Hof Amsterdam, 24-10-2023, nr. 22/02276

2. de invorderingsambtenaar van de gemeente Amsterdam, de invorderingsambtenaar.

Belanghebbende heeft op 5 september 2022 hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank, betreffende een naheffingsaanslag parkeerbelasting en een daarmee verband houdende kostenbeschikking, alsmede een met de behandeling van het bezwaar tegen de kostenbeschikking verband houdende dwangsombeschikking. De rechtbank heeft als volgt beslist (met aanvulling van kennelijke omissies tussen rechte haken):

“De rechtbank:

Na het instellen van het hoger beroep zijn de volgende stukken ingediend:

- een verweerschrift van de heffingsambtenaar/invorderingsambtenaar;

- een nader stuk van belanghebbende van 5 december 2022, en

- een nader stuk van de heffingsambtenaar/invorderingsambtenaar van 13 december 2022.

De heffingsambtenaar/invorderingsambtenaar heeft in zijn verweerschrift het Hof toestemming gegeven zonder mondelinge behandeling te beslissen. Belanghebbende heeft hetzelfde gedaan in zijn nader stuk.

Op verzoek van het Hof heeft de invorderingsambtenaar de beslissing van 31 januari 2022 om aan belanghebbende alsnog de maximale dwangsom toe te kennen toegezonden. Een afschrift is aan belanghebbende verstrekt.

Bij brief van 10 oktober 2023 heeft het Hof partijen geïnformeerd dat het onderzoek is gesloten.

Op 5 maart 2021 stond het kenteken [#] op naam van belanghebbende of was het voertuig waarvoor dat kenteken is afgegeven, een camionette van het merk Mercedes-Benz (hierna: het voertuig), bij belanghebbende in gebruik.

Het voertuig stond op 5 maart 2021 om 23:15 uur stil op de [A-straat] ter hoogte van nummer 65 in Amsterdam. De [A-straat] ligt in een gebied waar betaald parkeren geldt, op alle dagen tot middernacht. Voor het voertuig was voor genoemd tijdstip niet de in dat gebied verschuldigde parkeerbelasting bij parkeren voldaan.

De heffingsambtenaar heeft, op de grond dat het voertuig op het in 2.2 vermelde tijdstip stond geparkeerd terwijl verschuldigde parkeerbelasting niet (volledig) was voldaan, een naheffingsaanslag parkeerbelasting (hierna: de naheffingsaanslag) vastgesteld. Op 10 maart 2021 is de naheffingsaanslag geplaatst in de berichtenbox van belanghebbende in het portaal MijnOverheid.

Bij brief van 7 mei 2021 heeft de invorderingsambtenaar belanghebbende aangemaand tot betaling van de naheffingsaanslag. Daarbij is hem ook € 8 aanmaningskosten in rekening gebracht (hierna: de kostenbeschikking).

Op 15 mei 2021 heeft de gemachtigde namens belanghebbende in één geschrift bezwaar gemaakt tegen de naheffingsaanslag en de kostenbeschikking. In dat geschrift heeft hij gesteld dat belanghebbende de naheffingsaanslag nooit heeft ontvangen. Verder is om een kostenvergoeding als bedoeld in artikel 7:15, tweede lid, van de Awb verzocht.

Op 1 augustus 2021 heeft de gemachtigde namens belanghebbende aan de ‘Gemeente Amsterdam’ een ingebrekestelling gestuurd, omdat niet tijdig is beslist op het in 2.5 bedoelde bezwaarschrift voor zover dat de kostenbeschikking betreft.

Op 25 augustus 2021 heeft de invorderingsambtenaar besloten geen dwangsom toe te kennen aan belanghebbende (hierna: de dwangsombeschikking).

Op 31 augustus 2021 heeft de gemachtigde namens belanghebbende bezwaar gemaakt tegen de dwangsombeschikking. Daarbij is om een kostenvergoeding als bedoeld in artikel 7:15, tweede lid, van de Awb verzocht.

Op 19 november 2021 heeft belanghebbende aan de ‘Gemeente Amsterdam (B&W)’ een ingebrekestelling gestuurd, omdat niet tijdig is beslist op het in 2.8 bedoelde bezwaarschrift tegen de dwangsombeschikking.

Op 15 december 2021 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van belanghebbende tegen de naheffingsaanslag niet-ontvankelijk verklaard vanwege een termijnoverschrijding.

Op 22 december 2021 heeft belanghebbende beroep ingesteld tegen:

Bij brief van 31 januari 2022 is aan belanghebbende alsnog de maximale dwangsom van € 1.442 toegekend.

Op 6 april 2022 heeft de invorderingsambtenaar uitspraak op bezwaar gedaan over de kostenbeschikking en heeft hij de kostenbeschikking vernietigd. In de uitspraak is vermeld dat geen kostenvergoeding is toegekend omdat de vernietiging van de kostenbeschikking uit coulance heeft plaatsgevonden.

Tot de stukken van het geding behoren diverse op 5 maart 2021 om 23:15 uur vanuit de scanauto, waarmee de parkeercontrole is uitgevoerd, gemaakte foto’s met het voertuig erop. Tevens heeft de heffingsambtenaar een plattegrond van de omgeving overgelegd. Daarop is de locatie aangeduid waar het voertuig stond geparkeerd en zijn ook de locaties weergegeven van aanwezige parkeerapparatuur. Ten slotte bevat het dossier een schermafdruk uit Google Streetview van maart 2021, waarop de [A-straat] zichtbaar is in westelijke richting vanaf huisnummer 65.

In hoger beroep is in geschil of:

Niet in geschil is dat de aanmaningskosten onterecht zijn berekend en dat het daarom ervoor moet worden gehouden dat de kostenbeschikking niet uit coulance is vernietigd. Ook zijn partijen het erover eens dat de rechtbank de vergoeding van kosten voor de behandeling van het bezwaar tegen de kostenbeschikking te laag heeft vastgesteld. Er had 1,5 punt extra in aanmerking moeten worden genomen voor twee gehouden hoorzittingen. Evenmin is in geschil dat de te hanteren wegingsfactor voor die kostenvergoeding ten minste 0,5 moet zijn.

Vooraf

Het Hof zal de invorderingsambtenaar veroordelen in de kosten van belanghebbende voor de behandeling van het hoger beroep met inachtneming van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Meer bepaald gaat het om kosten voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

De enige proceshandeling waarvoor een punt staat, is het beroepschrift. Bij een waarde per punt van € 837 en een wegingsfactor van 0,5 (ook in hoger beroep betreft het geheel een eenvoudige zaak, waarbij de werkbelasting voor de rechtsbijstandverlener gering was, temeer omdat delen van het beroepschrift in eerste aanleg één-op-éen zijn overgenomen in het hogerberoepschrift), leidt dat in beginsel tot € 418,50 aan te vergoeden kosten.

Omdat belanghebbende in hoger beroep alleen op een ondergeschikt punt in het gelijk is gesteld, te weten een evidente fout in de berekening van de kosten voor de behandeling van het bezwaar tegen de kostenbeschikking, ziet het Hof echter reden de te vergoeden kosten te verminderen tot € 209,25 (artikel 2, tweede lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht).

Het Hof:

De uitspraak is gedaan door mrs. W.J. Blokland, voorzitter, H.E. Kostense en B.A. van Brummelen, leden van de belastingkamer, in tegenwoordigheid van mr. W. de Gelder, als griffier. De beslissing is op 24 oktober 2023 in het openbaar uitgesproken.

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie stellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;

2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;

3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.

Toelichting rechtsmiddelverwijzing

Per 15 april 2020 is digitaal procederen bij de Hoge Raad opengesteld. Niet-natuurlijke personen (daaronder begrepen publiekrechtelijke lichamen) en professionele gemachtigden zijn verplicht digitaal te procederen. Wie niet verplicht is om digitaal te procederen, kan op vrijwillige basis digitaal procederen. Hieronder leest u hoe een cassatieberoepschrift wordt ingediend.

Digitaal procederen

Het webportaal van de Hoge Raad is toegankelijk via “Login Mijn Zaak Hoge Raad” op www.hogeraad.nl. Informatie over de inlogmiddelen vindt u op www.hogeraad.nl.

Niet in Nederland wonende of gevestigde partijen of professionele gemachtigden hebben in beginsel geen geschikt inlogmiddel en kunnen daarom niet inloggen in het webportaal. Zij kunnen zo lang zij niet over een geschikt inlogmiddel kunnen beschikken, per post procederen.

Per post procederen

Alleen bepaalde personen mogen beroep in cassatie instellen per post in plaats van via het webportaal. Zij mogen dit bovendien alleen als zij zonder een professionele gemachtigde procederen. Het gaat om natuurlijke personen die geen ondernemer zijn en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Een professionele gemachtigde moet altijd digitaal procederen, ongeacht voor wie de gemachtigde optreedt. Degene die op papier mag procederen en dat ook wil, kan het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Een afschrift van deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert, is een afschrift aangetekend per post verzonden op: