Hof 's-Hertogenbosch, 12-05-2022, nr. 200.275.495, 01

De GI laat in voornoemde brief van 20 oktober 2021 weten dat zij de tussenbeschikking van 28 januari 2021 pas op 3 maart 2021 heeft ontvangen en dat vervolgens meteen een tweede jeugdbeschermer is aangesteld en met de ouders een contract is opgesteld. In overleg is besloten dat de behandelaar van [instantie] zich vooral zou richten op de situatie bij de vader, waarbij hij moest leren om de dingen los te laten die zich voordoen in de opvoedsituatie bij de moeder. Dit is hem gelukt en heeft hem sterker gemaakt als opvoeder. De hulpverlener/vertrouwenspersoon van de moeder, [hulpverlener/vertrouwenspersoon] , is in het kader van de schottenaanpak betrokken gebleven bij de moeder.

De GI heeft gedurende de ondertoezichtstelling gezien dat het voor de moeder lastig is om zich te houden aan de gemaakte afspraken en dat zij steeds probeert de grenzen op te zoeken. De onrust die hierdoor wordt gecreëerd, heeft direct een negatief effect op het gezinssysteem bij de vader. De GI is van mening dat de kinderen duidelijkheid, structuur maar bovenal continuïteit nodig hebben. De raad heeft in 2019 geadviseerd de vader eenhoofdig te belasten met het ouderlijk gezag, zodat belangrijke zaken en beslissingen waaruit steeds spanningen voortkomen, worden vermeden en de kinderen meer rust zullen ervaren in hun opvoedsituaties. De GI onderschrijft dit advies nog steeds. Vanaf het moment dat de vader is belast met het eenhoofdig gezag over de kinderen wordt gezien dat er rust is ontstaan in de situatie en dat de kinderen een onbelast contact kunnen hebben met hun beide ouders. De kinderen gaan ook buiten de vastgestelde omgangsregeling om naar de moeder als zij hier behoefte aan hebben. De GI is van mening dat de bestreden beschikking dient te worden bekrachtigd.

De moeder voert aan dat de schottenaanpak niet heeft gewerkt. Sinds het ondertekenen van de overeenkomst hebben partijen niet of nauwelijks contact gehad met de jeugdbeschermers. Desalniettemin zijn partijen erin geslaagd om op een normaal niveau met elkaar te communiceren en in onderling overleg afspraken met elkaar te maken over de invulling van de zorg- en opvoedingstaken. Feitelijk betekent dit dat [minderjarige 1] dagelijks bij de moeder is en dat [minderjarige 1] , als zij dit wil en er overleg is geweest met de vader, ook wel eens bij de moeder blijft slapen. [minderjarige 2] verblijft minder vaak bij de moeder, maar ook voor hem geldt dat partijen tot praktische afspraken kunnen komen over het verblijf, het blijven slapen en het halen en brengen. Ook de vakanties hebben partijen in onderling overleg kunnen verdelen. Gelet op de huidige verdeling van de zorg, vindt de moeder het logisch dat zij is belast met het ouderlijk gezag over de kinderen. Daarbij voert zij ter zitting aan dat de vader geen informatie aan haar verstrekt over de kinderen en dat zij met het ouderlijk gezag zelf informatie kan opvragen bij de school of huisarts van de kinderen. De moeder verzoekt het hof de beslissing van de rechtbank te vernietigen, en te bepalen dat zij met de vader belast blijft met het ouderlijk gezag en dat partijen in onderling overleg de zorg- en contactregeling zullen invullen.

De vader beaamt dat de schottenaanpak niet heeft gewerkt. Hij laat weten dat hij de GI zelf om hulp heeft gevraagd om hem te begeleiden voor wat betreft de communicatie en de opvoeding en dat hij hier baat bij heeft gehad, maar dat de hulpverlening bij de moeder niet van de grond is gekomen. De vader betwist uitdrukkelijk dat het de ouders lukt om op normale wijze met elkaar te communiceren. Om de rust te bewaren gaat de vader (conform de schottenaanpak) de communicatie met de moeder uit de weg en probeert hij zoveel mogelijk mee te bewegen. In de praktijk blijkt dit lastig en dit betekent ook niet dat de vader het eens is met de gang van zaken. Het baart de vader zorgen dat de moeder, op de dagen dat de kinderen doordeweeks vanuit haar naar school gaan, de kinderen nog steeds regelmatig (ten onrechte) ziekmeldt. De positieve ontwikkeling die de kinderen bij de vader doormaken, wordt door het hoge schoolverzuim teniet gedaan. [minderjarige 2] wil - in tegenstelling tot zijn oudere zus - niet ziek thuis zijn. Hij is gemotiveerd voor school en hij haalt goede cijfers. De vader voert ter zitting aan dat hij zich ook zorgen maakt over de veiligheid van de kinderen, nu de moeder te kennen heeft gegeven dat zij bij haar ouders is gaan wonen, omdat zij last heeft van een stalker. Hij betwist dat hij geen informatie aan de moeder zou verstrekken over de kinderen en stelt in dit verband dat hij zelf niet weet waar [minderjarige 1] fysiotherapie krijgt, omdat de moeder deze medische zaken voor [minderjarige 1] regelt. De vader acht het in het belang van de kinderen dat hij belast blijft met het eenhoofdig gezag over de kinderen, zodat hij adequaat beslissingen kan nemen over de kinderen en zij niet (verder) klem en verloren zullen raken. Daarnaast acht hij een zorgregeling waarbij de kinderen vanuit hem naar school gaan in het belang van de kinderen. Hij handhaaft dan ook zijn verzoek om de zorgregeling te wijzigen zoals door hem is verzocht in incidenteel appel.

Advies raad

De raad adviseert ter zitting om het ouderlijk gezag bij de vader te laten en de huidige zorgregeling in stand te laten. Uit het eindrapport van [instantie] blijkt dat de vader stappen heeft gezet in het loslaten van de kinderen in de opvoedsituatie bij de moeder en dat hij heeft geleerd om zich te richten op zijn eigen opvoedsituatie. Het ligt niet in de lijn der verwachting dat de situatie tussen de ouders zal verbeteren. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] lijken een manier te hebben gevonden om met deze situatie om te gaan. De ondertoezichtstelling van de kinderen is beëindigd, omdat volgens de GI het hoogst haalbare is bereikt en met de gegeven kaders, waarbij de kinderen bij de vader wonen en hij belast is met het eenhoofdig gezag, de veiligheid van de kinderen kan worden gewaarborgd. De raad ziet eventueel een beperkte mogelijkheid om de zorgregeling tussen de moeder en [minderjarige 1] uit te breiden, zodat zij samen tijd kunnen doorbrengen om de paarden te verzorgen, maar niet meer dan dat. Op het moment dat de veiligheid van de kinderen in het geding is, moet de vader kunnen ingrijpen, aldus de raad.

Gezag

Ingevolge artikel 1:253n van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de niet met elkaar gehuwde ouders of een van hen het gezamenlijk gezag beëindigen indien nadien de omstandigheden zijn gewijzigd of bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.

De rechter bepaalt dat het gezag over een kind aan één ouder toekomt indien:

a. er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of

b. wijziging van het gezag anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is.

Niet in geschil is dat sprake is van gewijzigde omstandigheden.

Het hof stelt voorop dat voor gezamenlijk ouderlijk gezag vereist is dat de ouders in staat zijn tot een behoorlijke gezamenlijke gezagsuitoefening en dat zij beslissingen van enig belang over de kinderen in gezamenlijk overleg kunnen nemen, althans ten minste in staat zijn afspraken te maken over situaties die zich rond de kinderen kunnen voordoen, zodanig dat de kinderen niet klem of verloren raken tussen de ouders. Het ontbreken van een goede communicatie tussen de ouders brengt niet zonder meer mee dat in het belang van de kinderen het ouderlijk gezag aan één van de ouders moet worden toegekend.

Het hof is van oordeel dat de rechtbank terecht en op goede gronden, die het hof na eigen onderzoek en beoordeling overneemt en tot de zijne maakt, heeft bepaald dat het gezag over de kinderen voortaan alleen aan de vader toekomt. In aanvulling hierop overweegt het hof nog het navolgende.

Het hof stelt vast dat de situatie die door de rechtbank is omschreven in de bestreden beschikking onveranderd is gebleven. Nog steeds is sprake van een patroon tussen de ouders, waarbij de moeder probeert om de grenzen van de gemaakte afspraken op te zoeken en de vader onvoldoende weerstand kan bieden aan de moeder, waardoor hij instemt met extra contacten tussen [minderjarige 1] en de moeder, omdat hij de situatie niet wil laten escaleren en de relatie met [minderjarige 1] niet onder druk wil zetten. De hulpverlening in het kader van de ondertoezichtstelling heeft niet geleid tot een verbetering van de communicatie tussen de ouders en ook de schottenaanpak heeft niet het gewenste resultaat gehad. De ondertoezichtstelling is inmiddels beëindigd omdat volgens [instantie] en de GI het hoogst haalbare is bereikt, zodat ook niet te verwachten is dat binnen afzienbare termijn nog verbetering zal komen in de situatie tussen de ouders en hun onderlinge communicatie. Aangezien de ouders nog altijd niet in staat zijn om op constructieve wijze overleg met elkaar te voeren over de kinderen, acht het hof het in het belang van de kinderen dat de vader eenhoofdig met het ouderlijk gezag belast blijft, zodat hij de belangrijke beslissingen aangaande de kinderen alleen kan blijven nemen, waardoor de kinderen minder last zullen hebben van spanningen tussen de ouders. Het hof conformeert zich dan ook aan het advies van de raad en zal de bestreden beschikking bekrachtigen ten aanzien van het gezag.

Verdeling zorg en opvoedingstaken

In het geval van een geschil omtrent de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken kan de rechter, gelet op artikel 1:253a, tweede lid, aanhef en sub a, BW, een regeling vaststellen.

De rechter neemt een zodanige beslissing als hem in het belang van het kind wenselijk voorkomt.

Het hof ziet onvoldoende aanleiding om de zorgregeling die in de bestreden beschikking is vastgelegd te wijzigen en zal de beschikking ook op dit punt bekrachtigen.

Het hof is gebleken dat met name [minderjarige 1] feitelijk vaker bij de moeder verblijft dan de vastgestelde regeling. De moeder haalt [minderjarige 1] dagelijks op om haar naar school te brengen en ook brengen [minderjarige 1] en de moeder veel tijd samen door om de paarden te verzorgen. Het hof begrijpt de zorgen van de vader omtrent het schoolverzuim, maar ziet gelet op de leeftijd van [minderjarige 1] en haar uitdrukkelijke wens om vaker bij de moeder te verblijven op dit moment onvoldoende draagvlak om de regeling in te perken zoals door de vader in incidenteel appel is verzocht. Het hof zal ook voorbijgaan aan de wens van de moeder om de invulling van de zorgregeling aan de ouders over te laten, nu - zoals hiervoor reeds in het kader van het gezag is overwogen - de communicatie tussen de ouders te wensen overlaat en de moeder de grenzen van de afspraken zal blijven opzoeken, terwijl de kinderen juist gebaat zijn bij duidelijkheid.

[minderjarige 1] heeft tijdens het gesprek voorafgaand aan de mondelinge behandeling aangegeven dat zij graag doordeweeks bij de moeder wil verblijven en om het weekend bij de vader. [minderjarige 2] heeft verklaard dat hij graag zou zien dat de zorg tussen zijn ouders zo eerlijk mogelijk wordt verdeeld. In hetgeen de kinderen naar voren hebben gebracht, ziet het hof geen aanleiding om ambtshalve anders te oordelen en de zorgregeling met de moeder uit te breiden. Het hof overweegt hiertoe dat de vader - in tegenstelling tot de moeder - in staat is om de kinderen een stabiele basis te bieden, waarbij hij zich ook flexibel kan opstellen en in een voorkomend geval van de vastgestelde regeling kan afwijken. Daarbij is het hof gebleken dat de kinderen zich binnen de huidige kaders, waarbij zij bij de vader wonen en een zorgregeling hebben met de moeder, positief ontwikkelen, zodat een uitbreiding van de zorgregeling met de moeder niet in hun belang wordt geacht.

De slotsom

Op grond van het voorgaande zal het hof de beschikking waarvan beroep bekrachtigen.

Het hof zal gezien de familierechtelijke aard van de procedure de proceskosten in hoger beroep compenseren.

Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 10 maart 2020, heeft de moeder verzocht voormelde beschikking te vernietigen ten aanzien van de wijziging in het

gezag en opnieuw rechtdoende de vader alsnog niet-ontvankelijk te verklaren in zijn verzoek om te bepalen dat hij voortaan alleen het gezag over de kinderen zal uitoefenen, althans dat verzoek af te wijzen.

Bij verweerschrift met 1 productie, ingekomen ter griffie op 22 april 2020, heeft de vader verzocht de moeder in haar verzoek in hoger beroep niet-ontvankelijk te verklaren dan wel haar verzoek af te wijzen en de bestreden beschikking in stand te houden met betrekking tot het gezag.

Tevens heeft de vader incidenteel appel ingesteld en verzocht voormelde beschikking te vernietigen ten aanzien van de zorgregeling en, opnieuw rechtdoende, te bepalen dat de moeder en de minderjarigen gerechtigd zijn tot omgang met elkaar zoals in het beroepschrift nader omschreven.

De vader vraagt voor de vakanties dezelfde regeling als de rechtbank heeft bepaald.

Op drie punten vraagt de vader wijziging van de bestreden beschikking:

-Rechtbank: Even weken van vrijdag tot en met maandagochtend voor school bij de moeder.

-Vader: Even weken van vrijdag tot en met zondagavond 19.00 uur bij de moeder.

-Rechtbank: Iedere woensdagmiddag tot donderdagochtend voor school; moeder haalt op en brengt naar school.

-Vader: Een keer per veertien dagen van woensdag uit school tot 20.30 uur; moeder haalt op en brengt naar de vader.

-Rechtbank: als kinderen een studiedag hebben, bepalen ouders in onderling overleg wie dit kan opvangen.

-Vader: studiedagen bij de vader, ook als er geen school is; reguliere regeling loopt door.

Bij verweerschrift in incidenteel appel, ingekomen ter griffie op 27 mei 2020, heeft de moeder verzocht het incidenteel appel van de vader af te wijzen.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 21 december 2020. Bij die gelegenheid zijn gehoord:

- de moeder, bijgestaan door mr. Van Beers;

- de vader, bijgestaan door mr. Steehouwer-Mollema;

- de raad, vertegenwoordigd door mw. [vertegenwoordiger van de raad] .

De GI is, met bericht van verhindering, niet verschenen.

Het hof heeft [minderjarige 1] in de gelegenheid gesteld haar mening kenbaar te maken.

Zij heeft hiervan gebruik gemaakt en met haar is voorafgaand aan de mondelinge behandeling buiten aanwezigheid van partijen en overige belanghebbenden gesproken. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de voorzitter de inhoud van dit gesprek zakelijk weergegeven, waarna alle aanwezigen de gelegenheid hebben gekregen daarop te reageren.

Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van:

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in eerste aanleg d.d. 25 november 2020;

- het V6-formulier van de zijde van de vader d.d. 8 december 2020 met producties 3 en 4;

- het V6-formulier van de zijde van de vader d.d. 15 december 2020 met productie 5;

- het schrijven van de GI d.d. 18 december 2020 met briefrapportage over het verloop van de ondertoezichtstelling.

Partijen zijn op 17 september 2004 te [plaats] met elkaar gehuwd. De echtscheidingsbeschikking van de rechtbank Breda van 9 februari 2009 is op 4 maart 2009

ingeschreven in de daartoe bestemde registers. [minderjarige 2] is dus een jaar na de echtscheiding geboren. Hij is erkend door de vader en bij beschikking van de rechtbank Dordrecht van 5 maart 2010 zijn ouders gezamenlijk belast met het gezag over hem.

[minderjarige 1] en [minderjarige 2] woonden eerst bij de moeder en er was een contactregeling met de vader. Begin 2015 is de moeder uit huis gezet. Zij heeft met de kinderen even in een chalet gewoond en vervolgens gedurende 5 maanden weer bij de vader. Vanaf januari 2016 had zij een eigen huurwoning waar zij met de kinderen woonde, maar eind 2016 is zij weer uit die woning gezet. Op 11 december 2016 is er spoedondertoezichtstelling uitgesproken en een spoedmachtiging uithuisplaatsing en zijn de kinderen bij de vader geplaatst. De voorlopige ondertoezichtstelling is op 24 februari 2017 gevolgd door een ondertoezichtstelling, die sindsdien steeds is verlengd en thans loopt tot 11 maart 2021. Bij beschikking van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 12 november 2018 is het hoofdverblijf van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] bij de vader bepaald.

Bij de bestreden beschikking van 30 december 2019 heeft de rechtbank Zeeland-West-Brabant bepaald dat het gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] voortaan alleen aan de vader toekomt. Verder heeft de rechtbank een uitgebreide omgangsregeling vastgesteld.

De moeder is in hoger beroep gekomen van de beschikking ten aanzien van de gezagsbeslissing. De vader is incidenteel in hoger beroep gekomen van de beslissing met betrekking tot de omgangsregeling.

De moeder voert - kort samengevat - het volgende aan.

Met een beroep op ECLI:NL:GHSHE:2018:5267 betoogt de moeder dat zij de veiligheid van de kinderen niet in gevaar brengt of heeft gebracht, geen beslissingen blokkeert of heeft geblokkeerd en de kinderen buiten de strijd van partijen houdt. Die strijd gaat over de invulling van de omgang. Er zijn positieve ontwikkelingen waar de rechtbank onvoldoende rekening mee heeft gehouden. De moeder heeft begeleiding vanuit Veerkracht, de ouders hebben begeleiding vanuit Up2You. De ouders kunnen inmiddels ook onderling afspraken maken. Er is dus niet voldaan aan de eisen van artikel 1:251a BW.

De rechtbank heeft verder miskend dat problemen over omgang niet worden opgelost met eenhoofdig gezag. Eenhoofdig gezag doet ook geen recht aan de feitelijke situatie; de relatie van de kinderen met de moeder is goed en er is een ruime omgangsregeling. Wijziging in het gezag kan ook een averechts effect hebben. Bovendien is er een alternatief in de vorm van parallel ouderschap, zoals ook geadviseerd door Up2You.

De vader voert - kort samengevat - het volgende aan.

De grond voor de wijziging van het gezag is dat de moeder constant het gezag van de vader ondermijnt, omdat de moeder niet kan accepteren dat het toekomstperspectief van de kinderen bij de vader ligt. De moeder zet de kinderen klem en diskwalificeert de vader, omdat de moeder er nog steeds alles aan doet om de kinderen bij zich te houden. Zij doet valse meldingen over de vader. Telkens moet de GI tussenbeide komen.

De huidige omgangsregeling geeft de moeder te veel gelegenheden om de kinderen bij zich

te houden. De vader komt daarom incidenteel in hoger beroep en verzoekt een meer beperkte omgangsregeling.

De moeder voert als incidenteel verweer kort samengevat het volgende aan. Zij betwist dat zij de kinderen vaak ziek meldt zoals de vader beweert. Wel maakt zij zich zorgen over het feit dat de kinderen in deze Coronaperiode vaak alleen thuis zijn als ze niet op school zitten; de vader werkt en komt pas om 15.00 uur thuis. De moeder vindt het verder onbegrijpelijk dat de vader elders opvang regelt terwijl de moeder beschikbaar is. Hetgeen de

vader verzoekt met betrekking tot de omgang leidt tot minder omgang van de moeder met de kinderen. Daar is geen grond voor.

De GI voert in het hierboven vermelde schrijven van 18 december 2020 onder meer aan dat de moeder niet kan accepteren dat de vader belast is met het eenhoofdig gezag. Door de GI is op diverse manieren geprobeerd om te komen tot verbetering van de situatie maar er is sprake van een destructief communicatiepatroon. De vader en de kinderen ontvangen gezinsbegeleiding van Pro6. De moeder wil met Pro6 niets te maken hebben en probeert telkens de grenzen op te zoeken dan wel op te rekken, waartegen de vader onvoldoende weerstand weet te bieden. De ouders hebben een verschillende opvoedingsstijl en door het gebrek aan afstemming en communicatie kan met name [minderjarige 1] oneigenlijk gebruik maken van de daardoor ontstane ruimte. De kinderen komen hierdoor in een loyaliteitsconflict. Deze patronen kunnen alleen worden doorbroken door de kinderen duidelijkheid, structuur en continuïteit te bieden. Bij eenhoofdig gezag wordt vermeden dat afstemming en communicatie nodig zijn. Bij de moeder is weinig tot geen draagvlak om zaken met de vader te bespreken. De GI is van mening dat de gezagsbeslissing dient te worden bekrachtigd.

De raad vindt dat er kansen zijn blijven liggen. De ondertoezichtstelling is er niet voor niets en er had al lang gestart kunnen worden met een toepasselijk traject. De hoop was dat de vader wat meer in zijn kracht zou komen met eenhoofdig gezag.

Het hof overweegt het volgende.

Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling is aan beide ouders de vraag gesteld wat voor hen het grootste probleem is en welk gevoel dit hen geeft.

De vader heeft hierop geantwoord dat de instabiliteit van de moeder voor hem het grootste probleem is, en de communicatie: als hij de moeder één vinger geeft, komt hij handen tekort. Dat maakt hem moedeloos.

De moeder heeft geantwoord dat voor haar de communicatie het grootste probleem is, en het feit dat de kinderen minder bij haar zijn. Dat geeft haar verdriet. Het gebrek aan communicatie maakt dat zij zich onbegrepen voelt.

Op de vraag hoe de ouders zich de ideale toekomst voorstellen, hebben beide ouders geantwoord dat zij zouden willen dat er goede afspraken worden gemaakt en dat die afspraken vervolgens nageleefd worden. Dit zou hun beiden rust geven.

Beide ouders streven dus hetzelfde doel na. Het probleem zit hem vooral in de weg om dit doel te bereiken. Ouders hebben ieder op hun eigen manier en binnen hun eigen mogelijkheden moeite gedaan dit doel te bereiken, maar zij zijn hierin niet geslaagd. Ook niet met de inzet van hulpverlening in het kader van de ondertoezichtstelling. De ouders zijn nog altijd in een strijd met elkaar gewikkeld.

Het hof heeft met partijen de mogelijkheid van de zogenaamde “schottenaanpak” besproken.

Bij deze aanpak worden als het ware schotten opgetrokken tussen de ouders en het wordt hun verboden om enige vorm van contact met elkaar te hebben. De ouders mogen zich op geen enkele wijze met het systeem van de andere ouder bemoeien. Twee gezinsvoogden gaan op het systeem toezicht houden en dit begeleiden. De ouders ondertekenen een schriftelijke

overeenkomst met de gezinsvoogden. In deze overeenkomst is onder meer vastgelegd dat de GI de regie voert tijdens de schottenaanpak en dat de ouders de hulpverlening accepteren die door de GI wordt ingezet. Ouders kunnen hieraan geen voorwaarden stellen. Het is in het kader van de schottenaanpak aan de gezinsvoogden om over diverse, in de overeenkomst benoemde zaken, zoals over (de uitvoering van) de omgangsregeling, beslissingen te nemen. De GI kan de schottenaanpak opschorten als er door de ouders niet aan wordt meegewerkt.

De inzet van de schottenaanpak draagt direct eraan bij dat er rust komt bij de kinderen omdat de strijd tussen de ouders stopt. Daardoor ontstaat er ook rust bij de ouders en ontstaat er ook vanzelf ruimte om de bouwen aan een ouderschap na de schotten en na afloop van een ondertoezichtstelling.

Uitgangspunt tijdens de schottenaanpak is dat de kinderen zo ruim als mogelijk in contact staan met de ouders en dat zij zo veel als mogelijk zullen kunnen profiteren van wat iedere ouder hen te bieden heeft. Het is de GI die daarin volgt en ziet wat een ouder hier juist goed of minder goed doet en waar bijgestuurd dient te worden. De andere ouder heeft hier geen rol.

Beide ouders hebben ter gelegenheid van de mondelinge behandeling aangegeven mee te willen werken aan de schottenaanpak. Aangezien de GI niet bij de mondelinge behandeling aanwezig was, heeft de voorzitter na de mondelinge behandeling met de GI contact opgenomen om te bezien of de bereidheid bestaat en er mogelijkheden zijn om tot deze aanpak te komen. Inmiddels heeft de GI zich bereid verklaard om de schottenaanpak in te zetten.

Het hof zal aldus bepalen dat de schottenaanpak in deze zaak wordt ingezet.

De schottenaanpak zal vanuit de GI worden uitgevoerd en / of begeleid door twee gezinsvoogden en een gedragswetenschapper. De huidige gezinsvoogd zal daarvoor voor de duur van de schottenaanpak worden versterkt met een nog aan te wijzen collega. Van de ondertoezichtstelling, die thans tot 11 maart 2021 loopt, zal ten behoeve van de schottenaanpak verlenging worden verzocht bij de rechtbank.

Het ontwerp van de schottenovereenkomst ligt in handen van de GI. Het hof gaat ervan uit dat de schottenovereenkomst zo spoedig mogelijk ondertekend zal worden. In deze overeenkomst zal in ieder geval ook opgenomen worden dat de regie voor de uitvoering van de schottenaanpak volledig bij de GI zal liggen en dat ouders hieraan onvoorwaardelijk mee zullen werken, ook als zij het niet eens zijn met beslissingen van de GI, bijvoorbeeld ten aanzien van de uitvoering van de omgang met de kinderen en inzet van hulpverlening voor de kinderen en voor de ouders zelf.

De GI is gerechtigd de schottenaanpak op te schorten indien een van de ouders hieraan niet meewerkt of zich niet aan de in de schottenovereenkomst neergelegde afspraken houdt.

Het hof zal iedere verdere beslissing ten aanzien van zowel het gezag als de omgangsregeling dan wel de verdeling van zorg- en opvoedingstaken aanhouden voor de

duur van negen maanden, in afwachting van bericht van GI en partijen over de uitkomst van de schottenaanpak.