Verhandelbare emissierechten in broeikasgassen (SteR nr. 34) 2017/3.2:3.2 Eisen die het EU-recht aan implementatiewetgeving stelt

Verhandelbare emissierechten in broeikasgassen (SteR nr. 34) 2017/3.2

3.2 Eisen die het EU-recht aan implementatiewetgeving stelt

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Lidstaten zijn verplicht EU-richtlijnen om te zetten naar nationale wetgeving.

In artikel 288 VwEU wordt daarover het volgende bepaald:

‘Een richtlijn is verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, doch aan de nationale instanties wordt de bevoegdheid gelaten vorm en middelen te kiezen.’

Blijkens artikel 288 VwEU is een lidstaat dus vrij in het bepalen van de te nemen maatregelen om de richtlijn te implementeren, zolang het resultaat waartoe de richtlijn verplicht wordt behaald. Het Hof van Justitie heeft in dit kader echter wel enkele nadere eisen aan implementatiewetgeving gesteld. Blijkens die jurisprudentie moet een richtlijn worden omgezet in dwingendrechtelijke bepalingen van nationaal recht, op basis waarvan een particulier kan weten wat zijn rechten en plichten zijn. Een met de richtlijn overeenstemmende praktijk is niet voldoende. Wel kan een bestaand algemeen juridisch kader reeds een voldoende implementatie zijn. Van belang is dan wel dat voor zover een particulier rechten kan ontlenen aan de richtlijn, hij op basis van dat juridische kader zijn rechten voldoende kan kennen en zo nodig voor de rechter kan laten gelden. 1

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.