Rb. Dordrecht, 20-10-2005, nr. 11/510051-05

hij tezamen en in vereniging op een of meerdere tijdstip(pen) op of omstreeks 06 januari 2005 te 's-Gravendeel en/of te Hellevoetsluis, in elk geval in Nederland, door geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of bedreiging met geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en)

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft -het ten laste gelegde bewezen achtend- gevorderd overeenkomstig de als bijlage 2 aan dit vonnis gehechte vordering ter terechtzitting.

De verdediging

De verdediging heeft een bewijsverweer en een strafmaatverweer gevoerd.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte

De bewijsmiddelen

De rechtbank grondt haar overtuiging dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

De rechtbank bezigt ieder bewijsmiddel, ook in onderdelen, telkens slechts voor het bewijs van het feit waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis met de bewijsmiddelen vereist in een aan dit vonnis gehechte bijlage worden opgenomen.

Nadere bewijsoverweging

Namens verdachte is door de verdediging aangevoerd dat het niet uitgesloten is dat niet verdachte, maar dat een neef van verdachte met de slachtoffers heeft gechat en foto's van hen heeft gemaakt en vervolgens heeft gedreigd deze op het internet te zetten.

De rechtbank is van oordeel dat deze stelling niet aannemelijk is geworden en voert daartoe het volgende aan. Het contact met de meisjes is tot stand gekomen met een computer waarover verdachte beschikte.

Verdachte gebruikte als adres: voornaam_achternaam verdachte@hotmail.com Uit de verklaring van de neef van verdachte kan de rechtbank niet anders afleiden dan dat deze van verdachte heeft gehoord dat - zakelijk weergegeven - ".....er iets mis was met MSN en foto's en dat het allemaal een beetje uit de hand gelopen was.....". Niet is komen vast te staan dat die neef aanwezig is geweest tijdens de chatgesprek waarbij verdachte deze opmerking heeft gemaakt.

De rechtbank voegt daaraan toe dat verdachte heeft bevestigd zich een chatgesprek te kunnen herinneren dat hij had met een meisje dat zich bediende van de naam [naam] en in welk gesprek verdachte allerlei seksueel getinte vragen aan haar stelde en haar nadrukkelijk en bij herhaling vroeg foto's van zichzelf voor hem te maken. Bekend is dat één van de slachtoffers zich van deze naam bediende.

Op grond van deze overwegingen verwerpt de rechtbank het verweer van de verdediging dat niet uitgesloten is dat niet verdachte maar diens neef de ten laste gelegde feiten heeft begaan.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde feit heeft de raadsvrouw aangevoerd dat de afbeeldingen zijn aangetroffen in een voor een gewone computergebruiker ontoegankelijk gedeelte van de computer, namelijk de temporary internet files. Verdachte is, aldus de raadsvrouw, zich niet bewust geweest van het feit dat zijn computer deze bestanden bevatte, dan wel dat deze via de temporary internet files werden opgeslagen.

De rechtbank overweegt dat het verdachte zelf is die de betreffende opnamen van de meisjes heeft gemaakt en daarna aan de meisjes heeft verzonden. Daarmee is buiten enige twijfel dat deze opnamen op verdachtes computer aanwezig zijn geweest. Daaraan doet niet af dat deze opnamen op de computer zijn achtergebleven nadat verdachte deze had gewist. De bestanden met deze opnamen zijn op de computer van verdachte aangetroffen op de locatie C:\Documentsandsettings\[naam]\mijndocumenten\mijnafbeeldingen\thumbs.db\ Thumbnail Cache Volume (V6)\Rootentry. Uit het proces-verbaal blijkt niet, en is evenmin voor de rechtbank aannemelijk geworden, dat deze locatie niet toegankelijk is voor een doorsnee computergebruiker. Het verweer van de verdediging wordt derhalve verworpen.

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

Het bewezenverklaarde levert op:

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

De rechtbank heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder die zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte heeft via een chatprogramma (MSN) contact gezocht met jonge meisjes. De gesprekken met deze meisjes waren voornamelijk seksueel getint. Verdachte heeft op een gegeven moment een van de meisjes bewogen om haar billen voor de webcam te tonen.

Verdachte heeft hiervan met zijn webcam een opname gemaakt en even later deze opname naar het betreffende meisje gestuurd en gedreigd deze op internet te plaatsen als niet één van de meisjes helemaal bloot voor de webcam zou gaan staan. Voor één van de meisjes, de elfjarige [slachtoffer 1], was deze bedreiging zo reëel dat zij - om te voorkomen dat deze foto van haar vriendin op internet terecht zou komen - zelf voor de webcam is gaan staan en haar borsten heeft ontbloot in de hoop zo verdachte van zijn voornemen af te brengen. Dit pakte echter anders uit. Hoewel verdachte had beloofd geen opnamen van deze [slachtoffer 1] te maken, bleek weldra dat hij dat wel had gedaan. Hij stuurde deze naar genoemde [slachtoffer 1] en dreigde ook deze foto's op het internet te plaatsen als zij zich niet verder voor de webcam zou ontkleden en verdergaande seksueel getinte houdingen zou aannemen. Onder deze druk heeft genoemde [slachtoffer 1] zich uiteindelijk geheel ontkleed en heeft zij steeds verdergaande seksuele houdingen moeten aannemen die vervolgens door verdachte op de 'gevoelige plaat' werden vastgelegd en aan die [slachtoffer 1] werden gezonden.

De rechtbank acht de wijze waarop verdachte van de kwetsbaarheid van deze meisjes misbruik heeft gemaakt schokkend en hoogst ernstig. Het is een feit van algemene bekendheid dat tieners in de fase van ontluikende seksuele gevoelens uit nieuwsgierigheid soms via internet en andere communicatiemiddelen contacten leggen die tot uitspattingen kunnen leiden die zij niet beoogd hebben. Volwassenen, zoals verdachte, maken soms misbruik van dergelijke contacten. Zeker nu de betreffende meisjes hadden aangegeven dat zij 14 jaar waren, wist verdachte dat hij met minderjarige meisjes te doen had. Dat hij desondanks hen op een zodanige grove en onheuse wijze onder druk heeft gezet dat het meisje [slachtoffer 1] zich genoodzaakt voelde voor haar vriendinnetje in de bres te springen en, om erger voor haar te voorkomen, zich onder druk van mogelijke publicatie op internet van de door verdachte van haar vriendin en haar gemaakte opnamen zich gedwongen voelde zich voor de webcam te ontkleden en diverse seksueel getinte handelingen te verrichten acht de rechtbank uiterst laf en verwerpelijk. Het behoeft geen betoog dat dit vooral voor het meisje [slachtoffer 1] een angstaanjagende ervaring is geweest. Gebleken is dat zij nog steeds de nadelige gevolgen hiervan ondervindt. Haar vertrouwen jegens jongens en mannen is geschokt en zij heeft grote moeite zich hierin te hervinden.

Alhoewel verdachte niet eerder voor het plegen van een zedendelict door de strafrechter is veroordeeld, is de rechtbank van oordeel dat gelet op de ernst van de feiten en de jeugdige leeftijd van de meisjes aan verdachte een hogere straf dient te worden opgelegd dan door de officier van justitie is gevorderd.

Gezien het feit dat verdachte de feiten en zijn betrokkenheid daarbij bagatelliseert en kennelijk niet de ernst daarvan inziet, zal de rechtbank bepalen dat er een gedeelte van de op te leggen vrijheidsbenemende straf voorwaardelijk zal worden opgelegd met als bijzondere voorwaarde reclasseringscontact.

De opgelegde straf is gegrond op de volgende wettelijke voorschriften:

artikelen 14a, 14b, 14c, 14d, 57, 240b, 246 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank

verklaart bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals vermeld onder 4.1 van dit vonnis;

verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart dat het bewezenverklaarde de onder 5. vermelde strafbare feiten oplevert oplevert;

verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte wegens die feiten tot:

een GEVANGENISSTRAF voor de duur van 15 MAANDEN,

met bepaling dat een gedeelte van deze straf, te weten 5 MAANDEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechtbank later anders mocht gelasten, op grond dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd die wordt bepaald op TWEE JAREN, aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of niet heeft nageleefd de hierna te melden bijzondere voorwaarde;

stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal gedragen naar de aanwijzingen te geven door of namens de Stichting Reclassering Nederland;

verstrekt aan genoemde instelling opdracht om aan de veroordeelde hulp en steun te verlenen bij de naleving van deze bijzondere voorwaarde;

beveelt, dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. drs. T.F. van der Lugt, voorzitter,

mr. P.L. van Dijke en mr. S.R.B. Walther, rechters,

in tegenwoordigheid van R. van Andel, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 20 oktober 2005.

mr. S.R.B. Walther is wegens afwezigheid niet in staat dit vonnis mede te ondertekenen.