Rb. Haarlem, 01-06-2010, nr. 15/840034-09

Op 23 februari 2009 ontving het personeel van het Sluisteam van de KMar en Douane een melding van de KLM bedrijfsbeveiliging dat verdachte samen met dertien andere passagiers geboekt stond voor de vlucht KL1969 vanuit Amsterdam naar Zürich op 24 februari 2009. Alle passagiers waren geboekt via het reisbureau [naam reisbureau] Travel & tours services. Op 24 februari 2009 is er vervolgens een gatecontrole uitgevoerd, waarbij een tiental passagiers zijn onderkend die volgens de ticketgegevens voornemens waren door te reizen naar Kuala Lumpur. Door het personeel van het Expertisecentrum Identiteitsfraude en Documenten (hierna: ECID) is vastgesteld dat de paspoorten op naam van [verdachte], [naam], [naam], [slachtoffer 6], [naam], [slachtoffer 7], [naam], [slachtoffer 3], [slachtoffer 10] en [slachtoffer 8] echt en onvervalst waren. Tevens is vastgesteld dat het paspoort van [slachtoffer 11] was voorzien van een vervalst visum van Frankrijk.

Bij personeel van het Sluisteam bestond het vermoeden dat de groep niet van plan was om door te reizen naar Kuala Lumpur. Dit vanwege het feit dat er tevens een vluchtreservering was voor de twaalf aangetroffen personen naar Zürich op 24 februari 2009. De bagage van verdachte is vervolgens in beslag genomen.2.

In de bagage werden onder andere omboekstickers van Afriqiyah Airways aangetroffen, welke stickers worden gebruikt door personeel van de luchtvaartmaatschappijen om tickets om te boeken.3. Tevens werd een hotelreservering aangetroffen op naam van [naam], [slachtoffer 6], [naam], [naam] en [slachtoffer 8], die geldig was gemaakt voor de periode van 25 februari 2009 tot en met 16 maart 2009 voor het Novotel te Kuala Lumpur (Maleisië) alsmede een hotelreservering op naam van [naam], [slachtoffer 7], [slachtoffer 10], [naam] en [naam], die geldig was gemaakt voor de periode 25 februari 2009 tot en met 15 maart 2009 voor het Novotel te Koto Kinabalu (Maleisië).4. Voorts is in de bagage van verdachte een ‘Ordre de Mission’ aangetroffen, betreffende een theatergroep die vanuit Cotonou via Tripoli en Amsterdam naar Kuala Lumpur zou reizen. De namen van verschillende groepsleden, onder wie [naam], [slachtoffer 8], [naam], [naam], [naam], [naam], [slachtoffer 6], [slachtoffer 10], [slachtoffer 7] en [slachtoffer 3], staan hierop vermeld.5. Tevens zaten er handgeschreven notities in zijn bagage met daarop een aantal namen van personen die in gezelschap van verdachte reisden.6. Daarnaast is er in de bagage van verdachte een tweetal recu's van de ambassade van Maleisië te Parijs aangetroffen op naam van [naam] en [naam].7. Uit onderzoek naar deze goederen is gebleken dat op 15 januari 2009 en 11 februari 2009 door de ambassade van Maleisië te Parijs 10 visa zijn afgegeven, met een totale waarde van 50 euro. De kwitanties zijn afgegeven aan mr. [naam] en mr. [naam].8.

Besloten is om verdachte en het reisgezelschap hun weg te laten vervolgen, en de observatie, die was opgestart bij aankomst van de vlucht 8U952, is voortgezet.9. Door het Sluisteam werd onder andere waargenomen dat de gehele groep om 13.50 uur plaats nam bij de ‘Cone bar’ en vermoedelijk instructies ontving van verdachte. Tevens is gezien dat verdachte telefoonkaarten heeft gekocht en veelvuldig belde met zijn mobiele telefoon. Om 15.45 uur is gezien dat verdachte vermoedelijk tickets aan één van de vrouwen overhandigde. Om 15.50 uur overhandigde verdachte iets aan [naam] (naar later bleek geheten [slachtoffer 1]), die op zijn beurt iets aan een ander groepslid overhandigde. Verdachte gooide vervolgens om 16.00 uur iets weg in de afvalbak. Vervolgens verdween verdachte om 16.07 uur met onbekende bestemming.10.

Uit onderzoek is gebleken dat hetgeen verdachte had weggegooid onder andere tickets betrof die op 23 februari 2009 in Cotonou waren afgegeven en op naam waren gesteld van [verdachte], [naam], [slachtoffer 10], [naam], [slachtoffer 6], [naam], [slachtoffer 7], [slachtoffer 3] en [naam] voor de reizen van Zürich naar Bangkok op 25 februari 2009, van Bangkok naar Kuala Lumpur op 26 februari 2009, van Kuala Lumpur naar Bangkok op 14 maart 2009 en van Bangkok naar Zürich op 14 maart 2009. Tevens zijn tickets aangetroffen die op 21 februari 2009 in Cotonou waren afgegeven, onder andere op naam van [slachtoffer 11], voor de reizen van Amsterdam naar Zürich op 24 februari 2009 en van Zürich naar Amsterdam op 15 maart 2009. Daarnaast betrof het tickets, afgegeven op 19 februari 2009 in Cotonou, op naam van [slachtoffer 7] voor de reizen van Cotonou naar Tripoli en van Tripoli naar Amsterdam op 24 februari 2009 en terug op 15 maart 2009. Voornoemde tickets waren alle door midden gescheurd.11.

De groep is uiteindelijk door het Sluisteam staande gehouden, en van deze personen zijn getuigenverklaringen opgenomen.12.

Op 3 maart 2009 is een Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd voor verdachte13., waarna op 6 maart 2009 verdachte is aangehouden in Frankrijk.14. Op 25 maart 2009 is door het Gerechtshof van Parijs een arrest uitgesproken waarbij toestemming werd verleend tot overlevering van verdachte aan de Nederlandse autoriteiten.15. Op 1 april 2009 is verdachte overgeleverd aan de Nederlandse autoriteiten, waarna hij diezelfde dag is aangehouden en in verzekering is gesteld.16.

Ter terechtzitting heeft verdachte bekend dat hij de groep personen zoals genoemd in de tenlastelegging op 24 februari 2009 heeft begeleid tijdens hun reis vanuit Cotonou, naar Tripoli en Amsterdam en dat hij voor een aantal personen Maleisische visa heeft geregeld bij de ambassade van Maleisië in Parijs.17.

Het slachtoffer [slachtoffer 2] (zich noemende [naam]), geboren op [geboortedatum], is gehoord en zij heeft verklaard dat verdachte, die zij herkent van een foto, de baas was en alles leidde. Zij gingen naar Maleisië als een soort toneelgroep. [medeverdachte 1?] heeft voor [slachtoffer 2] geregeld dat zij als een dansgroep zouden reizen.

[slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij een pasfoto aan verdachte heeft gegeven in zijn kantoor. Zij heeft op 23 februari 2009 van verdachte het paspoort van Benin met haar pasfoto en op naam van [naam] ontvangen, en in Cotonou (Benin) kreeg zij een ticket voor de reis van Cotonou naar Tripoli en naar Amsterdam en terug. In Cotonou en in Tripoli heeft [slachtoffer 2] de papieren en het paspoort laten zien en heeft zij haar valse naam opgegeven. Het ticket naar Zürich kreeg zij in Amsterdam.18. Op Schiphol heeft een jongen van de groep (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer 1]) van verdachte een ander paspoort gekregen met haar foto erop.19.

[slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij 60.000 aan [medeverdachte 2?] moest betalen en dat hij een baan voor haar zou regelen zodat zij hem zou kunnen terugbetalen. Hij zei dat zij bijvoorbeeld zou kunnen gaan schoonmaken bij blanke mensen.20. Van [medeverdachte 2?] had zij gehoord dat zij in Spanje zou gaan werken, maar van [medeverdachte 1?] hoorde zij dat zij bestemd was voor Italië.21. Zij verklaart voorts dat verdachte degene is geweest die het paspoort uiteindelijk geregeld heeft en dat hij steeds vertelde dat zij met een groep reisde. Getuige verklaart dat zij allemaal achter verdachte aanliepen.22.

Tevens heeft [slachtoffer 2] in een voodootempel in aanwezigheid van een voodoopriesteres een eed moeten afleggen dat, als zij zou weigeren te betalen of zou proberen weg te lopen, zij dood zou gaan en dat er van alles met haar familie zou gebeuren. Er is ook een vloek over haar familie uitgesproken.23. Zij heeft hiervoor ook een hoofdhaar, een okselhaar en een schaamhaar en een deel van een nagel moeten afgeven.

[slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij een kledingstuk van verdachte heeft gekregen dat zij tijdens de reis aan moest trekken. Verdachte heeft gezegd dat dit was voor het geval er vragen werden gesteld.24.

Onder [slachtoffer 2] is een paspoort van Benin in beslag genomen met nummer [paspoortnummer], op naam van [naam]. Uit de verklaring van getuige blijkt dat de naam die zij heeft opgegeven vals is en dat zij geen Beninse is, zodat kan worden vastgesteld dat het paspoort vals is.25.

Het slachtoffer [slachtoffer 1] (zich noemende [naam]), geboren op [geboortedatum], heeft op 16 april 2009 bij de rechter-commissaris verklaard dat verdachte — die hij overigens heeft herkend van een foto26. — alles heeft geregeld en hem heeft meegenomen vanuit Benin naar Nederland.

[slachtoffer 1] moest verdachte een geldbedrag betalen. Hij heeft verdachte voor het eerst in juni 2008 ontmoet en in augustus 2008 heeft hij een aanbetaling gedaan. Getuige wist niet binnen welke termijn hij het geld terug zou moeten betalen. Verdachte beloofde hem ergens naartoe te brengen waar hij het geld kon terugbetalen met werkzaamheden.

[slachtoffer 1] heeft verklaard dat hij voor een vrouw in een rood gewaad in een achterkamer heeft moeten zweren dat hij het geld ging betalen en dat verdachte bij dit ritueel aanwezig was.27. De vrouw, een soort juju(voodoo)-priester, heeft bij hem een teennagel en vingernagel afgeknipt, alsmede schaamhaar. Bovendien hebben zij zijn sperma in een pot gedaan. [slachtoffer 1] heeft moeten beloven dat hij het geld te allen tijden zou terugbetalen. Als [slachtoffer 1] de belofte niet zou nakomen, zou hij gek worden en daarna zou hij doodgaan.28.

Op het vliegveld in Benin waren verdachte en de vrouw bij wie hij de eed had gezworen aanwezig. De vrouw had kleding meegenomen die getuige moest aantrekken. [slachtoffer 1] heeft verklaard dat verdachte meeliep naar het vliegtuig en dat hij in het vliegtuig andere mensen met dezelfde kleding zag. In Tripoli heeft verdachte vervolgens alle paspoorten ingenomen en deze gepresenteerd.29.

[slachtoffer 1] heeft voorts verklaard dat verdachte al zijn vliegtickets heeft gegeven.30. Op het vliegveld in Cotonou gaf verdachte hem het paspoort met het nummer [paspoortnummer] met daarin een andere naam, en heeft getuige zijn Nigeriaanse paspoort aan verdachte gegeven. Verdachte heeft de getuige gezegd dat hij de personalia moest bestuderen en dat hij de gegevens uit het Nigeriaanse paspoort niet mocht gebruiken. Getuige heeft verdachte de foto zoals afgebeeld op het paspoort met het nummer [paspoortnummer] op naam van [naam] gegeven. En later wilde verdachte nog twee andere foto's, van elk vier.31.

Op Schiphol heeft [slachtoffer 1] twee Franse paspoorten van verdachte gekregen, één daarvan was van een vrouw (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer 2]).

[slachtoffer 1] heeft met verdachte afgesproken dat, nadat zij in Maleisië zouden aankomen, verdachte voor hen een plaats zou regelen om te verblijven, en dat hij hen zou helpen met het vinden van werk. Verdachte zou pas nadat dat allemaal geregeld zou zijn, vertrekken. Vanaf dat moment moesten zij gaan beginnen met het betalen van het geld voor de reis.32.

Onder [slachtoffer 1] is een drietal paspoorten in beslag genomen, waaronder een paspoort van Frankrijk met het nummer [paspoortnummer] ten name gesteld van [naam], welk paspoort een gestolen exemplaar betreft en dat valselijk is voorzien van persoons- en afgifte informatie en een pasfoto. Het paspoort is na een eerder gebruik voorzien van een andere pasfoto en is nadien opnieuw vervalst.33.

Daarnaast is een paspoort van Frankrijk aangetroffen met het nummer [paspoortnummer], ten name van [naam], dat eveneens is vervalst, nu de pasfoto niet origineel door de autoriteiten van Frankrijk is aangebracht en ook de geboortedatum niet origineel door de Franse autoriteiten in dit paspoort is vermeld.34.

Daarnaast is bij [slachtoffer 1] een paspoort van Benin in beslag genomen met nummer [paspoortnummer] op naam van [naam], dat een origineel en onvervalst exemplaar betreft.35. De rechtbank stelt vast dat het paspoort niet op naam van [slachtoffer 1] is gesteld en dat het paspoort derhalve vals is. Voorts is op basis van de door [slachtoffer 1] afgelegde verklaring gebleken dat hij niet zelf het door hem gebruikte paspoort had aangevraagd bij de autoriteiten, maar dat dit door derden was gedaan, zodat het gebruikte paspoort frauduleus is afgegeven en ook om die reden vals is.36.

Slachtoffer [slachtoffer 3] heeft verklaard dat zij een man genaamd [medeverdachte 3?] is tegengekomen die voor haar twee paspoorten, waaronder het paspoort met nummer [paspoortnummer], heeft geregeld. De foto's die in de paspoorten zaten zijn door [medeverdachte 3?] gemaakt. Getuige is met het vliegtuig vanuit Congo naar Cotonou gevlogen. Tevens heeft zij een ticket ontvangen van [medeverdachte 3?]. Zij heeft niets betaald voor deze reis en er is ook niet gesproken over het eventueel terugbetalen van het ticket en het paspoort.

In Cotonou is zij aangesproken door een man, genaamd [medeverdachte 4?]. Getuige heeft beide paspoorten aan [medeverdachte 4?] afgegeven. Op een gegeven moment kwam hij terug met het paspoort waarop getuige gereisd had, en heeft hij gezegd dat zij naar Maleisië zou reizen en dat zij alles moest doen wat hij zou vragen. Op de luchthaven in Cotonou gaf [medeverdachte 4?] haar een ticket. Op de luchthaven Schiphol kwam een man, die zij later van een foto herkent als verdachte, naast haar zitten.37. Verdachte heeft gezegd dat hij haar een vliegticket zou geven, maar dat heeft hij niet gedaan. Zij heeft het ticket gekregen van een vrouw die zei dat degene die naast [slachtoffer 3] had gezeten het ticket voor haar had achtergelaten. De reis en alles wat ze bij zich had, is door [medeverdachte 4?] betaald, ook het blauwe bloesje dat zij heeft gekregen.38.

Slachtoffer [slachtoffer 4] (zich noemende [naam]), geboren op [geboortedatum], heeft verklaard dat verdachte, die zij heeft herkend van een foto, naar haar toe is gekomen en dat zij met hem is meegegaan naar de luchthaven en dat zij voor vertrek een paspoort van hem heeft gekregen. [slachtoffer 4] heeft verklaard dat zij een pasfoto aan verdachte heeft moeten geven en dat de pasfoto in het paspoort van Congo op naam gesteld van [naam] van haar is, maar dat de daarin opgenomen gegevens niet van haar zijn.

Op Schiphol, toen zij uitstapten, ging verdachte voorop en zei hen dat zij naar Maleisië gingen. Verdachte bepaalde waar zij gingen zitten in de wachtruimte en hij zei dat de vlucht om acht uur 's avonds zou gaan. Hij gaf hen de tickets en zei dat zij naar Zürich gingen. [slachtoffer 4] kreeg als eerste het ticket en verdachte wees haar waar het toestel van Zürich zou aankomen en vertelde haar dat zij daar een pen en papier kreeg en dat zij de dingen van het ticket en het paspoort moest opschrijven. Vervolgens kreeg zij op Schiphol van verdachte een ander paspoort van Frankrijk op naam gesteld van [naam], waarbij verdachte zei dat zij dit paspoort in haar tas moest stoppen. Verdachte vertelde bovendien dat als iemand haar zou vragen waar zij naartoe zou gaan, zij zou moeten zeggen dat zij naar Maleisië ging.39.

Onder [slachtoffer 4] is een paspoort van Frankrijk in beslag genomen met het nummer [paspoortnummer] op naam van [naam]. Op de personaliabladzijde van dit paspoort ontbrak de pasfoto, die er vermoedelijk uitgescheurd is.40. Bovendien zijn de origineel in het paspoort behorende bladzijden 3 tot en met 6 en de contrabladzijden 31 tot en met 34 vervangen, waaruit geconcludeerd moet worden dat dit paspoort vervalst is.41.

Tevens is bij [slachtoffer 4] een nationaal paspoort van de Republiek Congo aangetroffen met het nummer [paspoortnummer] en op naam van [naam]. Op dit paspoort zijn geen vervalsingskenmerken aangetroffen.42. De rechtbank stelt vast dat het paspoort niet op naam van [slachtoffer 4] is gesteld en dat het paspoort derhalve vals is. Voorts is op basis van de door [slachtoffer 4] afgelegde verklaring gebleken dat zij niet zelf het door haar gebruikte paspoort had aangevraagd bij de autoriteiten, maar dat dit door derden was gedaan, zodat het gebruikte paspoort frauduleus is afgegeven en ook om die reden vals is.43.

Slachtoffer [slachtoffer 5] (zich noemende [naam]) en geboren op [geboortedatum], heeft verklaard dat hij in Benin ene [medeverdachte 5?] heeft ontmoet. [slachtoffer 5] heeft 3 à 4 pasfoto's aan [medeverdachte 5?] gegeven en deze heeft hem meegenomen naar het vliegveld waar hij een paspoort heeft ontvangen. [medeverdachte 5?] heeft tegen hem gezegd dat hij verdachte, die [slachtoffer 5] herkent van een foto, moest volgen. Verdachte heeft hem vervolgens een ticket gegeven. Het ticket naar Amsterdam heeft hij ook van verdachte gekregen op de luchthaven in Tripoli. Verdachte heeft op Schiphol na de paspoortcontrole gezegd dat hij moest gaan zitten en verdachte heeft [slachtoffer 5] een ticket gegeven van Amsterdam naar Zürich.44. [slachtoffer 5] heeft op 16 april 2009 bij de rechter-commissaris voorts verklaard dat hij van [medeverdachte 5?] nog een blauw overhemd heeft gekregen om te dragen tijdens de reis.45.

Onder [slachtoffer 5] is een paspoort van Congo in beslag genomen op naam van [naam]. Op dit paspoort zijn geen vervalsingskenmerken aangetroffen.46. De rechtbank stelt vast dat het paspoort niet op naam van [slachtoffer 5] is gesteld en dat het paspoort derhalve vals is. Voorts is op basis van de door [slachtoffer 5] afgelegde verklaring gebleken dat hij niet zelf het door hem gebruikte paspoort had aangevraagd bij de autoriteiten, maar dat dit door derden was gedaan, zodat het gebruikte paspoort frauduleus is afgegeven en ook om die reden vals is.47.

Slachtoffer [slachtoffer 6], geboren op [geboortedatum], heeft bij de rechter-commissaris verklaard dat een vrouw genaamd [medeverdachte 6?] haar naar de luchthaven heeft gebracht, haar heeft voorgesteld aan verdachte — die zij heeft herkend van een foto48. — en heeft gezegd dat zij met hem mee moest gaan. Aan [medeverdachte 6?] heeft [slachtoffer 6] een pasfoto gegeven. [slachtoffer 6] heeft van verdachte twee tickets en een paspoort gekregen en in Amsterdam heeft zij nog een ticket van hem gekregen. Zij heeft in het huis waar zij verbleef een overhemd gekregen.49. [slachtoffer 6] heeft voorts verklaard dat verdachte op Schiphol vertelde dat zij ergens in een wachtkamer moesten gaan zitten en dat zij op hem moesten wachten.50.

Onder [slachtoffer 6] is een paspoort van Congo in beslag genomen op naam van [slachtoffer 6]. Op dit paspoort zijn geen vervalsingskenmerken aangetroffen.51. Op basis van de door [slachtoffer 6] afgelegde verklaring is echter gebleken dat zij niet zelf het door haar gebruikte paspoort had aangevraagd bij de autoriteiten, maar dat dit door derden was gedaan, zodat het ernstige vermoeden bestaat dat het gebruikte paspoort frauduleus is afgegeven en derhalve vals is.52.

[slachtoffer 7], geboren op [geboortedatum], heeft verklaard dat zij een persoon genaamd [medeverdachte 3?] heeft ontmoet aan wie zij haar paspoort heeft gegeven. Het paspoort heeft zij op de dag van vertrek teruggekregen. Samen met [medeverdachte 7?] is getuige van Congo naar Cotonou gereisd. Hierbij heeft [medeverdachte 7?] het paspoort aan de autoriteiten getoond en haar bagage gedragen. Zij is vervolgens alleen naar Tripoli gereisd. Op het vliegveld van Tripoli kwam er een man naar haar toe die zei dat hij verder met haar zou reizen. Deze man heeft haar in Amsterdam een ticket naar Zürich gegeven.53.

Slachtoffer [slachtoffer 8], geboren op [geboortedatum], heeft voorts verklaard dat

hij een begeleider had tijdens de reis en dat hij hem voor het eerst heeft gezien op het vliegveld van Cotonou. De begeleider heeft [slachtoffer 8] geroepen en heeft gezegd dat [slachtoffer 8] met hem zou reizen.54. De man had het paspoort van [slachtoffer 8] bij zich. De neef van getuige had zijn paspoort een week van tevoren ingenomen. [slachtoffer 8] heeft voorts verklaard dat de man het paspoort toonde tijdens de eerste controle en dat de tickets al in het paspoort zaten. Na de landing in Tripoli stond de man op en gebaarde [slachtoffer 8] dat hij hem moest volgen. De man nam het paspoort van getuige vervolgens weer in.55. Op Schiphol gingen zij een plek zoeken om te wachten. Zij waren ongeveer met tien personen. De man nam wederom het paspoort in samen met de boardingpass van getuige van Tripoli naar Amsterdam. Hij gaf vervolgens het paspoort terug en er zaten toen drie tickets in. Toen [slachtoffer 8] op het ticket keek, zag hij dat het een ticket van Amsterdam naar Zwitserland was.56.

Ook slachtoffer [slachtoffer 9] (zich noemende [naam]) geboren op [geboortedatum] heeft verklaard dat hij op 19 februari 2009 vanuit Togo in Benin is aangekomen.57. Op 24 februari 2009 is getuige per taxi met een zwarte man, wiens naam hij niet weet, naar het vliegveld vertrokken. In Afrika in de taxi op weg naar het vliegveld heeft hij van die man het paspoort gekregen. Vlakbij het vliegveld kreeg hij ook zijn ticket van hem. Deze man wees hem verdachte, die getuige van een foto herkent58., aan en zei dat hij hem moest volgen. In Amsterdam heeft hij van verdachte nog een ticket gekregen.

Tevens heeft [slachtoffer 9] een blauw overhemd op de parkeerplaats van de taxi gekregen om aan te trekken. Onderweg van Tripoli naar Amsterdam heeft hij het uitgetrokken. De anderen deden dit ook.59.

Ene [medeverdachte 8?] heeft [slachtoffer 9] gevraagd verschillende foto's te maken, bijvoorbeeld zonder snor en baard. [medeverdachte 8?] heeft hem tevens verzocht zijn geboorteakte, de foto's en een kopie van zijn paspoort middels email te sturen.60. In het paspoort dat hij heeft gekregen, stond de naam [naam] en zat een pasfoto van verdachte die hij eerder had opgestuurd.61.

Op 24 februari 2009 is door slachtoffer [slachtoffer 9] het paspoort van Kongo, voorzien van nummer [paspoortnummer] en op naam van [naam], aangeboden ter controle op de doorlaatpost Terminal 3 aankomst. Op de personaliabladzijde was een recente gelijkende pasfoto aangebracht, terwijl het paspoort op 7 december 2004 is afgegeven. Tevens was het geperforeerde paspoortnummer in de bladzijden middels een afwijkende techniek aangebracht, ten opzichte van een origineel geperforeerd paspoortnummer, welke is aangebracht in een nationaal paspoort van Kongo van dit model. Gelet op het voorgaande kan worden vastgesteld dat het paspoort van Kongo valselijk is opgemaakt en nimmer op deze wijze door de autoriteiten van Kongo is afgegeven.62.

Slachtoffer [slachtoffer 10], geboren op [geboortedatum], heeft verklaard dat verdachte, die zij herkent van een foto en kent onder de naam [alias van verdachte], haar heeft geholpen. Zij heeft verklaard dat zij verdachte heeft ontmoet in Congo op de markt waar zij bedelde. Nadat zij zes weken in een huis heeft verbleven, heeft verdachte haar opgehaald en naar het vliegveld in Cotonou gebracht. Zij heeft de paspoorten en de tickets van verdachte gekregen. Verdachte heeft tegen haar gezegd: ‘Als je de waarheid over mij zegt, dan word je gedood’. Zij zijn vervolgens via Tripoli naar Nederland gevlogen, waar zij een derde ticket van verdachte heeft ontvangen. Zij mocht alleen het ticket naar Zürich gebruiken en de andere tickets moest zij verscheuren.63.

Onder [slachtoffer 10] is een paspoort van Congo in beslag genomen op naam van [slachtoffer 10]. Op dit paspoort zijn geen vervalsingskenmerken aangetroffen.64. Op basis van de door [slachtoffer 10] afgelegde verklaring is echter gebleken dat zij niet zelf het door haar gebruikte paspoort had aangevraagd bij de autoriteiten, maar dat dit door derden was gedaan, zodat het gebruikte paspoort frauduleus is afgegeven en derhalve vals is.65.

Slachtoffer [slachtoffer 11], geboren op [geboortedatum], heeft verklaard dat hij een Senegalese man, genaamd [naam], heeft ontmoet en dat hij hem 2.850,- Amerikaanse dollars heeft gegeven voor een Congolees paspoort en het vliegticket naar Cotonou in Benin. Hij heeft tevens twee foto's moeten geven. In Benin heeft getuige ongeveer twee weken verbleven in een hotel toen er op 22 februari 2009 een meisje uit Benin zijn paspoort op kwam halen. Datzelfde meisje heeft getuige vervolgens naar het vliegveld gebracht en hem voorgesteld aan verdachte, die hij herkent van de aan hem getoonde foto en met wie hij mee moest vliegen. Het meisje heeft gezegd dat hij degene is die hem naar Parijs zal brengen.66.

Op 24 februari 2009 is door getuige [slachtoffer 11] het paspoort van Kongo, voorzien van nummer [paspoortnummer] en op naam van [slachtoffer 11], aangeboden ter controle op de D-pier gate 24. Op de personaliabladzijde en op bladzijde 13 waren beschadigingen en onregelmatigheden zichtbaar welke hoogstwaarschijnlijk zijn ontstaan bij het verwijderen van de origineel aangebrachte foto en de visumgegevens. Door het verwijderen van de origineel aangebrachte foto en de visumgegevens was het visum dusdanig beschadigd geraakt dat hierdoor de ondergrondbedrukking van dit gedeelte van het Schengenvisum opnieuw was aangebracht. Dit kwam qua kleur, detaillering en toegepaste productietechniek niet overeen met voorhanden zijnde specimen van een Schengenvisum van Frankrijk van dit model. De thans aangebracht visumgegevens waren aangebracht in een afwijkende productietechniek. Gelet op het voorgaande kan worden vastgesteld dat het Schengenvisum van Frankrijk een vervalst exemplaar is. Derhalve is het paspoort vervalst.67.

De rechtbank overweegt ten aanzien van feit 2 het volgende.

Verdachte heeft ter terechtzitting bekend dat hij heeft opgetreden als begeleider van de groep van elf personen, welke op 24 februari 2009 vanaf Cotonou via Tripoli naar Schiphol zijn gereisd. Uit de verklaringen van de slachtoffers blijkt voorts dat verdachte aan de slachtoffers paspoorten en tickets heeft verstrekt en dat zij hem moesten volgen. Bovendien was verdachte op 24 februari 2009 in het bezit van een Ordre de Mission (een uitnodiging voor een internationaal concours voor theater, dans en cultuur in Kuala Lumpur) betreffende een theatergroep die vanuit Cotonou via Tripoli en Amsterdam naar Kuala Lumpur reist met daarop een aantal namen van de slachtoffers. Daarbij komt dat de slachtoffers een blauwe blouse hebben ontvangen die zij tijdens de reis moesten dragen. De rechtbank leidt hieruit af dat verdachte zich samen met de groep personen bewust wilde presenteren als een cultureel reisgezelschap, hetgeen enkel als dekmantel diende om het eigenlijke reisdoel, de mensensmokkel, te verhullen en aldus de pakkans te verkleinen.

De rechtbank acht derhalve wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan medeplegen van mensensmokkel van een elftal personen.

De rechtbank is voorts van oordeel dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte zich ten aanzien van de slachtoffers [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] tevens schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel. Verdachte heeft samen met anderen de slachtoffers door middel van een voodoo- of jujuritueel laten zweren of beloven dat zij het geldbedrag terug zouden betalen en dat zij anders zouden doodgaan. Daarbij was hen beloofd dat zij een baan zouden krijgen op de plaats van bestemming, waarmee zij het geldbedrag terug konden betalen.

[slachtoffer 1] was verteld dat hij naar Maleisië zou gaan, maar uit het voorgaande blijkt dat alle slachtoffers een ticket naar Zürich hebben gekregen en niet naar Maleisië zouden reizen. [slachtoffer 2] is gezegd dat zij als schoonmaakster in Spanje zou kunnen werken, maar later krijgt zij te horen dat zij bestemd is voor Italië.

Voorts heeft verdachte door het innemen van het paspoort van [slachtoffer 1] hem in een afhankelijke positie gebracht. Bovendien bevonden beide slachtoffers zich al in een kwetsbare positie. Zo was [slachtoffer 1] vanwege zijn homoseksualiteit weggegaan uit Nigeria en was [slachtoffer 2] gevlucht, omdat zij van haar ouders moest trouwen met een oudere man.

Gelet op het voorgaande komt de rechtbank tot het oordeel dat feit 1 ten aanzien van de slachtoffer [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard.

Gezien het bovenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, in dier voege dat:

De rechtbank is van oordeel dat de onder verdachte in beslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten twee stickervellen van Afriqiyah airways, twee hotelreserveringen, een ordre de mission, twee kwitanties van de Ambassade van Maleisië te Parijs, drie handgeschreven reisgegevens, dertig vliegtickets, travellercheques, een deel van een envelop, een betaalbewijs, een enveloppe met meerdere pasfoto's van verschillende personen, een identiteitsbewijs, een rijbewijs en een pas van de Bank of Africa ten name van [naam], een simkaart, twee instapkaarten, een goldkaart van de KLM Air France, een telefoontoestel, een notitieboekje, twee visitekaartjes, een handgeschreven tekst, een leren aktetas en een notitie dienen te worden verbeurd verklaard. Uit het onderzoek op de terechtzitting is gebleken dat de bewezen verklaarde feiten met behulp van die voorwerpen die aan verdachte toebehoren, zijn begaan of voorbereid.