Einde inhoudsopgave
Het dwangakkoord buiten surseance en faillissement (O&R nr. 118) 2020/6.2.3.5
6.2.3.5 Concurrente restvorderingen
mr. A.M. Mennens, datum 01-01-2020
- Datum
01-01-2020
- Auteur
mr. A.M. Mennens
- JCDI
JCDI:ADS192599:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Faillissement
Ondernemingsrecht / Rechtspersonenrecht
Voetnoten
Voetnoten
Indien een vordering volledig door de waarde van het onderpand wordt gedekt, vindt vanzelfsprekend geen bifurcation plaats.
Salerno, Hansen & Meyer 2019, §10.46; Homer Drake & Strickland 2019, §12:29.
Homer Drake & Strickland 2019, §12:29 (“The majority of courts will deny confirmation of any plan that separately classifies deficiency claims, if it appears that such separate classification reflects an artificial, disenfranchisement of the undersecured creditor, or an impermissible act of gerrymandering”); Norton Bankruptcy Law & Practice 2019, §109.4 (“[T]he clear trend in the courts of appeals is that the unsecured mortgage deficiency claims of an undersecured mortgage lender cannot be classified separately from unsecured trade creditors’ claims when the sole purpose for the separate classification is to manipulate class voting and to create an impaired class of unsecured claims willing to accept a proposed plan.”). Een veelgeciteerde zaak is In Re Greystone III Joint Venture, 995 F.2d 1274 (5th Cir. 1995), waarin het 5th Circuit oordeelde dat “the Greystone plan impermissibily classified like creditors in different ways and manipulated classifications to obtain a favorable vote.” Er zijn ook auteurs die een flexibelere aanpak verdedigen. Bovendien zijn er ook uitspraken waarin de rechter wel degelijk toestond dat de concurrente restvordering in een aparte klasse werd geplaatst. Zie daarover Norton Bankruptcy Law & Practice 2019, §109:4; Homer Drake & Strickland 2019, §12:29; Salerno, Hansen & Meyer 2019, §10.46.
319. De niet volledig door zekerheid gedekte vorderingen van schuldeisers dienen op grond §506 BC te worden opgesplitst in een door zekerheid gedekt deel en een ongedekt deel.1 Deze opsplitsing wordt ‘bifurcation’ genoemd.2 De concurrente restvordering heet in Amerikaans jargon de ‘deficiency claim’. De vraag hoe deze concurrente restvordering moet worden opgenomen in de klassenindeling heeft in de Verenigde Staten tot veel debat geleid. Zeker in geval van zogenaamde ‘single asset real estate’ (‘SARE’) zaken, waarin er slechts één zekerheidsgerechtigde financier en een handvol handelscrediteuren bestaat, maakt de klassenindeling een groot verschil. Mag de concurrente restvordering van de financier in dezelfde klasse worden geplaatst als de concurrente vorderingen van handelscrediteuren, of dient deze in een aparte klasse te worden ingedeeld? Wanneer de concurrente restvordering bij de handelsvorderingen wordt ingedeeld, heeft de hierboven bedoelde financier grote invloed op de stemuitslag van deze klasse. Indien de bank het reorganisatieplan niet ziet zitten stemt zij mogelijk tegen in de klasse gesecureerde vorderingen én bepaalt zij – mits het beloop van haar vordering groot genoeg is – de stemuitslag in de klasse concurrente vorderingen. Als gevolg daarvan is er geen enkele instemmende klasse, als gevolg waarvan het Chapter 11-plan niet gehomologeerd kan worden. De schuldenaar heeft er in dergelijke gevallen belang bij dat de restvordering van een tegenstribbelende bank níet in dezelfde klasse als de handelscrediteuren wordt geplaatst. Wanneer de klasse handelscrediteuren immers instemt met het plan, kan er een cross class cram down plaatsvinden.3
De meerderheid van de Amerikaanse rechters neemt inmiddels als uitgangspunt dat de concurrente restvordering niet in een andere klasse dan de handelscrediteuren mag worden geplaatst indien deze indeling is gemaakt met het enkele doel de stemuitslag te manipuleren, al dan niet door het creëren van een instemmende impaired klasse.4