Rb. Noord-Nederland, 27-09-2013, nr. C18/143492/KG ZA 13-273

Het verloop van de procedure blijkt uit:

mr. Tonnaer en namens Vevida de heer [C], algemeen directeur, bijgestaan

door mr. Faas, zijn verschenen,

- de pleitnota van Vevida.

Ten slotte is vonnis bepaald.

Vevida biedt diensten aan bestaande uit webhosting, het beheer van domeinnamen, het aanvragen en vastleggen daarvan, het verstrekken van webmail, het beschikbaar stellen van ruimte op de servers van Vevida voor e-mailverkeer en andere zaken dienstig aan voormelde services.

Micheyton is sinds 2003 klant bij Vevida en neemt al tien jaren alle internetdiensten af bij Vevida. Micheyton fungeert voor derden, waaronder eisers sub 2 tot en met 5, als bouwer van websites en doet daarvan ook het onderhoud. Micheyton maakt daarbij gebruik van de diensten van Vevida.

Op de website van Vevida kunnen gebruikers van de diensten van Vevida online onder meer webhostingspakketten bestellen. Na het invullen van de gegevens door de gebruiker wordt een MyVevida-account aangemaakt, waarin de klant kan inloggen. De klant kan binnen zijn account meerdere websites hosten. Het is ook mogelijk dat de klant steeds nieuwe accounts aanmaakt voor nieuw te hosten websites.

Op of omstreeks 4 september 2013 heeft Vevida alle domeinen van Micheyton c.s. geblokkeerd c.q. gedeactiveerd, waardoor hun websites en e-mail niet meer benaderbaar zijn.

Micheyton c.s. vorderen bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

I) Vevida te bevelen om onverwijld, binnen twee uur na betekening van het in deze te wijzen vonnis alle domeinnamen in werking te stellen en te houden, het dataverkeer niet te doen (laten) frustreren, vertragen of onderbreken, de toegang tot de domeinen te openen en open te houden, en alles te doen dat nodig is voor verder ongehinderd gebruik en verbruik van de toegewezen dataruimte, en alles na te laten wat het ongehinderd gebruik kan storen, zulks op straffe van een direct te verbeuren dwangsom van € 20.000,00 per dag indien niet of niet volledig aan het bevel wordt voldaan, zulks met een maximum van € 2.000.000,00 of een dwangsom in hoogte door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen;

II) Vevida te verbieden enige opzegging te doen of laten doen van enige domeinna(a)m(en), zulks op straffe van een direct te verbeuren dwangsom van € 20.000,00 per dag indien niet of niet volledig aan het verbod wordt voldaan, zulks met een maximum van

€ 2.000.000,00 of een dwangsom in hoogte door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen;

III) Vevida te veroordelen om aan Micheyton c.s. ieder, dan wel gezamenlijk, door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen, te betalen een voorschot van

€ 2.000,00 per dag voor geleden schade, althans een bedrag door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen, te rekenen vanaf 4 september 2013, althans vanaf 16 september 2013 tot en met de dag waarop Vevida haar dienstverlening jegens Micheyton c.s. volledig heeft hersteld;

IV) Vevida te veroordelen in de nakosten van deze procedure, alsmede Vevida te veroordelen in de kosten van deze procedure daaronder begrepen de griffierechten, verschotten en salaris advocaat.

Vevida heeft geconcludeerd tot afwijzing van de vorderingen van Micheyton c.s. en Micheyton c.s. hoofdelijk te veroordelen in de volledige proceskosten van dit geding, waaronder de daadwerkelijk gemaakte advocatenkosten ex artikel 1019h Rv.

Vevida heeft gesteld dat zij haar verplichtingen jegens Micheyton rechtsgeldig heeft opgeschort. Micheyton heeft ondanks meerdere ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties niet aan haar betalingsverplichtingen jegens Vevida voldaan. Van verjaring en/of rechtsverwerking van de openstaande vorderingen is geen sprake. Vevida heeft door aan te manen en te sommeren immers telkens stuitingshandelingen verricht. Tussen de openstaande vorderingen en de werkzaamheden die Vevida heeft opgeschort bestaat voldoende samenhang, omdat er sprake is van telkens dezelfde rechtsverhouding. Daarbij is Vevida niet gehouden om enkel dat deel van de dienstverlening aan Micheyton c.s. op te schorten waar de wanbetaling betrekking op heeft, voor zover dat al mogelijk zou zijn. Dit zou immers betekenen dat een klant misbruik van de situatie kan maken door steeds precies die facturen niet te betalen die voortvloeien uit overeenkomsten waar zij naar verloop van tijd niet meer in geïnteresseerd is.

Micheyton c.s. hebben betwist dat Vevida vorderingen op haar heeft. Blijkens de eigen administratie van Vevida staan er op het klantnummer van Micheyton geen facturen open. De facturen waarvan Vevida thans betaling verlangd betreffen andere klantnummers. De door Vevida in het geding gebrachte ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties zijn Micheyton onbekend en hebben haar nimmer bereikt, nu deze naar een adres dat niet aan Micheyton toebehoort zijn gezonden. Gelet op de data van de facturen en het inmiddels verstreken tijdsverloop zijn de vorderingen van Vevida verjaard dan wel heeft Vevida ter zake haar rechten verwerkt. Voor het geval er nog wel facturen zouden openstaan komt Vevida enkel het recht toe haar tegenover deze facturen staande verplichtingen op te schorten. Vevida komt niet het recht toe haar verplichtingen op te schorten die voorvloeien uit andere overeenkomsten waar geen sprake is van een betalingsachterstand.

De voorzieningenrechter is voorshands van oordeel dat Vevida met de door haar in het geding gebrachte facturen, ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties genoegzaam aannemelijk heeft gemaakt dat zij meerdere vorderingen heeft op Micheyton bestaande uit door Micheyton onbetaald gelaten facturen. Ter zitting heeft Vevida overzichten in het geding gebracht waaruit voorshands genoegzaam blijkt dat Micheyton niet één klantnummer heeft bij Vevida, zoals Micheyton lijkt te stellen, maar 24 klantnummers. De door Vevida overgelegde facturen waarvan zij thans betaling verlangt corresponderen ieder voor zich met deze klantnummers die Micheyton toebehoren.

Dat er ter zake de openstaande facturen sprake zou zijn van verjaring dan wel rechtsverwerking, zoals Micheyton c.s. hebben betoogd, kan voorshands niet worden gevolgd. Door Vevida zijn ter zake de openstaande facturen (vele) ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties overgelegd, die zijn aan te merken als stuitingshandelingen. Weliswaar hebben Micheyton c.s. betoogd dat deze stukken geen rechtskracht toekomt omdat deze stukken Micheyton niet hebben bereikt om reden dat de stukken naar een adres dat niet aan Micheyton toebehoort zijn gezonden, maar nu Vevida onderbouwd heeft gesteld dat het de klant zelf is, dus in dit geval Micheyton, die bij de aanmelding het factuuradres invult is de voorzieningenrechter voorshands van oordeel dat dit betoog niet gevolgd kan worden omdat het er voor moet worden gehouden dat Micheyton het gestelde niet ontvangen van de ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties over zichzelf heeft

afgeroepen. Daarbij zijn er door Vevida aan Micheyton ook per e-mail ingebrekestellingen, aanmaningen en sommaties aan Micheyton verzonden, waarop door Vevida ontvangstbevestigingen zijn ontvangen en op welke e-mails door Micheyton meerdere malen is gereageerd.

Rest de vraag of Vevida al haar verplichtingen jegens Micheyton c.s. rechtsgeldig heeft kunnen opschorten of dat haar dit recht enkel toekomt ter zake de overeenkomsten waar sprake is van een betalingsachterstand.

In artikel 6:52, eerste lid, BW is bepaald dat een schuldenaar die een opeisbare vordering heeft op zijn schuldeiser bevoegd is de nakoming van zijn verbintenis op te schorten tot voldoening van zijn vordering plaatsvindt, indien tussen de vordering en verbintenis voldoende samenhang bestaat om deze opschorting te rechtvaardigen. In het tweede lid is bepaald dat een zodanig samenhang onder meer kan worden aangenomen ingeval de verbintenissen over een weer voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding of uit zaken die partijen regelmatig met elkaar hebben gedaan.

De voorzieningenrechter stelt vast dat Micheyton al sinds 2003 alle internetdiensten bij Vevida afneemt. Dit heeft Micheyton tot op heden onder 24 verschillende klantnummers gedaan, waarbij zij telkens als contractspartij van Vevida heeft te gelden. De daarbij telkens door Micheyton van Vevida betrokken diensten zijn vergelijkbaar, te weten de levering van meerdere internetdiensten. Tegen deze achtergrond is de voorzieningenrechter voorshands van oordeel dat de verbintenissen waarvan Vevida de uitvoering heeft opgeschort en de facturen waarvan zij thans betaling verlangt voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding en dat er tussen deze verbintenissen en facturen voldoende samenhang bestaat die de opschorting door Vevida van haar verplichtingen rechtvaardigt.

Nu Vevida aldus gerechtigd is haar verplichtingen jegens Micheyton c.s. in afwachting van betaling van de thans openstaande facturen op te schorten, zullen de vorderingen van Micheyton c.s. worden afgewezen. Micheyton c.s. zullen als de in het ongelijk gestelde partij hoofdelijk in de proceskosten worden veroordeeld. Anders dan Vevida heeft betoogd ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding om op grond van het bepaalde in artikel 1019h Rv de volledige proceskosten toe te wijzen, nu het onderhavige geschil niet is aan te merken als een geschil op het gebied van ICT-recht maar puur een handelsgeschil betreft. De kosten aan de zijde van Vevida worden begroot op:

- griffierecht €  589,00

- salaris advocaat 816,00

Totaal €  1.405,00

De voorzieningenrechter:

wijst de vorderingen af,

veroordeelt Micheyton c.s. hoofdelijk, des dat een betalende de ander zal zijn bevrijd, in de proceskosten, aan de zijde van Vevida tot op heden begroot op € 1.405,00,

verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. J. de Vroome en in het openbaar uitgesproken

op 27 september 2013.1.