V.5.3 Art. 2:9 lid 2 BW

Daarnaast begrenst het tweede lid van art. 2:9 BW de vrijheid om tot een taakverdeling te komen. Op grond van deze bepaling rust de verantwoordelijkheid voor de ‘algemene gang van zaken’ op ieder van de bestuurders. Dit betekent dat aangelegenheden die onder de algemene gang van zaken vallen, niet aan de verantwoordelijkheid van de uitvoerende en niet-uitvoerende bestuurders kunnen worden onttrokken.1 Deze omschrijving is mistig. Wat houdt dit nu precies in?

In de literatuur wordt de algemene gang van zaken doorgaans gekoppeld aan aansprakelijkheidsprocedures. De gedachte is dat een bestuurder geen beroep op een taakverdeling kan doen als het vastgestelde onbehoorlijke bestuur de algemene gang van zaken betreft.2 Kwesties die onder de algemene gang van zaken vallen zijn zo belangrijk, dat zij aan het gehele bestuur toevallen.3 Ik leid hieruit af dat aangelegenheden die tot de algemene gang van zaken behoren, zich niet voor taakverdeling lenen.4

Art. 2:9 lid 2 BW beperkt volgens mij dus de mogelijkheden tot taakverdeling. De taakverdeling kan niet zo ver gaan dat de niet-uitvoerende bestuurders uitsluitend een toezichthoudende taak hebben. De algemene gang van zaken behoort immers dwingend tot het takenpakket van iedere uitvoerende en niet-uitvoerende bestuurder. De vraag welke aangelegenheden tot de algemene gang van zaken moeten worden gerekend, beantwoord ik in § VI.2.2. Eerst ga ik in op de vraag of de benoeming tot niet-uitvoerend bestuurder een volgende beperking van de vrijheid tot taakverdeling betreft.