Hof 's-Hertogenbosch, 20-11-2009, nr. 20-004944-08

die [mededader 1] en/of (een of meer van) zijn mededader(s) in te lichten over de aanwezigheid van een partij/hoeveelheid hennep in de garage van een politiebureau in Tilburg (Wilhelminapark) en/of

die [mededader 1] en/of (een of meer van) zijn mededader(s) een sleutel van (een loopdeur van) die garage, in elk geval van een deur van dat politiebureau (Tilburg Wilhelminapark) ter beschikking te stellen;

derde subsidiair, althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling kon of mocht leiden:

dat zij in of omstreeks de periode van 9 oktober 2007 tot en met 22 oktober 2007 te Tilburg, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

als ambtenaar, in elk geval als met enige openbare dienst voortdurend of tijdelijk belast persoon,

te weten als politieagent (werkzaam bij de regiopolitie Midden en West Brabant)

opzettelijk zaken, te weten twee (sport)tassen inhoudende (ongeveer) 17 kilogram hennep(toppen) in elk geval een hoeveelheid hennep,

welke hennep was bestemd om voor de bevoegde macht tot overtuiging of bewijs te dienen, en welke hennep zij in haar bediening onder zich had, heeft verduisterd;

vierde subsidiair, althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling kon of mocht leiden:

dat zij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 14 augustus 2007 tot en met 22 oktober 2007 te Tilburg en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

als ambtenaar, in elk geval als met enige openbare dienst voortdurend of tijdelijk belast persoon,

te weten als politieagent (werkzaam bij de regiopolitie Midden en West Brabant)

opzettelijk heeft toegelaten dat zaken, te weten twee (sport)tassen inhoudende (ongeveer) 17 kilogram hennep(toppen) in elk geval een hoeveelheid hennep,

welke hennep was bestemd om voor de bevoegde macht tot overtuiging of bewijs te dienen, en welke hennep zij in haar bediening onder zich had,

door (een) ander(en) werden weggemaakt,

of die ander(en) daarbij als medeplichtige ter zijde heeft gestaan

hebbende [mededader 1] en/of zijn mededader(s) op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 9 oktober 2007 tot en met 22 oktober 2007 te Tilburg en/of elders in Nederland

opzettelijk twee (sport)tassen inhoudende (ongeveer) 17 kilogram hennep(toppen),

in elk geval een hoeveelheid hennep, weggenomen uit de garage van het politiebureau team (Tilburg-) (Wilhelminapark), en

hebbende zij verdachte op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van

dat verdachte hem heeft verteld over twee grote sporttassen met weed, die op het politiebureau in Tilburg achter een garagedeur stonden;

dat verdachte hem een sleutel van de doorloopdeur van de garage van het politiebureau Tilburg heeft gegeven om er een kopie van te maken;

dat hij samen met een kennis naar het politiebureau in Tilburg is gereden, dat die kennis met een kopie van de sleutel van verdachte via de doorloopdeur in één van de garagedeuren bij het politiebureau naar binnen ging en weer naar buiten kwam met twee sporttassen, die hij in de auto legde;

dat hij met zijn kennis in zijn woning de tassen heeft opengemaakt en dat zij zagen dat de weed was verpakt in plastic sealzakken die met veel nietjes waren dichtgemaakt;

dat die kennis en hij de volgende dag naar een man in Eindhoven zijn gereden, dat die kennis bij die man naar binnen is gegaan en geld had gekregen voor de hele partij;

dat het geld is verdeeld en dat hij aan verdachte in de manege in Nuenen een gedeelte van de opbrengst van de weed (€ 500,--) heeft gegeven.

[mededader 1] heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat dit bedrag van € 500,-- één derde deel was van de totale opbrengst.

De verdediging heeft - op gronden als in de pleitnota aangevoerd - gesteld dat het voorhanden zijnde bewijs onvoldoende overtuigend is om tot een bewezenverklaring voor één van de aan verdachte primair en verder subsidiair ten laste gelegde feiten te komen, zodat verdachte dient te worden vrijgesproken. Daarbij is met name aangevoerd dat verdachte vanaf het begin af aan consistent en consequent heeft verklaard, terwijl [mededader 1] bij de rechter-commissaris onder ede op de hierboven weergegeven verklaring is teruggekomen. Naar de mening van de raadsman kan niet worden uitgesloten dat, naast de mogelijke druk die [mededader 1] van de rijksrecherche heeft ondervonden, [mededader 1] zijn verklaring onder druk van bedreigingen van de kant van zijn mededader, de door hem genoemde kennis, heeft afgelegd. Derhalve is de verklaring van [mededader 1] onvoldoende betrouwbaar om tot overtuigend bewijs van het ten laste gelegde te dienen.

Het hof verwerpt het verweer en overweegt daartoe het volgende.

Uit de verklaringen die de getuigen [mededader 1] en [verbalisant 1], één van de verhorend verbalisanten, ter terechtzitting in hoger beroep hebben afgelegd, is het hof niet gebleken dat [mededader 1] tijdens het afleggen van zijn verklaringen bij de rijksrecherche onder ontoelaatbare druk heeft gestaan van de verbalisanten. Weliswaar heeft hij dit bij de rechter-commissaris en ter terechtzitting in eerste aanleg zo verklaard, maar ter terechtzitting in hoger beroep heeft hij hierover gezegd dat hij dit bij de rechter-commissaris zo heeft verklaard, omdat hij het gevoel had dat zijn eerlijkheid niet gewaardeerd werd.

Evenmin is, uit hetgeen [mededader 1] hierover ter terechtzitting in hoger beroep heeft verklaard, gebleken dat hij onder druk van zijn mededader een valse verklaring heeft afgelegd. De medeverdachte - aldus de verdediging - zou hebben gezegd dat hij de naam van de politieagente moest noemen als iemand die erbij betrokken was.

Het hof acht dit volstrekt niet aannemelijk, aangezien [mededader 1] direct over de betrokkenheid van verdachte [verdachte] heeft verklaard op het moment dat hij met haar naam werd geconfronteerd. [mededader 1] heeft niet de mogelijkheid gehad het feit dat hij werd geconfronteerd met de CIE-informatie omtrent verdachte [verdachte] met een medeverdachte te bespreken. Zijn mededader heeft derhalve ook geen gelegenheid gehad om de verklaring van [mededader 1] op dat punt bewust te sturen.

Voorts heeft [mededader 1] zodanig gedetailleerd verklaard over de situatie aan de achterzijde van het politiebureau en over de buit, dat, naar het oordeel van het hof, kan worden aangenomen dat hij direct bij de diefstal betrokken is geweest.

Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen acht het hof de verklaringen van [mededader 1], zoals die tot bewijs zijn gebezigd, betrouwbaar.

De verklaring van [mededader 1] wordt bovendien ondersteund door de verklaring die verdachte zelf ter terechtzitting in hoger beroep heeft afgelegd, inhoudende dat zij [mededader 1] kende, dat zij met hem heeft gesproken over de twee sporttassen met weed die op het politiebureau in Tilburg in de garage stonden en dat zij [mededader 1] wel eens op de manage in Nuenen heeft gezien.

Uit het onderzoek naar de sleutel van verdachte en de conclusie dat de sleutel is gekopieerd blijkt voorts dat de verklaring van [mededader 1] op dit punt niet wordt tegengesproken.

Uit hetgeen hiervoor is overwogen, een en ander bezien in onderlinge samenhang en tijdsverband met de overige bewijsmiddelen, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan.

Al hetgeen de raadsman voor het overige nog heeft aangevoerd wordt naar het oordeel van het hof weerlegd door de bewijsmiddelen. De door de raadsman veronderstellenderwijs opgeworpen alternatieve scenario’s miskennen bovendien dat [mededader 1] betrokken is geweest bij de diefstal en dat er geen aanwijzingen zijn dat [mededader 1] nog andere contacten binnen het politiebureau onderhield dan met verdachte.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is voorzien en strafbaar gesteld bij artikel 311, eerste lid aanhef en sub 4 en 5, juncto artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

Het wordt gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten.

De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde.

Op te leggen straf of maatregel

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de ernst van het bewezen verklaarde in de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

Bij de straftoemeting heeft het hof in het bijzonder rekening gehouden met de omstandigheden dat:

de verdachte heeft meegewerkt aan een diefstal uit het politiebureau waar zij zelf werkzaam was en daarbij misbruik heeft gemaakt van de kennis die zij had uit hoofde van haar functie als politieambtenaar;

de verdachte de integriteit van het politiekorps ernstige schade heeft toegebracht en het vertrouwen dat de samenleving stelt in politiefunctionarissen ernstig heeft geschonden.

Het hof heeft anderszins rekening gehouden met de omstandigheden dat:

de verdachte ter zake soortgelijke strafbare feiten nog niet eerder is veroordeeld;

het handelen van verdachte grote consequenties heeft gehad voor haarzelf in die zin dat haar ontslag is aangezegd en dat zij psychische problemen zegt te ondervinden, ten gevolge van de thans nog tegen haar lopende strafzaak.

Alles overwegende komt het hof tot de hierna te melden strafoplegging.

Met oplegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf wordt enerzijds de ernst van het bewezen verklaarde tot uitdrukking gebracht en wordt anderzijds de strafoplegging dienstbaar gemaakt aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 310 en 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.

(twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt verdachte tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf voor de duur van

(tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door

120 (honderdtwintig) dagen hechtenis.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering wordt gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Aldus gewezen door

mr. H. Harmsen, voorzitter,

mr. K. van der Meijde en mr. J.W.A. Nieuwenhuijsen,

in tegenwoordigheid van mw. C.M. Sweep, griffier,

en op 20 november 2009 ter openbare terechtzitting uitgesproken.