4.2.2 Basisverordening, gedelegeerde en uitvoeringshandelingen

In artikel 288 VwEU wordt aan de instellingen de mogelijkheid geboden om door middel van onder andere een verordening haar bevoegdheden uit te oefenen. Overeenkomstig de tweede volzin van voornoemd artikel heeft een verordening een algemene strekking en is zij verbindend in al haar onderdelen en is zij rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. De Raad van de Europese Unie stelt samen met het Europees Parlement een verordening vast, volgend op een voorstel van de Europese Commissie.1 In artikel 294 VwEU ligt besloten dat de gewone wetgevingsprocedure geldt voor de vaststelling van voornoemde verordeningen.

Het DWU is een verordening die op basis van deze procedure is vastgesteld. Aangezien het DWU in tegenstelling tot het CDW alleen het raamwerk van het Unierechtelijke douanerecht neerzet, moet voor de interpretatie van de raamwerkbepalingen te rade worden gegaan bij handelingen die zijn gedelegeerd c.q. toegekend aan de Europese Commissie. In het VwEU wordt daarbij onderscheid gemaakt tussen gedelegeerde en uitvoeringshandelingen (onderdeel 4.2.3).2 In het DWU wordt de Europese Commissie ten aanzien van diverse bepalingen toegestaan om bepalingen in gedelegeerde of uitvoeringshandelingen vast te stellen. De Europese Commissie heeft hiervan gebruik gemaakt door vaststelling van het GDWU en UDWU. De wijze waarop het DWU-wetgevingspakket is vastgesteld wijkt daarmee af van de wijze waarop het Unierechtelijk douanerecht onder het CDW en TCDW is vormgegeven. Dit is toe te schrijven aan het feit dat het Verdrag van Lissabon het uitvoeringsbeleid van de Europese Unie heeft aangepast door de introductie van voornoemde mogelijkheid tot het vaststellen van delegatie- en uitvoeringshandelingen (respectievelijk artikelen 290 en 291 VwEU).