1.3.4 Oneigenlijke vermenging

Naast vermenging kon ook sprake zijn van oneigenlijke vermenging. Een voorbeeld van oneigenlijke vermenging was als graan werd samengevoegd. Oneigenlijk, omdat de graankorrels bleven bestaan. De identiteit van de korrels ging niet teniet. Door de oneigenlijke vermenging kon mede-eigendom ontstaan. De eigenaren van de korrels konden echter (hoogstwaarschijnlijk) niet meer aantonen welke korrels van wie van hen waren.

Twee situaties zijn uit bovenstaande tekst op te maken. Het graan van twee personen werd vermengd zonder dat de eigenaren de vermenging hadden gewild (1) of het graan werd vermengd overeenkomstig de wil van de eigenaren (2). Aulus had 1 kilo graan en Blasius had 2 kilo graan. Deze twee partijen graan werden tegen of buiten de wil van A en B samengevoegd in een zaak. Zowel A als B kon blijkens bovenstaande tekst de 1 respectievelijk 2 kilo met een zakelijke actie, de revindicatie, opeisen bij de bezitter van de zak met 3 kilo graan. De graankorrels bleven zelfstandige zaken. Voor de revindicatie was echter vereist dat de eiser het op te eisen object kon aanwijzen. Dit was praktisch niet mogelijk, aangezien de eigenaren (A en B) niet meer konden aantonen welke graankorrels van de een dan wel van de ander waren. Zij namen dus genoegen met ieders ingebrachte hoeveelheid. Vandaar dat zij ieder een afzonderlijke zakelijke actie hadden.2

Werden de partijen graan samengevoegd met toestemming van de eigenaren, dan konden de eigenaren geen revindicatie instellen om hun deel op te eisen. Zij hadden immers de samenvoeging van de granen gewild.