7.3.3.1 Inleiding

Financieringskosten zijn – evenals andere kosten – in beginsel aftrekbaar van de winst. De Duitse wetgever heeft in de wet een generieke renteaftrekbeperking1, een earningstrippingmaatregel (in Duitsland Zinsschranke genoemd), opgenomen die de aftrek van financieringskosten (rente) kan beperken (§4h EStG, §8a KStG). Alvorens ik hieronder in zal gaan op de belangrijkste kenmerken, ratio en wetsgeschiedenis van deze generieke renteaftrekbeperking is het mijns inziens belangrijk te constateren dat vóórdat men aan renteaftrekbeperkingen toekomt de vraag of sprake is van een lening of kapitaal reeds gepasseerd is. Ik ga er in het hiernavolgende vanuit dat het gaat om een zakelijke lening met een zakelijke vergoeding.

Zoals in hoofdstuk 3.3.2.1. beschreven, vindt winstbepaling in de Gewerbesteuer plaats door de heffingsgrondslag voor de Körperschaftsteuer als uitgangspunt te nemen en vervolgens enkele correcties toe te passen. Eén van de correcties (Hinzurechnung) resulteert effectief in een aftrekbeperking voor bepaalde posten waarin een rente-element zit. Sinds 2008 kunnen rentekosten voor 25%, leasebetalingen voor roerende zaken voor 5%, royaltybetalingen voor 6,25% en leasebetalingen voor onroerende zaken voor 12,5% niet in aftrek worden gebracht voor Gewerbesteuer-doeleinden. De gedachte hierachter is dat de Gewerbesteuer een objectbelasting is die een van de persoonlijke situatie losstaande benadering van het prestatievermogen van het object vereist. De objectieve rentabiliteit van het bedrijf dient te worden belast, los van het feit of het bedrijf met eigen of met vreemd vermogen is gefinancierd.2