6.4.1 Vermogen dat nodig is voor onderhoud van het gecertificeerde goed

Aan het begin van dit hoofdstuk werd al aangegeven dat voor sommige goederen die gecertificeerd worden extra vermogen nodig is om die goederen te kunnen behouden. Dit geldt voor onroerend goed en kunst. Er werd al aangegeven dat het ging om vermogen om in het onderhoud te kunnen voorzien en middelen om verzekeringspremies te kunnen betalen. Andere voorbeelden zijn voorzieningen om kunst in optimale staat te kunnen houden en heffingen die vanwege het in eigendom hebben van onroerend goed worden opgelegd, zoals onroerendezaakbelasting en afvalstoffenheffing.1

De kosten die de stak maakt tot behoud van het goed kunnen eventueel worden voldaan met vermogen dat bij de oprichting van de stak in de stak wordt ingebracht. Ook is het mogelijk dat de stak gedurende haar bestaan activiteiten ontplooit die inkomsten genereren. Dit kunnen activiteiten zijn die met het gecertificeerde goed zelf te maken hebben, zoals het openbaar toegankelijk maken of verhuren van het onroerend goed. Maar ook andere activiteiten zijn mogelijk, bijvoorbeeld beleggen met het vermogen dat extra in de stak is ingebracht. Zowel uit de kosten tot behoud en verplichtingen die bij het goed horen als uit de activiteiten die de stak ontplooit kunnen vorderingen ontstaan. Dat maakt dat er een grotere groep schuldeisers is dan bij certificeren van aandelen of van belegd vermogen. Deze schuldeisers kunnen zich op het onroerend goed of de kunst verhalen. Door het onroerend goed of de kunst in een aparte rechtspersoon onder te brengen, kan het gecertificeerd vermogen tegen verhaal van de schuldeisers van de stak worden beschermd. Het doel van deze rechtspersoon is het bewaren van de zaak die in de familie behouden moet blijven. Deze rechtspersoon kan, net als de stak, een stichting zijn. Qua structuur ontstaat er dan een beeld dat overeenkomt met bepaalde varianten van een fonds voor gemene rekening.

De structuur met een stak als beheerder en aparte bewaarder is meer gecompliceerd dan op het moment dat er enkel een stak is die eigenaar is van het onroerend goed. De rechtvaardiging hiervoor is het beschermen van het vermogen ten behoeve van de certificaathouders.2