Einde inhoudsopgave
25 jaar Awb in eenheid en verscheidenheid 2019/50.2
50.2 Guidance documenten als implementatiehulpmiddel
mr. J.C.A. van Dam, datum 01-12-2018
- Datum
01-12-2018
- Auteur
mr. J.C.A. van Dam
- Vakgebied(en)
Bestuursrecht algemeen / Algemeen
Voetnoten
Voetnoten
Die informele kenmerken worden zichtbaar wanneer men guidance documenten vergelijkt met de formele, bindende instrumenten neergelegd in de Verdragen (zie art. 288 VWEU). Zie J. Pauwelyn, ‘Informal International Lawmaking: Framing the Concept and Research Questions’, in: J. Pauwelyn, R.A. Wessel & J. Wouters, An Introduction to Informal International Lawmaking, Oxford: Oxford University Press 2012, p. 15-22.
Hofmann, Rowe & Tu’rk 2011, p. 543, 549. Zie ook Luijendijk & Senden 2011, p. 319.
Zie voor een overzicht van de vele vormen van ‘unilaterale administratieve regelgeving’ Hofmann, Rowe & Tu’rk 2011, p. 544-566.
Zie daarover J.C.A. van Dam, ‘Commission Guidance as Informal Implementation Tool: Fit for the Future?’, in: B. Steunenberg, W. Voermans & S. Van den Bogaert, Fit for the Future? : reflections from Leiden on the functioning of the EU, The Hague: Eleven International Publishing 2016, par. 4.3.1.
Zie M. Ballesteros, R. Mehdi e.a., Tools for Ensuring Implementation and Application of EU Law and Evaluation of their Effectiveness, Brussels: European Parliament – Directorate General for Internal Policies - Policy Department C: Citizens’ Rights and Constitutional Affairs 2013, p. 46.
Zie bijv. R. Baratta, ‘Complexity of EU Law in the Domestic Implementing Process’, The Theory and Practice of Legislation,2014, p. 301.
De toenemende aandacht voor de implementatie van het Unierecht blijkt bijv. uit het REFIT programma, zie bijv. de Mededeling ‘Better Regulation for better results - An EU agenda’. COM(2015)215 final, 19 May 2015, p. 10-13.
Senden 2015, p. 34.
Bij decisoire regels gaat het om regels die invulling geven aan de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid van de Europese Commissie.17 Interpretatieve regels beogen aan te geven op welke wijze het Unierecht volgens de Europese Commissie moet worden begrepen of toegepast.17 Zie L. Senden, Soft Law in European Community Law, Oxford: Hard Legal Publishing 2004, p. 140.
Senden 2004, p. 104. Niet alle guidance documenten vallen echter onder de noemer soft law, aangezien niet alle vormen van guidance gedragsregels bevatten, maar guidance geven in de vorm van informatie of technische instructies. Zie ook Van Dam 2017, p. 81.
Zie voor een uitgebreide bespreking van deze categorieën J.C.A. Van Dam, ‘Guidance documents of the European Commission: a typology to trace the effects in the national legal order’, Review of European Administrative Law 2017, p. 75-91.
Deze regels vallen ook in de categorie van interpretatieve regels zoals onderscheiden door Senden. Zie voor een voorbeeld de uitleg van het begrip ‘verstoren’ in art. 12 van de Habitatrichtlijn in het ‘Species guidance document’ behorende bij de Habitatrichtlijn. Dit document is te raadplegen via http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/species/guidance/index_en.htm (bezocht op 13 augustus 2018).
Zie bijv. de guidance op het terrein van Europese subsidies ten aanzien van het verrichten van ‘on-the-spot controles’ neergelegd in document DSCG/2014/32, te raadplegen via de Wikicap website van het Joint Research Centre https://marswiki.jrc.ec.europa.eu/wikicap (bezocht op 13 augustus 2018).
Deze vorm van technische guidance is te vinden op het terrein van Europese subsidies, zie daarvoor de bovengenoemde Wikicap website. Technische guidance documenten zijn ook te vinden op andere terreinen, bijv. in relatie tot de Verordening 1907/2006 die ziet op de bescherming van chemische stoffen. Zie https://echa.europa.eu/nl/guidance-documents/guidance-on-reach (bezocht op 13 augustus 2018).
Zie bijv. de ‘good practice’ voorbeelden ten aanzien van het management van Natura 2000 sites. De good practices zijn te vinden op http://ec.europa.eu/environment/nature/natura2000/management/best_practice_en.htm (bezocht op 13 augustus 2018).
Guidance documenten van de Europese Commissie beogen de lidstaten bij te staan bij de implementatie van het Unierecht. Kenmerkend voor guidance documenten is het informele karakter.1 De Verdragen voorzien niet in een algemene expliciete basis of procedure voor de aanname van guidance documenten,2 er bestaat geen verplichting om guidance documenten te publiceren3 en de vorm van guidance documenten is onbepaald.4 En tot slot, guidance documenten beschikken niet over juridische verbindendheid.5
Het informele karakter maakt guidance documenten een aantrekkelijk instrument, zowel voor de Europese Commissie als voor de lidstaten.6 Door de Europese Commissie worden guidance documenten gezien als een effectief instrument om een (in de ogen van de Commissie) ‘correcte’ implementatie van het Unierecht te bevorderen.7 Voor de lidstaten dienen guidance documenten als implementatiehulpmiddel. De documenten kunnen richting geven, bijvoorbeeld als bepalingen in verordeningen en richtlijnen onduidelijk zijn, complex of voor meerdere interpretaties vatbaar.8
Met de toenemende aandacht voor de correcte toepassing en uitvoering van het Europese recht, is het groeiend aantal guidance documenten niet verwonderlijk.9 Senden signaleert de (recente) tendens tot aanname van guidance documenten die zich richten tot de lidstaten en beogen de nationale autoriteiten te sturen bij het gebruik van hun discretionaire bevoegdheden als een nieuwe subcategorie van zachte bestuurlijke regelgeving.10 Zij onderscheidde eerder al andere vormen van zachte bestuurlijke regelgeving van de Europese Commissie, namelijk interpretatieve regels en decisoire regels.11
Ondanks het informele karakter, kunnen guidance documenten zoals gezegd verstrekkende gevolgen hebben in de nationale rechtsorde. Dit maakt dat (veel) guidance documenten kunnen worden gezien als een vorm van Europese soft law: het gaat om niet bindende gedragsregels die in de praktijk toch praktische en juridische effecten kunnen genereren.12
Om de rol en effecten van de toepassing van guidance documenten in de nationale rechtsorde in kaart te kunnen brengen, is het zinvol om de guidance documenten gericht aan de lidstaten (verder) onder te verdelen in verschillen categorieën. Op basis van een inventarisatie en analyse van de guidance documenten op het terrein van Europese landbouwsubsidies maakte ik een onderscheid tussen verschillende ‘types’ guidance die door de Europese Commissie op dit terrein worden aangenomen.13 Deze types guidance reflecteren verschillende functies die individuele richtsnoeren in guidance documenten vervullen. Deze onderverdeling heb ik vervolgens getest en toegepast op andere beleidsterreinen.
De eerste categorie wordt gevormd door interpretatieve guidance, waarin de Europese Commissie aangeeft hoe een bindende Unierechtelijke bepaling volgens haar dient te worden uitgelegd.14 In de tweede plaats kunnen richtsnoeren worden onderscheiden die verdere uitleg geven aan een onderliggende hard law bepaling, zonder interpretatieve elementen aan die bepaling toe te voegen.15 De derde categorie bestaat uit guidance waarin aanbevelingen worden gedaan over de geschikte implementatiemethode die – volgens de Commissie – in lijn is met Unierechtelijke vereisten.16 Voorts kunnen richtsnoeren ook een hoog technisch karakter hebben, bijvoorbeeld wanneer aanwijzingen worden gegeven over passende/geschikte technische methoden en technieken.17 Tot slot kunnen richtsnoeren ook dienen om good practices (goede praktijken) ontwikkeld in de lidstaten weer te geven en te communiceren.18