6.6.1 Inleiding

237. Naast het aanvullen van subjectieve rechten door de overheid en het aanvullen van subjectieve rechten door partijen bestaat nog een derde mechanisme. Dit mechanisme combineert elementen van beide andere mechanismen. Het betreft het aanvullen van een subjectief recht met door partijen verschafte juridische posities omdat de overheid een regel oplegt die bepaalt dat deze juridische posities automatisch toekomen aan eenieder die het subjectieve recht heeft waar de juridische posities bij horen. Te denken valt aan het zakelijke zekerheidsrecht uit het voorbeeld in randnummer 221. Dit zekerheidsrecht is verschaft door de schuldenaar van de vordering. In veel rechtssystemen zal de overheid ervoor zorgen dat het zekerheidsrecht automatisch overgaat op de opvolgend verkrijger van de vordering die door het zekerheidsrecht wordt gezekerd.1 Het op deze wijze aanvullen van een subjectief recht zal ik in de rest van dit boek aanduiden als het ‘automatisch’ aanvullen van een subjectief recht met door partijen verschafte juridische posities. Ik bespreek hieronder de vraag hoe de overheid subjectieve rechten automatisch aanvult (paragraaf 6.6.2) en de juridische posities die in aanmerking komen om subjectieve rechten automatisch mee aan te vullen (paragraaf 6.5.3). De vraag hoe dient te worden onderscheiden tussen door partijen verschafte juridische posities die onderdeel worden van het subjectieve recht ten gunste waarvan ze verleend worden en juridische posities waarmee het subjectieve recht automatisch wordt aangevuld, behandel ik hier niet nogmaals. Het antwoord daarop is te vinden in paragraaf 6.2.