6.4 Informatiepositie parlement

Naar aanleiding van het Europees Semester zijn er verschillende nieuwe begrotingsprocedures geïntroduceerd, zoals de introductie van het onafhankelijk begrotingstoezicht door de Raad van State en de aanbieding van het Stabiliteitsprogramma en het Nationaal Hervormingsprogramma in het voorjaar aan het parlement. Dit heeft tot meer transparantie in het begrotingsproces geleid1 en kan de rol van het parlement bij de controle van de regering mogelijk vergroten.2 Zo heeft het parlement al in het voorjaar inzicht in de begrotingsplannen en kan het deze ook beïnvloeden. Bovendien kan het parlement niet alleen in het voorjaar maar ook in het najaar gebruik maken van de informatie van de Raad van State over de beoordeling van de begrotingsplannen en de ontwerpbegroting in het licht van de Europese en nationale begrotingsregels. Daarnaast kan het parlement ook actief voorlichting vragen aan de Raad van State over zaken die samenhangen met de Europese begrotingsregels.3

Echter door het veelomvattende en complexe proces van het Europees Semester en de grote hoeveelheid aan informatie kan het voor het parlement lastig zijn om de grote lijn en de samenhang van het Europees Semester niet uit het zicht te verliezen.4 Met name in de Tweede Kamer is het mogelijk dat de verkokerde werkwijze hierbij een rol speelt. Het Europees Semester raakt immers aan beleidsterreinen van bijna alle Kamercommissies, waarvan de maatregelen op het werkterrein van een Kamercommissie weer invloed hebben op het terrein van een andere Kamercommissie,5 terwijl de controle van de regering plaatsvindt op deelterreinen in de Kamercommissies. In dit licht zijn inzicht in en begrip van de complexiteit van het Europees Semester, de invloed op de nationale begroting(sprocedures), de besluitvormingsprocedures in Europees verband en de wisselwerking tussen de nationale en de Europese besluitvormingsprocedures een minimale voorwaarde voor het parlement om optimaal gebruik te kunnen maken van de bevoegdheden en de informatie die het tot zijn beschikking heeft om de regering te controleren en invloed uit te kunnen oefenen op de besluitvorming over de begroting, zowel in Europees als nationaal verband.6