HR, 27-10-2009, nr. 09/00550 H

Aanvrager van herziening is bij vonnis van de politierechter te 's‑Gravenhage van 15 januari 2007 voor 1. ‘opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd’, 2. en 3. ‘opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd en 4. ‘schuldheling’ veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van vier maanden met een proeftijd van 2 jaren. Tegen dit vonnis is geen rechtsmiddel ingesteld, als gevolg waarvan het vonnis onherroepelijk is geworden.

Namens aanvrager heeft mr. F.A.M. Engels, advocaat te 's‑Gravenhage, herziening gevraagd van het onherroepelijke vonnis van de politierechter.

De aanvrage steunt op de stelling dat er sprake is van een persoonsverwisseling. Aangevoerd wordt dat een ander bij zijn aanhouding de persoonsgegevens van aanvrager heeft opgegeven.

Uit de stukken van het geding (proces-verbaal 1511/2006/52092) blijkt dat verbalisanten belast met een onopvallende surveillance op 3 oktober 2006 twee mannen bij een telefooncel zagen telefoneren waarvan hun ambtshalve bekend was dat van deze telefooncel gebruik wordt gemaakt door harddrugsgebruikers ter bestelling van verdovende middelen. Een van de mannen werd herkend als een harddrugsgebruiker. Nadat deze mannen in afwachting van de dealer enige tijd waren gevolgd zagen de verbalisanten de mannen het pand met adres [a-straat 1] binnen gaan. Even later zagen de verbalisanten een zwarte personenauto van het merk Renault, type Clio, voorzien van het kenteken [AA-00-BB], door de [a-straat] rijden. Enkele seconden later zagen zij een man de [a-straat 1] binnen gaan die, na even binnen te zijn geweest, weer naar buiten kwam en aanstalten maakte om in de zwarte Renault Clio te stappen. Deze persoon werd aangehouden op verdenking van overtreding van de Opiumwet waarna bij de fouillering van de verdachte cocaïne en heroïne werd aangetroffen. Ten overstaan van de hulpofficier van justitie verklaarde deze verdachte [aanvrager] —aanvrager van herziening— genaamd zijn. Nog dezelfde dag, 3 oktober 2006, is een onderzoek in een woning gedaan, waarvan aanvrager had verklaard dat het zijn woning was, waarbij in een grote bruine bloempot verdovende middelen (heroïne en cocaïne), een weegschaal, een rol boterhamzakjes, een aardappelschilmesje en een aantal lege, ongebruikte ponypack verpakkingen werden aangetroffen. Tevens troffen de verbalisanten twee digitale camera's, een MP3 speler en een mobiele telefoon aan. Op 11 oktober 2006 zijn vingerafdrukken van de in verzekering gestelde verdachte afgenomen en is van hem een politiefoto genomen. Naar aanleiding hiervan is aanvrager op 15 januari 2007 door de politierechter voor bovengenoemde feiten veroordeeld. Ter terechtzitting is verdachte niet verschenen, wel een gemachtigd advocaat.

Aanvrager heeft gegronde vrees dat zijn broer, [betrokkene 1], zich voor hem heeft uitgegeven en op zijn naam is veroordeeld. Ter staving van deze stelling wordt onder meer verwezen naar het volgende:

Uit al het voorgaande in onderlinge samenhang bezien volgt mijns inziens dat er voldoende aanknopingspunten voor een ernstig vermoeden dat er sprake is geweest van een persoonsverwisseling. De verklaring van [betrokkene 1] dat hij in 2006 toen hij was aangehouden voor handel in verdovende middelen de naam van zijn broer heeft opgegeven, wordt ondersteund door de herkenning van de verbalisant van de persoon op de destijds gemaakte politiefoto als zijnde [betrokkene 1] en de vaststelling dat de foto op het verblijfsdocument van aanvrager niet overeenkomt met de politiefoto uit 2006. Een en ander wijst erop dat niet aanvrager, maar diens broer [betrokkene 1] de persoon is geweest die door de politie op 3 oktober 2006 is aangehouden.

Maar uit het dossier blijkt meer. Zo reed de aangehouden verdachte in een Renault Clio die op naam stond van aanvrager (blz. 156) en heeft de op 3 oktober 2006 aangehouden verdachte telkens opgegeven te zijn genaamd [aanvrager], geboren [geboortedatum] 1979, wonende [b-straat 1] te [0000 AA] [woonplaats]. Telkens is bij deze gegevens een GBA-nummer ([001]) vermeld. Ik maak daaruit op dat de opgegeven personalia en ook het adres zijn gecontroleerd aan de hand van de GBA-gegevens. Bij de door de aangehouden verdachte opgegeven naam en geboortedatum hoort dus dat GBA-adres, terwijl dat het adres van aanvrager betreft. Op 3 oktober 2006 is naar aanleiding van de eerder op die dag verrichte aanhouding terzake van handel in verdovende middelen in deze woning een onderzoek gedaan, waarbij — anders dan de raadsvrouwe tijdens de mondelinge toelichting d.d. 8 september 2009 op dit punt heeft aangevoerd: namelijk dat aanvrager uitsluitend is vervolgd wegens heling van een computer waarvan hij is vrijgesproken en nooit is vervolgd voor het aantreffen van verdovende middelen in zijn woning — verdovende middelen en digitale camera's zijn aangetroffen.1. Dit betreft respectievelijk de feiten 2 en 3 (aanwezig hebben van verdovende middelen) en 4 (schuldheling van de digitale camera's) van het vonnis waarvan herziening wordt gevraagd.2. Het opgeven van aanvragers naam op 3 oktober 2006 lijkt er dus niet aan af te doen dat in de woning van aanvrager cocaïne, heroïne en camera's zijn aangetroffen, op grond waarvan de persoonsverwisseling op het eerste gezicht dan ook alleen voor feit 1 en voor feit 3 (aanwezigheid van drugs bij aanhouding) relevant lijkt te zijn. In de aanvrage worden geen omstandigheden genoemd waaruit een ernstig vermoeden zou zijn af te leiden dat aanvrager vanwege de persoonsverwisseling ook niet zou zijn veroordeeld voor de feiten 2 en 4 als de politierechter indertijd met deze persoonsverwisseling bekend was geweest. Een aanwijzing kan echter wel worden afgeleid uit het verhandelde tijdens de mondelinge toelichting d.d. 8 september 2009: hieruit volgt immers dat de broer van aanvrager destijds geen vaste woon- of verblijfplaats in Nederland had en zo nu en dan in het huis van aanvrager verbleef. Gezien in de context van het eerste feit, brengt dit mijns inziens met zich mee dat de aanvrage ook ten aanzien van de overige feiten gegrond moet worden verklaard.

Deze conclusie strekt ertoe dat de Hoge Raad de aanvraag gegrond zal verklaren, voor zover nodig de opschorting of schorsing van de tenuitvoerlegging van de in de aanvraag vermelde uitspraak zal bevelen en de zaak zal verwijzen naar een gerechtshof, opdat de zaak zal worden behandeld en afgedaan op de wijze als in art. 467, eerste lid, Sv, is voorzien.

De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden