6.3.4.2 De mogelijkheid tot conservatoir beslag op goederen van derden

295. Uit art. 708 Rv volgt dat conservatoir beslag op goederen van derden mogelijk is, indien de schuldeiser een verhaalsrecht heeft met betrekking tot die goederen van derden. De parlementaire geschiedenis bij dit artikel vermeldt dat de toelaatbaarheid van conservatoir beslag op goederen van derden lang omstreden was, maar dat een arrest van de Hoge Raad uit 1979 aan die onzekerheid een einde heeft gemaakt.1 Het bedoelde arrest heeft betrekking op het inmiddels vervallen art. 318r Wetboek van Koophandel, dat vrijwel gelijk is aan het huidige art. 8:216 BW. Art. 8:216 BW geeft de schuldeiser de bevoegdheid om zijn vordering op het schip te verhalen voor een vordering op de bevrachter of een ander die het schip exploiteert. De Hoge Raad overwoog dat het recht van een schuldeiser om zich te verhalen op het goed van een derde (in casu een schip, waarop door een schuldeiser verhaal werd gezocht voor een vordering op de bevrachter/niet-eigenaar) ernstig zou worden geschaad als conservatoir beslag op het schip niet mogelijk zou zijn. Hoewel men zich kan voorstellen dat het typisch is voor schepen dat het gevaar bestaat dat ze wegvaren, hetgeen met geretineerde zaken naar zijn aard vrijwel onmogelijk is, schrijft Wachter in zijn noot onder het arrest dat het een bredere strekking heeft dan zeerechtelijke casus. Een geval waarin een schuldeiser behalve verhaal op een zaak, ook een verhaalsrecht heeft jegens een derde, kan zich volgens hem ook goed buiten het zeerecht voordoen en daarop is het oordeel van de Hoge Raad dat conservatoir beslag mogelijk is, volgens hem eveneens van toepassing.