8.6 Conclusie

In dit hoofdstuk besprak ik enkele aspecten van de schadeafwikkeling (bij coassurantie) vanuit het mededingingsrechtelijk perspectief. Besproken zijn de werking van volgclausules en het mededingingsrecht, de beoordeling van de verhoudingen bij schade-expertise vanuit mededingingsperspectief, en verticale samenwerking in de distributieketen. Steeds stond de vraag centraal welke spanning afspraken of samenwerking bij de schaderegeling kan geven met het mededingingsrecht. Geconcludeerd kan worden dat samenwerking bij de fase van de regeling van schades ziet op de concurrentie op het punt van de uitkering van schades. Het opnemen van een volgclausule kan als nadeel hebben dat de concurrentie op het gebied van de schade-uitkering wordt verminderd, maar het lijkt aannemelijk dat de voordelen de nadelen ervan in voldoende mate compenseren. Een mogelijk aandachtsgebied is de verhouding tussen verzekeraars en expertiseorganisaties voor wat betreft de uitbesteding van werkzaamheden en kanaliserende afspraken. Gelet op de relatie en afhankelijkheid tussen de markt voor verzekeringsdiensten en de markt voor schade-expertisediensten dienen afspraken die in een voorkomend geval kunnen worden gemaakt ten behoeve van de schaderegeling zorgvuldig getoetst te worden op hun verenigbaarheid met het mededingingsrecht. Dat geldt ook voor afspraken ten aanzien van het schadeherstel waarbij goed mogelijk is dat de mededinging op verschillende markten wordt geraakt, zoals het Allianz-arrest illustreert.