6.3.1 Inleiding

270. De retentor heeft niet het recht van parate executie. Om zich te verhalen op de teruggehouden zaak, dient hij – zoals iedere schuldeiser die parate executie-bevoegdheid ontbeert – te beschikken over een executoriale titel. Zolang de schuldenaar ook degene is op wiens vermogen verhaal wordt gezocht, zijn er geen bijzonderheden. Maar juist het geval waarin de verhaalsaansprakelijke niet ook de schuldenaar is, roept procesrechtelijke vragen op. Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering biedt geen eenvoudig spoorboekje voor de retentor die zich wenst te verhalen op goederen van derden. In de (procesrechtelijke) literatuur wordt in het algemeen weinig aandacht besteed aan de bijzonderheden van deze beslagvariant. En voor zover er wel aandacht voor is, blijkt meningsverschil te bestaan over de door de schuldeiser te nemen route. In deze paragraaf ga ik na welke verschillen er zijn tussen verhaal op het goed van de schuldenaar en verhaal op het goed van een derde, door de retentor. In paragraaf 6.3.2 bespreek ik een aantal uitgangspunten bij verhaal op het goed van de derde door de retentor. In paragraaf 6.3.3 beschrijf ik vervolgens de stappen voor executoriaal beslag op de zaak. In paragraaf 6.3.4 doe ik hetzelfde voor conservatoir beslag. Aangezien dit proefschrift gaat over uitwinning van de teruggehouden zaak, blijven andersoortige beslagen dan verhaalsbeslag buiten beschouwing.1

In dit hoofdstuk kwam al een aantal keer de variant terug, waarin de retentor niet alleen een verhaalsrecht jegens de derde heeft, maar de derde ook zijn schuldenaar is uit hoofde van ongerechtvaardigde verrijking.2 Over zo’n geval waarin de derde zich ook kan verhalen op grond van een vordering op de derde gaat het in paragraaf 6.3 en 6.4 niet, want het gaat mij juist om verhaal op een bloot-verhaalsaansprakelijke, die niet ook schuldenaar is.