4.5.4.3.4 Dertiende aanbeveling: directe vordering jegens aandeelhouder

Indien in de aanloop naar faillissement (juist) die schuldeisers worden betaald waarvoor de aandeelhouder zich sterk had gemaakt, staat dat in economische zin gelijk aan het onttrekken van risicodragend kapitaal. Waar een daadwerkelijke onttrekking in de aanloop naar de insolventverklaring nimmer onaantastbaar zou kunnen geschieden en in de regel ook een onrechtmatige daad van de aandeelhouder zou vormen, zou de aandeelhouder die zich niet actief mengt in de betalingen vrijuit gaan. De bestuurders die bij naderende insolventie juist de belangen van de schuldeisers zouden moeten dienen, zouden op deze manier toch nog het belang van de aandeelhouder kunnen dienen.

Mijns inziens verdient de problematiek, net als in Duitsland en Engeland, een wettelijke regeling. De regeling dient erin te voorzien dat de curator een rechtstreekse vordering krijgt op de aandeelhouder ten belopen van de vermindering van diens exposure. Hoe een dergelijke regeling eruit zou moeten zien is uitgewerkt in de Appendix § 6.6.