11.4.1 Inleiding en plan van behandeling

De doorschuifregeling op verzoek in de zin van art. 14a, lid 3, Wet VPB 1969 komt alleen in beeld als de splitsingspartners niet voldoen aan (alle) vereisten die gelden voor de wettelijke doorschuifregeling van art. 14a, lid 2, Wet VPB 1969.1 Zoals de aanduiding ‘doorschuifregeling op verzoek’ al duidelijk maakt, dienen de splitsingspartners (gezamenlijk) een verzoek in te dienen. Als de inspecteur het verzoek inwilligt, worden nadere voorwaarden aan de fiscale facilitering verbonden. In de kern wordt met deze voorwaarden beoogd te voorkomen dat fiscale claims verloren gaan en dat de splitsing ertoe leidt dat de verrekeningsmogelijkheden van fiscale aanspraken worden uitgebreid.2 Als belastingclaims niet te waarborgen zijn met behulp van nadere voorwaarden, volgt fiscale afrekening.3 Dit kan aan de orde zijn als vermogen als gevolg van de splitsing verdwijnt of het bereik van de vennootschapsbelasting verlaat. In zoverre kan het begrip ‘geruisloos’ verwarrend zijn, reden waarom ik die term zomin mogelijk gebruik. De nadere voorwaarden die doorgaans aan de fiscale begeleiding worden gekoppeld, worden ook wel standaardvoorwaarden genoemd en zijn gepubliceerd in het beleidsbesluit afsplitsing en het beleidsbesluit zuivere splitsing.4 Opteren de splitsingspartners voor de doorschuifregeling op verzoek, dan treden de verkrijgers in de vennootschapsbelastingvoetsporen van de splitser met betrekking tot al hetgeen in het kader van de splitsing is verkregen, voor zover daaraan geen voorwaarden zijn gesteld.5

Hierna besteed ik eerst aandacht aan enkele formeelrechtelijke aangelegenheden die verbonden zijn aan de doorschuifregeling op verzoek (onderdeel 11.4.2). Daarna ga ik in op het (af)splitsingstijdstip (onderdeel 11.4.3). Vervolgens analyseer ik de standaardvoorwaarden die worden verbonden aan een fiscaal gefaciliteerde zuivere splitsing op verzoek (onderdeel 11.4.4) en aan een fiscaal begeleide afsplitsing op verzoek (onderdeel 11.4.5).