4.1 Inleiding

Aan de hand van het in hoofdstuk 2 besproken toetsingskader zijn in hoofdstuk 3 een aantal uitgangspunten geformuleerd die van belang zijn voor het verdelen van heffingsbevoegdheden in de omzetbelasting. De vier vestigingsplaatsvormen: zetel van bedrijfsuitoefening, vaste inrichting, woonplaats en gebruikelijke verblijfplaats vormen een middel om de heffingsbevoegdheden in de omzetbelasting te verdelen. In het vervolg van dit onderzoek wordt ingegaan op de invulling van de vier vestigingsplaatsvormen met inachtneming van de uitgangspunten die aan de verdeling van heffingsbevoegdheden in de omzetbelasting ten grondslag liggen. Voordat in wordt gegaan op de vraag hoe deze invulling zou moeten zijn, rekening houdend met de in hoofdstuk 3 besproken uitgangspunten, zal eerst worden ingegaan op het positieve recht, de invulling van de vier vestigingsplaatsvormen in wet- en regelgeving en jurisprudentie. Ook wordt aandacht besteed aan de opvattingen die naar aanleiding van deze wet- en regelgeving en jurisprudentie bestaan in de literatuur over de invulling van de vier vestigingsplaatsvormen. In dit hoofdstuk vindt deze analyse plaats aan de hand van de Europese btw-richtlijnen en de jurisprudentie van het Hof van Justitie. In hoofdstuk 5 volgt een zelfde analyse aan de hand van Nederlandse wet- en regelgeving en jurisprudentie. Doel van deze hoofdstukken is niet om reeds integraal in te gaan op de invulling van de vestigingsplaatsvormen in de btw. Hetgeen in deze hoofdstukken wordt geconcludeerd over hoe de vier vestigingsplaatsvormen in de wet- en regelgeving en jurisprudentie worden ingevuld zal in de hoofdstukken 7 en 8 nader worden bekeken en in verband worden gebracht met de in hoofdstuk 3 geformuleerde uitgangspunten. In dit hoofdstuk is gekozen voor een historische benadering voor wat betreft de behandeling van de richtlijn(voorstellen). Op die manier kan een goed beeld worden verkregen van hoe de woon- en vestigingsplaats zich in de btw in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. Bij de jurisprudentie is gekozen voor een benadering per onderwerp, zodat zaken steeds onderling kunnen worden vergeleken.