Rb. Overijssel, 02-10-2023, nr. C/08/23/121 R

[verzoeker 1] heeft een verzoekschrift met bijlagen ingediend tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling.

Het verzoekschrift is behandeld ter zitting van 25 september 2023. [verzoeker 1] , de heer [naam 1] (Gemeentelijke Kredietbank te Assen), verder te noemen: [naam 1] , en de heer [naam 2] , beschermingsbewindvoerder zijn ter zitting verschenen.

De feiten

Op 17 oktober 2022 heeft de rechtbank een verzoek dwangakkoord (artikel 287a Faillissementswet) toegewezen. Enige tijd daarna is gebleken dat er nog een schuld is, een schuld aan VGZ Zorgverzekeraar (VGZ) ad € 2.908,66 die uit 2013 stamt. Aan deze schuldeiser is hetzelfde aanbod gedaan als in het minnelijk traject aan de andere schuldeisers is gedaan, maar VGZ heeft dit aanbod niet geaccepteerd. Het aanbod in het minnelijk traject was gebaseerd op een periode van 36 maanden.

Vervolgens heeft [verzoeker 1] een verzoek tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling ingediend dat op 25 september 2023 ter zitting is behandeld.

De behandeling ter zitting

Ter zitting heeft [naam 1] voor [verzoeker 1] verzocht om de looptijd van de schuldsaneringsregeling negen maanden voor de datum van de uitspraak tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling te laten ingaan, nu er reeds 29 maanden sprake is van een minnelijk traject waarin voor de schuldeisers is gespaard. Het saldo dat voor schuldeisers is gespaard bedraagt op dit moment € 6.200,--. De totale looptijd van de minnelijke en wettelijke schuldsaneringsregeling komt in het geval van een wettelijke schuldsaneringsregeling van negen maanden uit op een totaal schuldregelings- cq saneringstraject van 38 maanden.

De overwegingen van de rechtbank

Ten aanzien van het verzoek tot toepassing van de wettelijke schuldsanering overweegt de rechtbank als volgt.

Het verzoekschrift voldoet aan de daaraan gestelde eisen. [verzoeker 1] verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen, dan wel dat redelijkerwijs is te voorzien dat hij niet zal kunnen voortgaan met betaling van zijn schulden. Voorts heeft [verzoeker 1] voldoende aannemelijk gemaakt dat hij ten aanzien van het ontstaan en onbetaald laten van zijn schuldenlast in de drie jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest. Tevens heeft [verzoeker 1] voldoende aannemelijk gemaakt dat hij de uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen naar behoren zal nakomen en zich zal inspannen zoveel mogelijk baten voor de boedel te verwerven.

De rechtbank zal de wettelijke schuldsaneringsregeling dan ook op [verzoeker 1] van toepassing verklaren.

Ten aanzien van het verzoek om te bepalen dat de ingangsdatum van de termijn van de schuldsaneringsregeling 1 januari 2023 (negen maanden voor toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling) is, overweegt de rechtbank als volgt.

Op 1 juli 2023 is de Wet verbetering doorstroom van de gemeentelijke schuldhulpverlening naar de wettelijke schuldsaneringsregeling natuurlijke personen in werking getreden. Als gevolg van inwerkingtreding van vorengenoemde wet is onder andere artikel 349a lid 1 Faillissementswet (Fw) aangepast, in die zin dat nu is bepaald dat de termijn van de schuldsaneringsregeling anderhalf jaar bedraagt te rekenen van de dag van de uitspraak tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling, dan wel van de dag waarop de eerste aflossing is gedaan in het kader van de buitengerechtelijke schuldregeling als bedoeld in artikel 285 eerste lid onder f, indien die dag eerder is gelegen.

De rechtbank is van oordeel dat het verzoek van [verzoeker 1] om de ingangsdatum van de schuldsaneringsregeling te bepalen op 1 januari 2023, kan worden toegewezen en zal daartoe overgaan. De rechtbank concludeert dat de eerste aflossing in het minnelijk traject eerder dan op 1 januari 2023 heeft plaatsgevonden, maar houdt ook rekening met het feit dat als het dwangakkoord in stand was gebleven de schuldeisers een uitkering op basis van een spaartermijn van 36 maanden zouden hebben ontvangen.

De rechtbank overweegt tenslotte dat de door de toepassing van de schuldsaneringsregeling ten laste van [verzoeker 1] gelegde beslagen van rechtswege zijn komen te vervallen.

De rechtbank:

- spreekt de schuldsaneringsregeling uit ten aanzien van:

[verzoeker 1]

geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] ;

- benoemt tot rechter-commissaris mr. R.P. van Eerde,

en tot bewindvoerder [naam 3] ,

[postbus] ,

[postcode] [vestigingsplaats] ;

- geeft last aan de bewindvoerder tot het openen van aan [verzoeker 1] gerichte brieven en telegrammen;

- stelt de vergoeding voor de bewindvoerder gedurende de looptijd van de schuldsaneringsregeling voorlopig vast op de bedragen zoals bepaald in het op 1 oktober 2013 in werking getreden Besluit vergoeding bewindvoerder schuldsanering, en brengt deze bedragen ten laste van de boedel;

- bepaalt dat de bewindvoerder - bij wijze van voorschot - van deze vergoeding gemiddeld per maand een bedrag mag opnemen van maximaal het maandbedrag van het looptijdafhankelijke deel, te vermeerderen met 1/36 van het looptijdonafhankelijke deel, een en ander vanaf de maand waarin de toepassing van de schuldsaneringsregeling van kracht is (een gedeelte van een maand daaronder begrepen) en uitsluitend wanneer het saldo op de ten behoeve van de schuldsaneringsregeling geopende bankrekening dit toelaat;

- bepaalt op grond van artikel 349a lid 1 Faillissementswet dat de ingangsdatum van de

termijn van de schuldsaneringsregeling 1 januari 2023 is.

Gewezen te Zwolle door mr. S.J.S. Groeneveld-Koekkoek, lid van genoemde kamer, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 2 oktober 2023 in tegenwoordigheid van de

griffier.