NJB 2013/345:Faillissementspauliana. Verpanding van vorderingen. Verzamelpandakte. Een kredietnemer verbindt zich door middel van een pandakte om zijn toekomstige vorderingen aan de bank te verpanden. De bank bedingt op 27 mei 2010 een volmacht om de vorderingen daadwerkelijk aan zichzelf te verpanden. Vervolgens verpandt de bank dagelijks door middel van een verzamelpandakte de vorderingen van de kredietnemer aan zichzelf. Op 8 juni 2010 gaat de kredietnemer failliet. De curator roept de vernietiging in van de volmachtverlening en de daaropvolgende verpandingen. HR: 1. Onverplichte rechtshandeling. De volmachtverlening kan niet worden aangemerkt als een onverplichte rechtshandeling. 2. Samenspanning. De enkele wetenschap bij beide partijen van het feit dat de andere schuldeisers worden benadeeld, levert nog niet een samenspanning op. 3. Datering. Wil een verpandingsconstructie als de onderhavige rechtsgevolg hebben, dan is nodig dat de eerdere datering vaststaat van zowel de akte waarin de titel voor de verpanding ligt besloten als de akte waarin de volmacht is verleend. Indien die datering wordt betwist, ligt het in beginsel op de weg van de partij die zich op de akte beroept om de juistheid van die datering te bewijzen.