 2012 te Groningen opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft verdachte met dat opzet en na kalm beraad en rustig overleg, met een (automatisch) vuurwapen, meerdere kogels geschoten in het lichaam van die [slachtoffer], tengevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden;

hij op 6 februari 2012 te Groningen wapens van categorie I, onder 3, te weten twee boksbeugels en een wapen van categorie I, onder 7, te weten een luchtdrukpistool en munitie van categorie III te weten twee scherpe kogelpatronen, voorhanden heeft gehad;

hij op 6 februari 2012 te Groningen opzettelijk aanwezig heeft gehad 226 pillen, bevattende MDMA, zijnde MDMA een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen onder 1 primair, 2 en 3 meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.

Strafbaarheid van de feiten

Hetgeen de rechtbank bewezen heeft verklaard, levert de volgende strafbare feiten op:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

Strafbaarheid van verdachte

De rechtbank acht verdachte strafbaar nu ten aanzien van verdachte geen strafuitsluitings-gronden aanwezig worden geacht.

Strafoplegging

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte voor het onder 1 primair, 2 en 3 ten laste gelegde te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 jaar. Daarbij heeft de officier van justitie met name gewezen op de ernst van de ten laste gelegde moord. Tevens heeft de officier van justitie aangevoerd dat verdachte geen inzicht heeft gegeven in de toedracht van de moord en in zijn beweegredenen. Verdachte heeft ervoor gekozen om te zwijgen, wat voor de nabestaanden de verwerking nog veel moeilijker maakt. Verdachte heeft antecedenten op het gebied van strafbare feiten met een geweldscomponent.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft geen strafmaatverweer gevoerd.

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek op de terechtzitting, het hem betreffende uittreksel uit het justitiële documentatieregister, alsmede de vordering van de officier van justitie.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan moord, een van de ernstigste misdrijven die het Wetboek van Strafrecht kent. Daarmee heeft verdachte het slachtoffer het hoogst denkbare goed, te weten het leven, ontnomen. De koelbloedige handelwijze van verdachte getuigt naar het oordeel van de rechtbank van een ernstig gebrek aan respect voor het leven van een ander. Hij heeft de nabestaanden van het slachtoffer onherstelbaar leed toegebracht, zoals ter zitting door de zus van het slachtoffer is verwoord. De moord werd gepleegd in een café en heeft bij de aanwezigen gevoelens van angst en onveiligheid veroorzaakt. Bovendien brengen dergelijke feiten een schok in de samenleving teweeg.

Daarnaast heeft verdachte verboden wapens en munitie voorhanden gehad. Deze feiten zijn bij wetgeving strafbaar gesteld ter beheersing van het legale wapenbezit en bestrijding van het illegale wapenbezit. Vuurwapens worden vaak gebruikt bij het plegen van strafbare feiten en vormen een groot gevaar en een aanzienlijke bedreiging voor de veiligheid van personen in de samenleving. Het voorhanden hebben daarvan maakt een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Daarom moet streng worden opgetreden tegen het onbevoegd voorhanden hebben van vuurwapens en munitie.

Tot slot heeft verdachte 226 XTC-pillen aanwezig gehad. De rechtbank overweegt dat de handel in verdovende middelen bij wet strafbaar is gesteld om de volksgezondheid te beschermen. Bovendien gaan drugshandel en het gebruik van drugs vaak gepaard met andere vormen van (gewelds- en vermogens-) criminaliteit, waarvan de samenleving de nadelige gevolgen ondervindt.

De rechtbank houdt rekening met het feit dat verdachte eerder met politie en justitie in aanraking is geweest, gedurende de laatste vijf jaar ook ter zake de Wet wapens en munitie.

De rechtbank is, gezien de (louter zwijgende) houding van verdachte, nauwelijks op de hoogte van zijn persoonlijke omstandigheden, waardoor deze bij de strafoplegging in strafmatigende zin geen rol hebben kunnen spelen.

Gelet op het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt. Ondanks het feit dat de rechtbank met betrekking tot feit 1 het bestanddeel "medeplegen" niet wettig en overtuigend bewezen acht, ziet zij gelet op de ernst van het feit en de wijze van uitvoering geen aanleiding om af te wijken van de eis van de officier van justitie.

In beslag genomen goederen

De rechtbank acht de in beslag genomen voorwerpen, te weten twee boksbeugels, twee patronen, een zwart pistool en drie plastic zakjes met tabletten, vatbaar voor onttrekking aan het verkeer, nu met betrekking tot deze voorwerpen de feiten 2 en 3 zijn begaan en zij van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan door verdachte in strijd is met de wet of met het algemeen belang.

Benadeelde partijen

[vader slachtoffer] en [zus slachtoffer] hebben zich voor de aanvang van de terechtzitting als benadeelde partijen in het strafproces gevoegd. Zij hebben de voorgeschreven formulieren ingediend die opgave bevatten van de vordering tot vergoeding van door hen geleden schade ten gevolge van het aan verdachte onder 1 ten laste gelegde feit alsmede de gronden waarop deze berust. De benadeelde partij [zus slachtoffer] heeft ter terechtzitting van 2 mei 2013 haar vordering vermeerderd en daartoe aanvullende stukken overgelegd.

De vorderingen van [vader slachtoffer] en [zus slachtoffer] bestaan uit respectievelijk

€ 4.034,34 en € 1.525,= aan materiële kosten, telkens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat beide vorderingen zullen worden toegewezen met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel en bepaling van de hoofdelijkheid.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft gesteld dat de benadeelde partijen niet ontvankelijk in hun vorderingen moeten worden verklaard in verband met de door hem bepleite vrijspraak.

Beoordeling

De rechtbank is van oordeel dat de gestelde schade voldoende aannemelijk is geworden en in zodanig verband staat met het door verdachte gepleegde strafbare feit, dat deze aan hem als een gevolg van zijn handelen kan worden toegerekend. De rechtbank acht de vorderingen derhalve gegrond en voor toewijzing vatbaar.

De rechtbank acht daarnaast oplegging van de schadevergoedingsmaatregel aangewezen nu verdachte jegens de benadeelde partijen naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade.

Omdat de rechtbank van oordeel is dat verdachte het strafbare feit alleen heeft gepleegd is er voor toepassing van de hoofdelijkheidsclausule, zoals door de officier van justitie is gevorderd, geen plaats.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 24c, 36b, 36c, 36f, 57 en 289 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 13, 26 en 55 van de Wet wapens en munitie en de artikelen 2, 10 en 13a van de Opiumwet.

een gevangenisstraf voor de duur van vijftien jaren.

Beveelt, dat de tijd door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.

Verklaart onttrokken aan het verkeer de in beslag genomen twee boksbeugels, twee patronen, een zwart pistool en drie plastic zakjes met tabletten.

(feit 1)

Wijst de vordering van de benadeelde partij [vader slachtoffer] toe en veroordeelt verdachte mitsdien tot betaling aan deze benadeelde partij van een bedrag van € 4.034,34 (zegge: vierduizend vierendertig euro en vierendertig cent), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 februari 2012.

Veroordeelt verdachte in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak alsnog te maken, tot heden begroot op nihil.

Legt aan verdachte de verplichting op aan de staat, ten behoeve van het slachtoffer [vader slachtoffer], te betalen een bedrag van € 4.034,34 (zegge: vierduizend vierendertig euro en vierendertig cent), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 februari 2012, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 50 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft. Dit bedrag bestaat uit materiële schade.

Bepaalt daarbij dat, indien verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de staat ten behoeve van het slachtoffer [vader slachtoffer], daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij dit bedrag te betalen komt te vervallen en omgekeerd, dat, indien verdachte aan de benadeelde partij het opgelegde bedrag heeft betaald, daarmee de verplichting tot betaling aan de staat van dit bedrag komt te vervallen.

(feit 1)

Wijst de vordering van de benadeelde partij [zus slachtoffer] toe en veroordeelt verdachte mitsdien tot betaling aan deze benadeelde partij van een bedrag van € 1.525,= (zegge: eenduizend vijfhonderd vijfentwintig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf