9.7.1 Inleiding

Tot besluit van dit hoofdstuk wil ik stilstaan bij de invloed die de verdachte en ook de vervolgende autoriteiten kunnen uitoefenen op de mate van dwang tot zelfbelasting die van een meewerkplicht uitgaat. Aangenomen moet worden dat voor de vaststelling welke aard en mate van dwang op de verdachte is uitgeoefend, de handelwijze van de verdachte en de autoriteiten bepalend is; niet wat er bij een (iets) andere aanpak zou zijn gebeurd in termen van dwang.1

De verdachte kan er belang bij hebben te proberen om – door een handelen of nalaten – de op hem uitgeoefende dwang te vergroten c.q. ontoelaatbaar te doen zijn, zodat zijn weigering om mee te werken niet (langer) kan worden bestraft. De ruimte voor de verdachte om hierop invloed uit te oefenen, lijkt per saldo beperkt (zie § 9.7.2). Omgekeerd geldt dat de autoriteiten er belang bij kunnen hebben om de op de verdachte uitgeoefende dwang tot zelfbelasting te beperken, zodat die moet (blijven) meewerken en/of de verkregen medewerking voor het punitief bewijs kan worden gebruikt (§ 9.7.3).