Aftrekbeperkingen van de rente in het internationale belastingrecht (FM nr. 132) 2008/14.3.4:14.3.4 Procedurele aspecten

Aftrekbeperkingen van de rente in het internationale belastingrecht (FM nr. 132) 2008/14.3.4

14.3.4 Procedurele aspecten

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Wordt winst in twee lidstaten belast omdat het arm’s length-beginsel of de zelfstandigheidsfictie niet in acht is genomen, dan kan de betreffende onderneming haar zaak voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarvan zij inwoner is of waarin haar vaste inrichting is gelegen. Dit moet gebeuren binnen drie jaar na de eerste kennisgeving van de maatregel waarvan de dubbele belasting het gevolg is. Is de bevoegde autoriteit zelf niet in staat om tot een bevredigende oplossing te komen en komt het bezwaar van de onderneming haar gegrond voor dan voorziet het arbitrageverdrag in eerste instantie in een regeling voor onderling overleg tussen de desbetreffende staten.1 Zijn zij daar niet toe bereid dan rest de belastingplichtige slechts een gang naar de lokale rechter. In Nederland is tegen een weigering van de bevoegde autoriteiten om een onderlingoverlegprocedure op te starten echter geen beroep op de belastingrechter mogelijk.2

Komen de betreffende staten er binnen twee jaar niet uit dan wordt een adviserende commissie ingesteld.3 Deze commissie brengt binnen zes maanden een advies uit aan beide staten over de wijze waarop de dubbele belasting moet worden afgeschaft. De commissie dient daarbij uit te gaan van het arm’s length-beginsel respectievelijk de zelfstandigheidsfictie. De staten nemen vervolgens binnen zes maanden op basis van de beginselen van art. 4 een besluit tot afschaffing van de dubbele belastingheffing.4 Dit besluit kan afwijken van het advies van de commissie.5 Komen de staten niet tot overeenstemming dan wordt het advies van de commissie bindend.6 De arbitrageprocedure waarin het verdrag voorziet gaat dus aanzienlijk verder dan de regeling voor onderling overleg van art. 25 OESO-modelverdrag. Deze regeling voorziet namelijk niet in een tijdslimiet en kent geen verplichting om tot overeenstemming te komen.7

Het Arbitrageverdrag bevat geen bepaling die inhoudt dat de belastingplichtige is gebonden aan de uitkomst van de arbitrageprocedure. In het algemeen wordt er echter vanuit gegaan dat de arbitrageprocedure de belastingplichtige bindt.8

Ook de Nederlandse Staatssecretaris van Financiën gaat ervan uit dat de arbitrageprocedure bindend is voor de belastingplichtige. Zolang ten aanzien van correcties binnen het Nederlandse rechtsstelsel namelijk nog mogelijkheden openstaan om opgelegde aanslagen te bestrijden, zal de bevoegde autoriteit in Nederland niet in overleg treden met de bevoegde autoriteit van de andere betrokken staat. Als reden hiervoor voert de staatssecretaris aan dat gedurende lopende nationale procedures nog niet bekend is of daadwerkelijk internationale dubbele belasting zal ontstaan. Onder voorwaarden is Nederland echter toch bereid om tijdens een lopende nationale procedure over te gaan tot overleg met de bevoegde autoriteit van de andere betrokken staat omdat dit soms efficiënter kan zijn. De nationale procedure moet dan worden opgeschort. In dat geval is vereist dat de Belastingdienst en de belastingplichtige een vaststellingsovereenkomst sluiten waarbij de belastingplichtige verklaart de nationale procedure te zullen intrekken zodra de overleg- of arbitrageprocedure leidt tot het opheffen van de internationale dubbele belasting.9

Staat de aanslag over een jaar definitief vast dan is de inspecteur in Nederland verplicht om de aanslag voor zoveel nodig ambtshalve te verminderen overeenkomstig het besluit van de bevoegde autoriteiten.10 Tijdens de behandeling van de goedkeuringswet van het Arbitrageverdrag is vanuit de Tweede Kamer gesuggereerd om deze ambtshalve vermindering aan te merken als een uitspraak van de inspecteur om te bereiken dat de belastingplichtige een beroep op de rechter11 zou kunnen instellen wanneer hij meent dat de inspecteur het besluit van de bevoegde autoriteiten niet goed heeft verwerkt. De staatssecretaris vond een nieuwe rechtsgang echter niet nodig omdat hij meende dat zich in praktijk geen problemen zouden voordoen.12

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.