3.3.1.2 Betalingen op aandeelhoudersleningen voor formele insolventie

In verband met het ontbreken van een regime van achterstelling van aandeelhoudersleningen in formele insolventie, kent het Engelse recht ook geen separaat regime ten aanzien van terugbetaling van aandeelhoudersleningen voor insolventie. De toets die wordt toegepast op de terugbetalingen van dergelijke leningen dient dus gevonden te worden in artikel 239IA ten aanzien van preferences. De betrokkenheid van de aandeelhouder bij de schuldenaar wordt verdisconteerd, doordat de periode ten aanzien waarvan artikel 239 IA werkt verlengd wordt van zes maanden tot twee jaren, voor zover de aandeelhouder kwalificeert als een person connected with the company. Op grond van artikel 249 jo. 435 IA zal de aandeelhouder als zodanig kwalificeren als hij 'controle' heeft over de schuldenaar.1 Artikel 239 IA kent in lid 6 verder een bewijsvermoeden ten aanzien van connected persons, waardoor wordt vermoed dat de schuldenaar is beïnvloed door de wens tot bevoordelen. Artikel 239 IA kent echter geen bewijsvermoeden ten aanzien van het vereiste dat de schuldenaar ten tijde van de betaling insolvent is of door de betaling insolvent wordt. Daarmee vormt het vereiste dat de bewindvoerder moet bewijzen dat de schuldenaar reeds insolvent was of werd het grootste obstakel om terugbetalingen van aandeelhoudersleningen aan te tasten. Bij niet controlerende aandeelhouders zal de periode waarbinnen de terugbetaling van een lening aangetast kan worden beperkt zijn tot zes maanden voor de aanvang van de formele insolventie.