6.5.4 Bezoldiging

Over dit onderwerp is nauwelijks enige Straatsburgse rechtspraak voorhanden.1

De bezoldiging van rechters is opgenomen in Hoofdstuk 3 van de Wrra: aldaar is op objectieve wijze geregeld welke rechter (ingedeeld in een bepaalde categorie) welk - volgens AMvB vastgesteld - salaris verdient, is de bezoldiging van deeltijdrechters, rechter-plaatsvervangers, van raadsheren en A-G's in buitengewone dienst beschreven en zijn voorts de bijkomende emolumenten en uitkeringen alsmede aanvangstijdstip en einde van de bezoldiging vastgelegd.

Uit recent onderzoek.2 is gebleken dat Nederlandse rechters, in vergelijking tot hun Europese collega's, goed worden betaald, sterker: nergens zijn de kosten van het personeel van de rechterlijke macht zo hoog als in Nederland. Daar komt bij dat de output kennelijk niet bijster hoog is. In de vergelijking met tien andere Europese landen behandelen acht landen meer civiele zaken (om ons hiertoe te beperken). Daar staat tegenover dat de kwaliteit van de Nederlandse rechtspleging volgens de onderzoekers vrij hoog is; een indicator daarvoor is het aantal beroepszaken, dat - voor zover het civiele vonnissen betreft - slechts één procent bedraagt.

Om nu te concluderen dat de Nederlandse rechter duur en traag is,3 is wellicht wel wat al te cru, maar het komt mij voor dat de salariëring van Nederlandse rechters in ieder geval dusdanig is dat hun onafhankelijkheid en onpartijdigheid daardoor niet snel in het gedrang zullen komen.