9.1 Inleiding

Voor een compleet beeld van de grenzen van het recht op nakoming in het Nederlandse recht kan niet worden voorbijgegaan aan de rechtsfiguren die verwant zijn aan het recht op nakoming. In dit laatste inhoudelijke hoofdstuk bespreek ik de vijfde deelvraag die luidt: Hoe kan het recht op nakoming worden gepositioneerd ten opzichte van rechtsfiguren die in sterke mate op het recht op nakoming lijken?

Het Nederlandse recht kent twee rechtsfiguren die veel gemeenschappelijke kenmerken hebben met het recht op nakoming• schadevergoeding in natura en de rechterlijke machtiging. Schadevergoeding in natura staat centraal in par. 9.2. In par. 9.3 bespreek ik de op de rechterlijke machtiging gebaseerde rechtsfiguren. Ten aanzien van beide rechtsfiguren onderzoek ik op welke punten zij verschillen en op welke punten zij overeenstemmen met het recht op nakoming. Het doel van dit hoofdstuk is vast te stellen hoe deze rechtsfiguren kunnen worden afgegrensd van het 'klassieke' recht op nakoming. Afbakening van deze leerstukken ten opzichte van nakoming verscherpt het zicht op de grenzen van het recht op nakoming. Voorts zoek ik naar de grenzen van deze aan nakoming verwante rechtsfiguren, omdat zij, met het recht op nakoming, uitingsvormen zijn van het bredere verschijnsel dat de schuldeiser recht heeft op een prestatie in natura in plaats van schadevergoeding in geld. De grenzen van deze aan nakoming verwante rechtsfiguren, in combinatie met de grenzen van het recht op nakoming, geven een volledig beeld van dit 'fenomeen nakoming'.1