Ambtshalve toepassing van EU-recht (BPP nr. XIV) 2012/5.1.1:5.1.1 Simmenthal: voorrang EU-recht

Ambtshalve toepassing van EU-recht (BPP nr. XIV) 2012/5.1.1

5.1.1 Simmenthal: voorrang EU-recht

Documentgegevens:

Mr. A.G.F. Ancery, datum 01-08-2012

Datum: 01-08-2012
Auteur: Mr. A.G.F. Ancery
JCDI: JCDI:ADS303405:1
Vakgebied(en): Burgerlijk procesrecht (V)

170.

Als zowel het nationale recht als het EU-recht eenzelfde onderwerp regelt, maar de rechtsgevolgen van deze regelingen uiteenlopen is er sprake van een directe botsing tussen EU-recht en nationaal recht.1 Om te bepalen of daarvan sprake is, dient gekeken te worden naar de uitwerking van beide regels op het voorliggende feitencomplex.2 In geval van een directe botsing brengt Simmenthal met zich dat het EU-recht prevaleert.3 Het EU-recht is immers van hogere orde.4 Als met deze Simmenthal-leer een nationale bepaling buiten toepassing wordt gelaten omdat deze direct botst met een bepaling van EU-recht, schept dat een precedent voor toekomstige gevallen. Kortom, ook bij latere geschillen zal deze bepaling buiten toepassing worden gelaten. Het vormt een buiten toepassing laten in abstracto en niet in concreto.5

Toon alle voetnoten

Voetnoten

Voetnoten

Ortlep & Verhoeven 2008, p. 472.

Vgl. Ortlep & Verhoeven 2008, p. 473, die daarvoor verwijzen naar het Duitse federale systeem, waar de regel ‘Bundesrecht bricht Landesrecht’ dit soort gevallen reguleert. Zie ook de conclusie van A-G Jacobs voor HvJ EU 14 december 1995, C-430-431/93, Jur. 1995, p. I-4705 (Van Schijndel), pt. 24 e.v.

HvJ EU 9 maart 1978, C-106/77, Jur. 1978, p. 629 (Simmenthal), pt. 17.

Vgl. Prechal 1998, p. 685, waar zij m.n. in voetnoot 26 goed aangeeft op welk type gevallen Simmenthal-arrest precies ziet. Het gaat dan om nationale normen waarvoor het EU-recht reeds een regeling biedt, ongeacht of deze nationale normen van materieelrechtelijke of procesrechtelijke aard zijn.

Dat dit bij de lijn Rewe & Comet anders is, zal hierna blijken. In zoverre ondersteun ik Hartkamp dan ook niet, wanneer hij opmerkt dat een nadere onderscheiding tussen beiden niet noodzakelijk zou zijn, ook al vind ik met hem dat de verschillende verschijningsvormen van het effectiviteitsbeginsel moeilijk te onderscheiden zijn (vgl. Hartkamp 2011, nr. 109 e.v.).