13.6 Conclusies

In dit hoofdstuk is onderzocht of er voor de foutenleer toepassingsmogelijkheden zijn buiten de sfeer winst uit onderneming en buiten de oudedagsreserve. In paragraaf 13.2 ben ik tot de conclusie gekomen dat het niet waarschijnlijk is dat de foutenleer binnen de sfeer van de Wet IB 1964 op andere bronnen van inkomen van toepassing zal kunnen zijn dan op de bron winst uit onderneming. In zoverre wijk ik af van het standpunt van Rijkers, die in 1989 de foutenleer binnen de inkomstenbelasting een in beginsel ongelimiteerde invloedssfeer lijkt toe te schrijven.

Aan de hand van het wetsvoorstel Wet IB 2001 is in paragraaf 13.3 aandacht besteed aan de rol die voor de foutenleer zal zijn weggelegd in de (nog in te voeren) Wet IB 2001. Geconcludeerd kan worden dat de toepassingsmogelijkheden van de foutenleer in de nieuwe inkomstenbelasting groter zullen zijn dan onder de thans geldende Wet IB 1964. De foutenleer zal in de Wet IB 2001 ook van toepassing zijn op fouten die worden gemaakt bij het resultaat uit andere werkzaamheden. Deze uitbreiding in de werkingssfeer van de foutenleer is terug te voeren op de omstandigheid dat het winstregime op deze ‘bron van inkomen’ van overeenkomstige toepassing is verklaard.

In paragraaf 13.4 ben ik tot de conclusie gekomen dat de foutenleer niet kan worden toegepast op andere belastingen dan de inkomsten- en vennootschapsbelasting.

Ten slotte is in paragraaf 13.5 aandacht besteed aan het herstel van fouten in het jaarrekeningrecht. Weliswaar biedt het jaarrekeningrecht de mogelijkheid in het verleden gemaakte fouten te herstellen in het oudste nog openstaande jaar, doch van een met de foutenleer vergelijkbaar leerstuk is geen sprake.