Rb. Rotterdam (vzr.), 01-04-2010, nr. 349966/KGZA10-211

RECHTBANK ROTTERDAM

Sector civiel recht

Zaak-/rolnummer: 349966 /KG ZA 10-211

Uitspraak: 1 april 2010

VONNIS in kort geding in de zaak van:

de stichting

STICHTING WOONPLUS SCHIEDAM,

gevestigd te Schiedam,

eiseres,

advocaat mr. W. Vos,

- tegen -

[gedaagde],

wonende te Schiedam,

gedaagde,

in persoon.

Partijen worden hierna aangeduid als “Woonplus” respectievelijk “[gedaagde]”.

1 Het verloop van het geding

1.1 De voorzieningenrechter heeft kennis genomen van de volgende stukken:

- exploot van dagvaarding;

- pleitnotities en producties van mr. W. Vos;

- pleitnotities en producties van mr. N.P. Tinholt, gemachtigde van [gedaagde].

1.2 Ter mondelinge behandeling zijn verschenen namens Woonplus de heer [coördinator participatie], coördinator participatie, mevrouw [medewerker sociale begeleiding], medewerker sociale begeleiding en de raadsman mr. W. Vos. [gedaagde] is in persoon verschenen tezamen met mr. N.P. Tinholt die namens hem het woord heeft gevoerd.

1.3 De uitspraak van het vonnis is door de voorzieningenrechter bepaald op heden.

2 Het geschil

2.1 Woonplus heeft gevorderd bij vonnis in kort geding, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde] te veroordelen om binnen twee dagen na betekening van het te dezen te wijzen vonnis het gehuurde aan het [adres] te Schiedam te ontruimen en te verlaten met al degenen die zich daar van zijnentwege bevinden en al hetgeen zich daarin van zijnentwege bevindt, alsmede het gehuurde, onder afgifte van de sleutels, geheel ter vrije beschikking aan Woonplus te stellen, met machtiging van Woonplus die ontruiming zonodig zelf te doen bewerkstelligen met behulp van de sterke arm van politie en justitie, met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van het geding.

2.2 Aan haar vordering heeft Woonplus - samengevat weergegeven - het volgende ten grondslag gelegd. [gedaagde] gedraagt zich niet als een goed huurder. In de eerste plaats is er sprake van herhaalde wanprestatie in die zin dat [gedaagde] structureel de huur te laat betaalt. Hij laat telkens de achterstand oplopen tot circa twee tot vijf maanden en lost dan de achterstand weer af. De deurwaarder heeft er vanaf 2002 zevenmaal aan te pas moeten komen. Voorts is er een tweetal vonnissen tegen [gedaagde] uitgesproken in verband met een huurachterstand.

In de tweede plaats veroorzaakt [gedaagde] overlast in de vorm van vernielingen en agressief gedrag. Hij gedraagt zich agressief jegens medewerkers van Woonplus. Op 28 januari 2010 heeft [gedaagde] een bezoek gebracht aan het kantoor van Woonplus. Hij heeft een pinautomaat vernield en gedreigd deze naar het hoofd van een van de medewerkers te gooien. De politie heeft [gedaagde] uiteindelijk uit het pand verwijderd. Aan [gedaagde] is een pandverbod opgelegd, maar op 1 februari 2010 is hij weer aan de balie verschenen en is niet eerder weggegaan dan nadat de politie was uitgerukt om de baliemedewerkers van Woonplus te ontzetten.

Daarnaast is er brand geweest in de woning van [gedaagde] in de oudejaarsnacht. Hoewel de bevindingen van de brandweer de mening van Woonplus niet onderstrepen heeft Woonplus het vermoeden dat [gedaagde] zelf de brand heeft aangestoken. Op kosten van Woonplus heeft [gedaagde] vervolgens in hotels verbleven totdat de schade in de woning zou zijn hersteld. In de nacht van 3 op 4 februari 2010 heeft hij zich in het Campanile Hotel ernstig misdragen, zodanig dat hij door ambulancepersoneel en politie is afgevoerd. In de hotelkamer was een fles drank tegen de muur gegooid, het bed zat onder bloed en er lag braaksel. Ook in de buurt zorgt [gedaagde] voor overlast. Bij Bakkerij t Fijntje, waarvan een verklaring in het geding is gebracht, heeft hij het personeel bedreigd en producten van de toonbank gegooid. Een aantal dagen voor de zitting is een stoeptegel door de ruit gegooid. Een getuige heeft verklaard dat [gedaagde] de dader is. Ook worden regelmatig klachten van bewoners ontvangen. De tuin en de ramen van [gedaagde] worden niet schoon- dan wel bijgehouden.

Volgens Woonplus zijn de voortdurende betalingsachterstanden en de ernst van de overlast c.q. bedreigingen redenen die een directe voorziening rechtvaardigen.

2.3 [gedaagde] heeft geconcludeerd tot afwijzing van de vordering en heeft daartoe - eveneens samengevat weergegeven - het volgende aangevoerd. De huurachterstand is volledig ingelopen. Er zijn in het verleden wel betalingsachterstanden geweest die deels door betalingsonmacht zijn ontstaan. [gedaagde] is namelijk meermaals geconfronteerd met een faillissement van zijn werkgever. Deels hebben de betalingsachterstanden te maken gehad met gebreken aan de woning waardoor [gedaagde] de huurbetalingen heeft opgeschort. De gebreken zijn verholpen en [gedaagde] ontvangt nu een uitkering van de sociale dienst. Woonplus hoeft dan ook niet (meer) bang te zijn dat opnieuw achterstanden zullen ontstaan. [gedaagde] ontkent ten stelligste dat hij de brand in de woning zelf heeft veroorzaakt. Woonplus heeft juist zijn klachten over een defect aan de cv-ketel genegeerd. Voor wat betreft het incident op het kantoor van Woonplus heeft [gedaagde] erkend dat hij boos is geworden, maar hij heeft niemand bedreigd. Hij wilde gebruik maken van de pinautomaat en heeft per ongeluk de stekker er uitgetrokken. [gedaagde] is ook niet vastgehouden door de politie of verhoord. Dat benadrukt dat er geen sprake was van een ernstige situatie. [gedaagde] was emotioneel over de situatie. Hij kon immers niet meer in zijn woning verblijven na de brand en moest van hotel naar hotel.

De vermeende overlast voor winkeliers in de buurt is gebaseerd op onjuiste feiten. Het is juist [gedaagde] die overlast heeft van de winkeliers. Van Bakkerij t Fijntje ondervindt hij stankoverlast en hij heeft daarover geklaagd. Hij ontkent dat hij producten van de toonbank heeft gegooid. De plaatselijke supermarkt laat geregeld ‘s nachts de tl-verlichting branden en dat licht schijnt in het raam van [gedaagde]. [gedaagde] betwist dat hij iets te maken heeft met de stoeptegel die door de winkelruit van de bakkerij is geworpen.

[gedaagde] onderhoudt zijn woning goed. Na de brand heeft hij veel energie in de woning gestoken en alles ziet er weer spik en span uit. Ter onderbouwing heeft [gedaagde] foto’s van het interieur en de voorzijde van de woning overgelegd.

2.4 Hetgeen partijen verder nog hebben aangevoerd wordt hierna voor zover relevant besproken.

3 De beoordeling

3.1 In de eerste plaats dient beoordeeld te worden of de vordering dermate spoedeisend is dat een voorlopige voorziening gerechtvaardigd is. Voor zover de vordering ziet op de wanbetaling, althans de herhaalde wanprestatie, is naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen sprake van een spoedeisend belang. Immers, ten tijde van de mondelinge behandeling bestond er geen achterstand in de betaling van de huurpenningen meer en daarenboven heeft [gedaagde] aangevoerd dat hij inmiddels een vast inkomen heeft en voor opschorting geen grond meer is nu de gebreken door Woonplus zijn hersteld. Hoewel het inlopen van de achterstand de tekortkoming in het verleden niet ongedaan maakt is ontruiming van het gehuurde - op deze grondslag - thans in kort geding, zonder nadere toetsing, een te zwaar middel.

3.2 Woonplus heeft voorts aan haar vordering ten grondslag gelegd dat [gedaagde] overlast veroorzaakt. In beginsel levert overlast, voor zover dit in kort geding aannemelijk wordt gemaakt, een spoedeisend belang op.

3.2 De voorzieningenrechter overweegt dat een aantal van de door Woonplus aangevoerde stellingen voldoende is weersproken zodat deze niet kunnen leiden tot toewijzing van de gevorderde ontruiming. Niet is gebleken dat [gedaagde] iets met de brand te maken heeft gehad. Integendeel, het rapport van de brandweer gaat uit van een defect in de cv-ketel en dat terwijl [gedaagde] daarover reeds geklaagd had bij Woonplus. Ook de problemen met het personeel van de bakkerij zijn onvoldoende aannemelijk geworden en bovendien heeft het voorval in de bakkerij zich al geruime tijd geleden voorgedaan zodat dit niet nu in kort geding tot een ontruiming kan leiden. Dat het [gedaagde] is geweest die de tegel door de ruit heeft gegooid staat niet vast. Ook de gestelde verloedering van de woning is niet aannemelijk geworden. De in het geding gebrachte foto’s tonen een op het oog keurige woning, hetgeen ter zitting ook niet is weersproken door Woonplus. Het gedrag van [gedaagde] in het Campanile hotel kan, zoals Woonplus zelf reeds heeft aangevoerd, niet als onderbouwing hebben te gelden van de stelling dat [gedaagde] zich niet als goed huurder heeft gedragen. Dat [gedaagde] overlast bezorgt voor overige buurtbewoners is niet nader onderbouwd door Woonplus en kan dan ook eveneens niet tot toewijzing van de vordering leiden.

3.3 Resteert derhalve nog het gedrag van [gedaagde] jegens Woonplus zelf en dan met name het voorval met de pinautomaat. In het geding zijn gebracht een drietal verklaringen van werknemers van Woonplus over wat er die dag heeft plaatsgevonden. Ook is er een tweetal werknemers ter zitting verschenen. [gedaagde] betwist dat hij de pinautomaat heeft losgerukt om daarmee te dreigen richting het personeel van Woonplus. Echter dat hij slechts wilde pinnen en per ongeluk het apparaat heeft losgetrokken acht de voorzieningenrechter onaannemelijk. Volgens het betalingsoverzicht van Woonplus verrichtte [gedaagde] immers de betalingen aan Maas-Delta Deurwaarders. Daarbij wilde hij zich die dag beklagen over hotel Windmill waar hij geplaatst was. Hij heeft toegegeven dat hij boos was. Het ligt dan ook niet voor de hand dat hij tevens een betaling wilde doen. Zijn bezoek had een ander doel. Uit de verklaringen van de medewerkers wordt voldoende aannemelijk dat hij dreigend en intimiderend gedrag heeft vertoond. Twee van de medewerkers verklaren ook dat hij het apparaat boven zijn hoofd heeft gehouden. Dat de politie is gebeld onderstreept de ernst van de situatie. Dat [gedaagde] wellicht niet heeft bedoeld te dreigen doet niet af aan het feit dat de werknemers zich bedreigd hebben gevoeld. Het gevoel is immers subjectief. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter kan dergelijk gedrag van de huurder jegens de verhuurder niet getolereerd worden en is voldoende aannemelijk geworden dat [gedaagde] zich niet als goed huurder heeft gedragen. Het gedrag van [gedaagde] is onaanvaardbaar. De voorzieningenrechter is dan ook van oordeel dat de kans van slagen van een vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst in een bodemprocedure een zodanige kans van slagen heeft dat de gevorderde ontruiming dient te worden toegewezen. De ontruimingstermijn zal op veertien dagen worden gesteld.

3.4 [gedaagde] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de proceskosten.

4 De beslissing

De voorzieningenrechter,

veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen na betekening van het in deze te wijzen vonnis het gehuurde aan het [adres] te Schiedam te ontruimen en te verlaten met alle personen en zaken die zich vanwege [gedaagde] daar bevinden en het gehuurde onder overgave van de sleutels ter beschikking van Woonplus te stellen;

machtigt Woonplus om, indien [gedaagde] het gehuurde niet tijdig ontruimt, die ontruiming zelf te laten uitvoeren, zo nodig met behulp van de daartoe bevoegde macht;

veroordeelt [gedaagde] in de kosten van dit kort geding, tot aan deze uitspraak aan de zijde van Woonplus bepaald op € 349,93 aan verschotten en op € 816,00 aan salaris voor de advocaat;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. van Die, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van A.F. Lipman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar.

1224/1458