5.1 Inleiding

Het is bijna drie decennia geleden, in 1995, dat Nederland – als één van de ‘civil law’ landen zonder een intern trustrecht – het HTV heeft geratificeerd. De toetreding van Nederland tot dit verdrag en de vele discussies die gedurende de afgelopen jaren over de trust zijn gevoerd, hebben in Nederland tot op heden – in tegenstelling tot op Curaçao – niet tot de invoering van een eigen trustwetgeving geleid. Volgens de toenmalige staatssecretaris Kosto en minister van Veiligheid en Justitie Korthals Altes waren er toentertijd geen gegronde redenen tot “het aanstonds scheppen van een specifiek Nederlands intern trustrecht”.1 Gezien de economische ontwikkelingen op internationaal en Europees niveau en de steeds verdere globalisering van de estate plannings- en financieringspraktijk door de jaren heen, is thans de vraag of de tijd is aangebroken om nu wel voor de invoering van een eigen Nederlandse trustwetgeving te kiezen.

In dit hoofdstuk worden de mogelijkheden tot de invoering van de trust in het Nederlandse rechtssysteem onderzocht en wordt er gekeken in hoeverre het Curaçaose trustmodel hierbij als voorbeeld kan dienen.