8.1 Inleiding

De Nederlandse vrijstellingsregeling is uniek en de Nederlandse vrijstellingsregeling was zijn tijd vooruit. Voordat het Europese recht de lidstaten de mogelijkheid bood om een vrijstelling van de jaarrekeningenplicht in de nationale wetgeving op te nemen, had Nederland al een vrijstellingsregeling. Daarnaast is de Nederlandse regeling uniek omdat de wijze waarop de Nederlandse vrijstellingsregeling is vormgegeven, kan worden betiteld als eigenzinnig.

Gezien het eigen karakter van de Nederlandse vrijstellingsregeling is het niet makkelijk om de Nederlandse groepsvrijstellingsregeling te vergelijken met groepsvrijstellingsregelingen in andere rechtsstelsels. In ieder geval zal uit een dergelijke vergelijking niet naar voren komen hoe in andere rechtsstelsels wordt omgegaan met de typische 403-problemen die zich voordoen met de Nederlandse vrijstellingsregeling die voornamelijk voortkomen uit de keuze van de Nederlandse wetgever voor hoofdelijke aansprakelijkheid als compenserende waarborg voor het niet-publiceren van de jaarstukken. In andere rechtsstelsels spelen de daarmee verband houdende problemen niet omdat daar niet voor hoofdelijke aansprakelijkheid is gekozen.

Aangezien de regels van hoofdelijkheid door de Hoge Raad binnen de groepsvrijstellingsregeling strikt worden toegepast, zou een internationale rechtsvergelijking van de rechtsfiguur hoofdelijkheid interessant zijn, maar valt buiten het bestek van dit onderzoek.1

Mogelijk biedt een blik op de buitenlandse regelingen inspiratie voor een oplossing van de 403-problemen die zich in Nederland voordoen. Een blik op de buitenlandse regelingen kan ook tot de conclusie leiden dat deze geen oplossingen bieden voor de problemen die zich in Nederland rondom de groepsvrijstellingsregeling voordoen.

In dit hoofdstuk zal de Nederlandse regeling worden vergeleken met de Europese vrijstellingsregeling en de regelingen van Duitsland, Ierland en Luxemburg.