Hof Amsterdam, 20-01-2009, nr. 200.017.833/01

Ymere heeft de erfgenamen [E] in kort geding gedagvaard voor de kantonrechter en gevorderd, kort gezegd, dat de erfgenamen [E] zullen worden veroordeeld tot ontruiming van de woning aan de [W]straat 60 te Amsterdam en tot betaling van een gebruiksvergoeding voor de periode na 31 mei 2008, met kosten. Ymere heeft daartoe onder meer aangevoerd dat zij de genoemde woning aan [A.E.] heeft verhuurd en dat is gebleken dat [A.E.] op 14 april 2008 is overleden, zodat de huurovereenkomst per 30 juni 2008 van rechtswege eindigt.

Bij het vonnis waarvan beroep heeft de kantonrechter de dagvaarding nietig verklaard omdat de namen van de erfgenamen [E] niet in de dagvaarding zijn vermeld en het aannemelijk is dat daardoor de dagvaarding de erfgenamen [E] niet heeft bereikt.

In de exploten van dagvaarding in eerste aanleg en in hoger beroep zijn de namen en woonplaatsen van de erfgenamen [E] niet vermeld. De exploten zijn uitgebracht aan de laatste woonplaats van wijlen [A.E.] en aangekondigd in een landelijk dagblad.

Ingevolge artikel 53 Rv kan in drie gevallen de vermelding van de namen en woonplaatsen van de gezamenlijke erfgenamen van een overledene achterwege blijven. Artikel 53, aanhef en onder a, Rv staat dat toe bij betekening aan de laatste woonplaats van de overledene, mits daar nog bepaalde nagelaten betrekkingen wonen. Van dat laatste is in dit geval niet gebleken. De dagvaarding is voorts niet betekend aan een van de in artikel 53 onder b Rv vermelde personen of aan de persoon of de woonplaats van een van de erfgenamen, zoals voorzien in artikel 53 onder c Rv.

Ymere heeft in hoger beroep gemotiveerd aangevoerd, kort gezegd, dat zij belang heeft in rechte een titel tot ontruiming van de woning te verkrijgen. De erfgenamen [E] zijn haar echter niet bekend, zodat zij niet in staat is een procedure in te leiden op de wijze als voorzien in artikel 53 Rv.

Waar Ymere een in rechte te respecteren belang heeft om tegen de erfgenamen [E] een vordering in te stellen ter ontruiming van de woning, dient zij daartoe een rechtsingang te hebben. Ymere heeft (in hoger beroep) voldoende aannemelijk gemaakt dat zij niet bekend is met (de namen van) de erfgenamen [E], zodat zij deze niet op andere wijze kan dagvaarden dan voorzien in artikel 54 lid 2 Rv. Die wijze van dagvaarding is in dit geval dan ook aangewezen, waarbij het ter bevordering van de ontvangst door de erfgenamen [E] dienstig is dat ook een exploot aan de laatste woonplaats van wijlen [A.E] is betekend.

Nu aan de eisen van artikel 54 lid 2 Rv is voldaan, kan het gevraagde verstek worden verleend.

Ymere heeft de grieven reeds geformuleerd. De grieven hebben betrekking op de weigering van de kantonrechter verstek te verlenen en op de nietigverklaring van de inleidende dagvaarding. Met de beslissing over het verstek is de beslissing over de gegrondheid van de grieven gegeven.

Het hof heeft thans te beslissen over de in eerste aanleg ingestelde vordering. Deze vordering komt niet onrechtmatig of ongegrond voor, zodat het hof die zal toewijzen.

De kantonrechter heeft de inleidende dagvaarding ten onrechte nietig verklaard, zodat het vonnis waarvan beroep moet worden vernietigd. De vordering van Ymere zal alsnog worden toegewezen. De kosten van beide instanties komen ten laste van de erfgenamen [E].