14.3.2 Drie visies

In de literatuur wordt veelvuldig het standpunt verdedigd dat het andersluidend bodemvonnis aan de werking van een kortgedingvonnis pas een einde maakt op het moment dat dit in kracht van gewijsde gaat, tenzij de uitspraak van de bodemrechter uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, in welk geval aan de werking van het kortgedingvonnis direct een einde komt en de bodemuitspraak met de uitspraak al werking verIcrijgt.1 Daarnaast bestaan twee andere opvattingen. Volgens de tweede opvatting maakt het kortgedingregime pas plaats voor het bodemregime zodra het bodemvonnis in kracht van gewijsde gaat, ongeacht of de uitspraak van de bodemrechter uitvoerbaar bij voorraad is verklaard.2 De derde opvatting heeft met de tweede gemeen dat deze aan de uitvoerbaarverklaring bij voorraad van het bodemvonnis geen betekenis toekent, maar deze is overigens aan die opvatting tegengesteld: volgens de derde opvatting vervalt het kortgedingregime steeds op het moment van de bodemuitspraak en werkt die bodemuitspraak vanaf dat moment direct.

Naar mijn mening is de laatstgenoemde visie, die met name door Van Waarden3 en Heemskerk4 op overtuigende wijze is verdedigd,5 de juiste.