99 Voorwaarden voor dwingende bewijskracht

Een in kracht van gewijsde gegaan strafvonnis1 dat op tegenspraak is gewezen en waarbij de Nederlandse2 rechter een feit bewezen heeft verklaard, levert in een civiele procedure dwingende bewijskracht op van dat feit (art. 161 Rv).3 Als niet aan deze drie voorwaarden is voldaan, bijvoorbeeld als het strafvonnis niet onherroepelijk4 is of als de verdachte is vrijgesproken,5 heeft een strafvonnis vrije bewijskracht. Dwingende bewijskracht van een feit houdt in dat de rechter in een civiele procedure verplicht is dat betreffende feit voor waar aan te nemen, hoewel tegenbewijs mag worden geleverd (art. 151 Rv). Het is niet nodig een voldoende gespecificeerd tegenbewijsaanbod te doen,6 maar de partij die het tegenbewijsaanbod doet moet wel voldoende feiten stellen en ook moet het aanbod ter zake dienend zijn.7 Deze dwingende bewijskracht geldt ook tegenover derden.8