Rb. Alkmaar, 04-12-2008, nr. 105866 / KG ZA 08-318

[eisers] is bestuurder en enig aandeelhouder van [eiseres 2].

[gedaagden] is bestuurder en enig aandeelhouder van [bedrijf 1].

Deze beide beheermaatschappijen zijn aandeelhouders in [bedrijf 2], waarbij [bedrijf 1} 90% van de aandelen houdt en [eiser 2] 10% van de aandelen.

[gedaagden] en [eiseres 2] is houdster van alle aandelen in [gedaagde 1]. (hierna: [GEDAAGDE 1]).

[gedaagden] en [eisers] zijn beiden statutair bestuurder van [GEDAAGDE 1].

Op 26 september 2008 heeft [gedaagden] aan [eisers] de (verdere) toegang tot het bedrijfspand van [GEDAAGDE 1] ontzegd.

DE VORDERING EN DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

[eisers] vordert dat de voorzieningenrechter, bij vonnis voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad :

[eisers] legt aan zijn vorderingen de volgende feiten en omstandigheden ten grondslag. [eisers] is op 1 december 1997 in dienst getreden bij de rechtsvoorganger van [GEDAAGDE 1]. Vanaf 2001 is hij tevens statutair directeur van [GEDAAGDE 1], maar de zeggenschap over de gang van zaken binnen [GEDAAGDE 1] is altijd bij [gedaagden] blijven liggen, als meerderheidsaandeelhouder. [eisers] was slechts bevoegd handelingen te verrichten die [gedaagden] tevoren had goedgekeurd. Voor zijn werkzaamheden ontving [eisers] ook salaris. Aanvankelijk werd dit salaris rechtstreeks door [GEDAAGDE 1] aan [eisers] in privé uitbetaald. Vanaf september 2006 werden de salarisbetalingen door [GEDAAGDE 1] (op advies van haar accountant) verricht aan [eisers] Beheer. De arbeidsovereenkomst is echter nimmer geëindigd. Op 26 september 2008 heeft [gedaagden] [eisers] letterlijk buitengesloten en hem de verdere toegang tot het pand van [GEDAAGDE 1] ontzegd. Tevens heeft [gedaagden] de sloten laten vervangen. [gedaagden] heeft [eisers] op 26 september 2008 meegedeeld dat op 9 oktober 2008 een algemene vergadering van aandeelhouders (hierna: AVA) bijeengeroepen zou worden waarbij het ontslag van [eisers] op de agenda geplaatst zou worden. De bewuste AVA heeft uiteindelijk op 13 oktober 2008 plaatsgevonden. Met ingang van 1 oktober 2008 zijn de salarisbetalingen door [GEDAAGDE 1] aan [eisers] gestopt. Aangezien het besluit van de AVA van 13 oktober 2008 ten aanzien van de wijze van totstandkoming niet voldeed aan de daarvoor gestelde eisen, is dit besluit vernietigbaar. Zo wist [eisers] niet welke redenen er aan het ontslag ten grondslag gelegd werden. [GEDAAGDE 1] heeft ook onderkend dat het besluit vernietigbaar was en heeft op 14 oktober 2008 opnieuw een AVA bijeengeroepen welke AVA is gehouden op 30 oktober 2008. Op de agenda van deze AVA stond 'beëindiging van management door Marco [eisers] als bestuurder van [gedaagden] [GEDAAGDE 1] Constructiewerkplaats B.V.' Aangezien uit de oproeping aan [eisers] niet kenbaar was in welke hoedanigheid hij werd opgeroepen kan uit die oproep evenmin worden afgeleid wat er met de AVA werd beoogd. Ook ontbraken in deze aankondiging wederom de redenen die men aan het ontslag ten grondslag legde, zodat [eisers] nog altijd niet wist waartegen hij zich moest verweren. Om die reden is ook het in de AVA van 30 oktober 2008 genomen ontslagbesluit niet rechtsgeldig tot stand gekomen en derhalve vernietigbaar. Hierop is door [eisers] ook een beroep gedaan. Nu ook dit besluit vernietigbaar is volgt hieruit dat de arbeidsovereenkomst tussen [eisers] en [GEDAAGDE 1] nog altijd niet rechtsgeldig is geëindigd. Er was geen grond voor ontslag op staande voet en er is ook geen redelijke opzegtermijn in acht genomen. Evenmin is er een redelijke vergoeding betaald in verband met de vermeende opzegging van de arbeidsovereenkomst, zodat deze vermeende opzegging onregelmatig en kennelijk onredelijk is. Nu de arbeidsovereenkomst nog niet rechtsgeldig is geëindigd, dient [GEDAAGDE 1] het salaris van [eisers] door te betalen en handelt [gedaagden] onrechtmatig jegens [eisers] door dit te weigeren. Een en ander aldus [eisers].

Voorts heeft [eisers] aangevoerd, voor het geval de voorzieningenrechter van oordeel zal zijn dat er geen sprake was van een arbeidsovereenkomst maar van een managementovereenkomst, dat [gedaagden] deze managementovereenkomst niet rechtsgeldig heeft opgezegd en dat hij derhalve de verschuldigde managementvergoedingen dient door te betalen tot het moment dat de managementovereenkomst rechtsgeldig zal zijn geëindigd.

Ten aanzien van de gevorderde betaling van een voorschot op de geldlening heeft [eisers] aangevoerd dat hij in totaal een bedrag van [euro] 35.969,57 heeft geleend aan [GEDAAGDE 1] en dat hij thans aanspraak maakt op terugbetaling van dit bedrag.

Tot slot heeft [eisers] aangevoerd dat [gedaagden] door te handelen zoals hij heeft gedaan, onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eisers]. Hieruit volgt dat [gedaagden] ook persoonlijk, naast [GEDAAGDE 1], aansprakelijk gehouden moet worden voor het nakomen van de door [eisers] ingestelde vorderingen, aldus [eisers].

[gedaagden] heeft verweer gevoerd en daartoe het volgende aangevoerd. Hoewel aanvankelijk sprake was van een arbeidsovereenkomst met [eisers] is deze op enig moment in december 2004 met terugwerkende kracht tot 1 januari 2004 omgezet in een managementovereenkomst. Dat was nadrukkelijk de bedoeling van partijen en daar is ook naar gehandeld. De facturen voor het managementfee werden ingediend door [eiseres 2}. Tot en met december 2006 werd het managementfee echter niet aan [eisers] Beheer uitbetaald, maar aan [eisers] in privé. Dit werd echter door [eisers] zelf bewerkstelligd aangezien hij de financiële man was binnen [GEDAAGDE 1]. Vanaf eind 2006 werd de managementvergoeding uitbetaald aan [eiseres 2], zoals de accountant van [GEDAAGDE 1] had geadviseerd. Zowel [eisers] als [gedaagden] zijn statutair bestuurder van [GEDAAGDE 1] en zijn gelijkelijk bevoegd, aangezien uit de statuten van [GEDAAGDE 1] niet anders blijkt. [gedaagden] heeft erkend dat [eisers] [GEDAAGDE 1] naar derden toe uitsluitend kon vertegenwoordigen tezamen met [gedaagden], maar heeft daarbij aangevoerd dat dit geen verschil maakt voor de hiervoor geschetste interne verhoudingen. De verhoudingen tussen [gedaagden] en [eisers] zijn in de zomer van 2008 onder druk komen te staan, omdat [eisers] bezwaar maakte tegen de aanschaf van een nieuwe bedrijfsauto voor [gedaagden], welke spanningen uiteindelijk geresulteerd hebben in een bespreking op 9 september 2008 waarbij [eisers] heeft aangegeven dat op deze wijze de samenwerking tussen hen niet kon worden voortgezet en dat er een oplossing gezocht zou moeten worden. Deze mededeling is door [GEDAAGDE 1] en [gedaagden] opgevat als een onmiddellijk aftreden van [eisers] als statutair bestuurder en derhalve als een onmiddellijke beëindiging van de arbeids- c.q. managementovereenkomst. [eisers] heeft derhalve zelf ontslag genomen en is niet ontslagen door [GEDAAGDE 1]. Het ontslag is geformaliseerd door het besluit van de AVA op 13 oktober 2008. [eisers] was tijdig van de aankondiging van deze AVA op de hoogte gesteld, zodat de oproeping wel degelijk voldeed aan de daaraan te stellen eisen. Teneinde toch helemaal zeker te zijn is op 13 oktober 2008 gelijk een nieuwe AVA aangekondigd voor 30 oktober 2008 onder andere omtrent de beëindiging van het statutair bestuurderschap van [eisers] Beheer en [eisers]. Bij deze AVA is [eisers] niet verschenen. In die vergadering is wederom besloten tot ontslag. Aangezien [gedaagden] en [GEDAAGDE 1] begrepen hebben dat ook de rechtsgeldigheid van dit besluit door [eisers] wordt aangevochten, hebben zij andermaal een uitnodiging voor een AVA doen uitgaan, ditmaal voor 8 december a.s., waar nogmaals het ontslag aan de orde gesteld zal worden. Voor zover zij hebben begrepen wordt tegen deze aankondiging door [eisers] niet langer bezwaar gemaakt. Voor de door [eisers] gevorderde wedertewerkstelling is geen plaats, aangezien de verhoudingen tussen partijen totaal verstoord zijn en gelet op de korte resterende periode tot de AVA van 8 december 2008. Een en ander aldus [gedaagden].

Ten aanzien van het gevorderde voorschot op de geldlening heeft [gedaagden] de juistheid van de stelling dat er sprake is van een geldlening betwist en daarnaast betwist dat een eventuele geldlening opeisbaar zou zijn. In dat geval zou er immers sprake zijn van kapitaalverstrekking door de aandeelhouder aan de onderneming, welke kapitaalverstrekking naar zijn aard bedoeld is voor langere termijn. In dat geval zou een opzegtermijn van 1 jaar in acht genomen moeten worden, aangezien [GEDAAGDE 1] op dit moment deze gelden niet kan missen. Voorts heeft [gedaagden] een beroep gedaan op opschorting. Hiertoe heeft hij aangevoerd dat [GEDAAGDE 1] nog een vordering heeft op [eisers] aangezien na zijn vertrek is gebleken van allerlei malversaties in de boekhouding. Deze vordering wordt thans begroot op ruim [euro] 53.000,-- , terwijl het onderzoek nog niet is afgerond. Daarnaast heeft [gedaagden] aangevoerd dat er moet worden aangenomen dat er sprake is van een restitutierisico gelet op de hoge schuld van [eisers] Beheer en de alimentatie verplichtingen van [eisers]. Een en ander aldus [gedaagden] en [GEDAAGDE 1].

Tot slot heeft [gedaagden] betwist dat hij persoonlijk hoofdelijk aansprakelijk gehouden kan worden voor het nakomen van de vordering door [GEDAAGDE 1]. Hierbij heeft hij aangevoerd dat hetgeen [eisers] aan deze vordering ten grondslag gelegd heeft, volstrekt onvoldoende is om deze vordering te kunnen dragen.

Voor zover voor de beslissing van belang zal op de verschillende standpunten van partijen hierna nader worden ingegaan.